[franc. emballage; opakowanie, działanie artystyczne polegające na opakowywaniu, owijaniu, zasłanianiu obiektów - przedmiotów, architektury, natury.

[franc. assemblage], gromadzenie, technika wywodząca się z kolażu i oznaczająca dzieło powstałe z wykorzystaniem elementów trójwymiarowych.

[ang. environment art], termin określający rodzaj dzieła i równocześnie działania plastycznego, polegający na zaaranżowaniu przestrzeni w taki sposób, by widz, znajdując się wewnątrz aranżacji, poddany był ze wszystkich stron zintegrowanemu działaniu bodźców plastycznych. Environment pojawił się w końcu lat 50. w kręgu pop‑artu.

w sztuce współczesnej przestrzenny układ elementów zaprojektowany przez artystę, najczęściej specjalnie do określonej przestrzeni. W aranżacji tej stosowane są często tzw. przedmioty gotowe ready‑made. Instalacja towarzyszy zazwyczaj komentarz artysty wprowadzający widza w kontekst dzieła.

termin używany od końca lat 60. XX w. na określenie efemerycznych działań artystycznych, przybierających formę wystąpień artysty (artystów) przed publicznością, która, w odróżnieniu od happeningu, jest bezpośrednim, lecz biernym obserwatorem, a nie uczestnikiem akcji.

w wolnym tłumaczeniu z ang. gotowy przedmiot; termin nadany przez Marcela Duchampa słynnego dadaistę, gotowemu, fabrycznemu przedmiotowi, który artysta umieszcza w nowym artystycznym kontekście (np. na wystawie), podnosząc przedmiot do rangi dzieła sztuki.