Juliusz Słowacki był niewątpliwie twórcą zauważalnym na tle epoki romantyzmu. Zawsze jednak pozostawał w cieniu Mickiewicza, którego traktował z pobłażaniem i zazdrością, ale i podziwem. Rozgoryczenie młodego autora wzrosło, kiedy Mickiewicz ocenił jego twórczość, sugerując, że ma ona piękną formę, ale brakuje jej ducha (jest to gmach piękną architekturą stawiony, jak wzniosły kościół - ale w kościele Boga nie ma). Wypowiedziana przez Mickiewicza opinia zaważyła na późniejszym odbiorze twórczości Słowackiego.