Na rysunku znajduje się dwuwymiarowy układ współrzędnych. Na osi poziomej odłożono odległość w zakresie od zera do plus dwunastu. Na osi pionowej odłożono odległość w zakresie od minus dwóch do plus dwóch. Narysowano dwie fale poruszające się wzdłuż osi poziomej. Fala czerwona, poruszająca się w prawo, przedstawiona jest za pomocą połączonych dwóch odcinków i półprostej. Pierwszy odcinek zaczyna się w punkcie o współrzędnych zero, zero i skierowany jest w prawo i w górę pod kątem czterdziestu pięciu stopni do osi poziomej. Kończy się w punkcie o współrzędnych dwa, dwa, gdzie znajduje się początek drugiego odcinka, skierowanego w prawo i w dół pod kątem czterdziestu pięciu stopni do osi poziomej. Drugi odcinek kończy się na osi poziomej w punkcie o współrzędnych cztery, zero. Dalej z prawej strony falę reprezentuje półprosta zaczynająca się w tym punkcie i pokrywająca się z osią poziomą. Fala zielona, poruszająca się w lewo, również przedstawiona jest za pomocą dwóch odcinków i półprostej. Pierwszy odcinek zaczyna się w punkcie o współrzędnych dwanaście, zero i skierowany jest w lewo i w dół pod kątem czterdziestu pięciu stopni do osi poziomej. Kończy się w punkcie o współrzędnych dziesięć, minus dwa, gdzie znajduje się początek drugiego odcinka, skierowanego w lewo i w górę pod kątem czterdziestu pięciu stopni do osi poziomej. Drugi odcinek kończy się na osi poziomej w punkcie o współrzędnych osiem, zero. Dalej z lewej strony falę reprezentuje półprosta zaczynająca się w tym punkcie i pokrywająca się z osią poziomą.

Na rysunku znajduje się pozioma oś, na której odłożono odległość w metrach w zakresie od zera do dziesięciu metrów. Wzdłuż osi leży lina, która w dwóch miejscach odchyla się od linii prostej tworząc dwa łuki. Pierwszy łuk wychylony jest do góry, a jego maksimum znajduje się w punkcie o  współrzędnej dwa metry. Nad łukiem narysowano poziomą strzałkę skierowana w prawo, która wskazuje kierunek rozchodzenia się fali. Drugi łuk wychylony jest w dół, a jego minimum znajduje się w punkcie o współrzędnej osiem metrów. Nad łukiem narysowano poziomą strzałkę skierowana w lewo, która wskazuje kierunek rozchodzenia się fali.

Na rysunku znajduje się dwuwymiarowy układ współrzędnych. Na osi poziomej odłożono odległość w centymetrach oznaczoną literą małe x w zakresie od minus dwudziestu pięciu centymetrów do plus dwudziestu pięciu centymetrów. Na osi pionowej odłożono odległość w centymetrach oznaczoną literą małe y w zakresie od minus dwudziestu pięciu centymetrów do plus dwudziestu pięciu centymetrów. Na osi poziomej zaznaczono dwa punkty, w których wytworzono impulsy falowe. Pierwszy punkt, oznaczony literą wielkie Q z indeksem dolnym jeden, leży na lewo od osi pionowej i jego odcięta jest równa minus sześć centymetrów. Rozchodzący się z punktu impuls falowy został przedstawiony jako okrąg, który przecina oś poziomą w punktach o odciętej minus dwadzieścia dwa centymetry oraz plus dziesięć centymetrów. Drugi punkt, oznaczony literą wielkie Q z indeksem dolnym dwa, leży na prawo od osi pionowej i jego odcięta jest równa plus sześć centymetrów. Rozchodzący się z tego punktu impuls falowy został przedstawiony jako okrąg, który przecina oś poziomą w punktach o odciętej minus dziesięć centymetrów oraz plus dwadzieścia dwa centymetry.