Rysunek do ćwiczenia 3 przedstawia wykres widma promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez Słońce. Widmo przedstawiono w układzie współrzędnych, jako zależność natężenia od długości fali. Oś pozioma jest wyskalowana od 200 do 1000 nanometrów, a oś pionowa od 0 do 100 miliwatów na metr kwadrat na nanometr. Widoczne linie siatki pomocniczej w postaci jasnoszarych linii przerywanych. Wyróżniono kolorem ciemnoróżowym trzy pionowe proste – dwie w okolicach 300, trzecią w punkcie 400 na osi poziomej. Te linie wskazują granice poszczególnych rodzajów promieniowania elektromagnetycznego. Od 200 do 280 nanometrów UVC, od 280 do 315 UVB oraz od 315 do 400 UVA. Powyżej 400 nanometrów mamy spektrum widzialne. Fale o długości od 100 do 380 nm mają barwę ciemnofioletową i w sposób gradientowy przechodzą w widmo widzialne w postaci pionowych pasów w barwach od niebieskiej do czerwonej, w zakresie 380‑780 nm, zaś powyżej 780 nm – pas ciemnoczerwony przechodzi w brąz. Górny brzeg widma ma postać poszarpanej linii wznoszącej się stromo od 0 do wartości 100 w okolicach 450 nm i dalej opadającej łagodnie.