Grafika przedstawia eksperyment, przy pomocy którego Armand Fizeau w 1849 roku wyznaczył prędkość światła w powietrzu. Fizeau umieścił silne źródło światła za kołem zębatym w taki sposób, żeby zęby obracającego się koła przepuszczały lub przesłaniały wiązkę światła. Za kołem znajdowało się lustro, które odbijało światło i kierowało je z powrotem w kierunku źródła. Jeżeli prędkość obrotu koła zębatego była mała, wówczas wiązka światła mogła przelecieć przez szczelinę między zębami, dolecieć do lustra, odbić się od niego i wrócić z powrotem, przez tę samą szczelinę, do znajdującego się przy emiterze obserwatora. Jednak przy odpowiednio dużej prędkości obrotu koła, po upływie czasu, jaki światłu zajmowało przebycie drogi od koła do lustra i z powrotem, w miejscu szczeliny pojawiał się kolejny ząb koła. Obserwator przy emiterze nie widział wówczas wiązki odbitej od lustra. Na tej podstawie Fizeau był w stanie wyznaczyć prędkość światła.