$E_{\gamma}$ = 662 keV = 662 · 10Indeks górny 3³ eV = 662 · 10Indeks górny 3³ · 1,602 · 10Indeks górny -19^-19 J $\approx$ 1,06 · 10Indeks górny -13^-13 J

42 · 10Indeks górny 12¹² Bq = (42 · 10Indeks górny 12¹²)/(3,7 · 10Indeks górny 10¹⁰) Ci $\approx$ 1135 Ci

Ciepło pobrane przy wzroście temperatury o $\Delta T$ wynosi: $Q=mc_{w}\Delta T$, gdzie $m$ - masa ciała, $c_w$ - ciepło właściwe.

$Q=mc_{w}\Delta T$$; E = Dm$

$E = Q$; $Dm=mc_{w}\Delta T$; $D=c_{w}\Delta T$; $\Delta T=\frac{D}{c_{w}}$

Zatem:

$\Delta T$ = 0,7 K = 0,7°C

Po przejściu przez warstwę wody o grubości 10 cm intensywność promieniowania spada o połowę $I$(10 cm) = $I_{0}$ · (1/2).

Po przejściu przez warstwę wody o grubości 20 cm intensywność promieniowania spada do jednej czwartej intensywności początkowej, $I$(20 cm) = $I$(10 cm) · (1/2) = $I_{0}$ · (1/2) · (1/2) = $I_{0}$ · (1/2)Indeks górny 2².

Po przejściu 10 warstw wody o grubości 10 cm intensywność wynosi:

$I$(100 cm) = $I_{0}$ · (1/2)Indeks górny 10¹⁰ = $I_{0}/1024$$\approx$ 0,1 % · $I_{0}$

Podstawiając otrzymujemy, że

Logarytmujemy stronami. Logarytm może być o dowolnej podstawie.

Korzystamy ze wzoru na iloraz logarytmów o tej samej podstawie:

Iloraz logarytmów można zamienić na jeden logarytm o podstawie $\frac{1}{2}$.

Liczba docierających do jabłka promieni gamma w jednostce czasu maleje z kwadratem odległości jabłka od źródła. Zależność jest typu $1/r^{2}$, gdzie $r$ to odległość od źródła.

Załóżmy, że powierzchnia jabłka „widziana” przez źródło to $S$ i że jabłko znajduje się w odległości $r$ od źródła. Źródło ma stałą intensywność, co oznacza, że emituje stałą liczbę promieni gamma w jednostce czasu. Intensywność źródła oznaczmy przez $I_{0}$. Promieniowanie jest emitowane we wszystkich kierunkach jednakowo. W odległości $r$ od źródła przez element powierzchni przechodzi w jednostce czasu $I_{0}/S$ promieni gamma, gdzie $S=4\pi r^{2}$ to powierzchnia sfery o promieniu $r$. Do powierzchni jabłka dociera zatem $\frac{sI_{0}}{4\pi r^{2}}$ promieni gamma w jednostce czasu. Z otrzymanego wzoru widać, że liczba docierających do jabłka promieni gamma w jednostce czasu maleje z kwadratem odległości. Dwukrotne zwiększenie dystansu powoduje czterokrotny spadek dawki zdeponowanej w jabłku.