Skorzystaj z prawa załamania fali: $\frac{\sin\alpha}{\sin\beta}=\frac{1}{n_{2,1}}$.

Jeśli porównasz zastosowany w zadaniu wzór do wzoru (4) w części Przeczytaj, to możesz nabrać wątpliwości, czy wzory te są ze sobą spójne.

Wzór zastosowany w zadaniu: $\frac{\sin\alpha}{\sin\beta}=\frac{1}{n_{2,1}}$

Wzór (4) z części Przeczytaj: $\frac{\sin\beta}{\sin\alpha}=\frac{1}{n_{2,1}}$

Niespójność jest jednak tylko pozorna - wynika ona z zastosowania odwrotnych oznaczeń. Oba wzory są tak naprawdę jednakowe:
1. Dotyczą przejścia światła z ośrodka „gęstego optycznie” (w zadaniu szkło, w części Przeczytaj woda) do powietrza. Stąd w obu wzorach, po prawej stronie, mamy odwrotność współczynnika załamania.
2. Po lewej stronie w obu wzorach występuje iloraz sinusa kąta padania i sinusa kąta załamania.

Jeśli promień świetlny przechodzi z powietrza do jakiegokolwiek ośrodka materialnego, załamuje się do normalnej. Jeśli wychodzi z ośrodka do powietrza, załamuje się od normalnej. Współczynnik załamania światła względem powietrza dla każdego ośrodka materialnego jest bowiem większy od 1, gdyż w powietrzu światło rozchodzi się niemal tak samo, jak w próżni, czyli z największą możliwą prędkością. Wynika z tego, że ośrodki 1 i 4, to powietrze. To rozstrzyga, że ośrodek nr 2 ma współczynnik załamania równy 1,4 (zgodnie z treścią zadania, do tego ośrodka promień wchodzi z powietrza). Ostatni pozostały ośrodek (nr 3) ma więc współczynnik załamania względem powietrza równy 1,6.

Wykonaj rysunek biegu promieni od stóp do oczu i porównaj trójkąty utworzone przez promień padający i normalną oraz promień odbity i normalną.

Dolna krawędź lustra powinna znajdować się na wysokości 80 cm nad podłogą.

R1T5yeNTSqBgB

Z prawej strony rysunku znajduje się sylwetka człowieka. Na lewo od człowieka narysowano pionową powierzchnię lustra. Dolna krawędź lustra znajduje się na wysokości nad podłogą, oznaczonej literą małe x. Narysowano promień świetlny biegnący od punktu u stóp człowieka, oznaczonego literą wielkie A, do punktu wielkie B, znajdującym się tuż nad dolną krawędzią lustra. Promień po odbiciu trafia do oczu człowieka. Od punktu wielkie A poprowadzono pionową linię do punktu przecięcia z promieniem odbitym. Punkt przecięcia oznaczono literą wielkie C. Powstał w ten sposób trójkąt równoboczny, o ramionach AB i BC i o pionowej podstawie AC, której długość oznaczona literą małe h. Długość małe h jest równa wysokości, na której znajdują się oczy człowieka. Od punkt wielkie B  narysowano poziomą linię przerywaną prostopadle do podstawy trójkąta. Punkt przecięcia linii z podstawą oznaczono literą wielkie D. Punkt wielkie D dzieli podstawę trójkąta na pół.

Równoramienne trójkąty ABD i BCD na rysunku są przystające, ponieważ jeden z boków jest wspólny, a wszystkie kąty równe. Wobec tego ${\displaystyle x=\frac{h}{2}}$.

Dźwięk jest falą.

Przyczyną pogłosu w pustym pomieszczeniu jest zjawisko odbicia fal dźwiękowych od ścian. Fale pochodzące z kolejnych odbić nakładają się na siebie i zakłócają dźwięki muzyki.

Kąt padania powinien być równy lub większy od kąta granicznego. Warunek na kąt graniczny: $sin{\alpha }_{\mathrm{\text{gr}}}=\frac{1}{n}$

Kat graniczny całkowitego wewnętrznego odbicia spełnia warunek:

Kąt padania $\alpha$ musi być większy lub równy katowi granicznemu, a więc

czyli

Ostatecznie otrzymujemy: $n\ge \sqrt{2}$