bas cyfrowany - rodzaj skróconej notacji zapisu harmonicznego akompaniamentu, w którym nad linią basu notowane były oznaczenia numeryczne wskazujące pozostałe składniki akordów. Partia b.c. przeznaczona była do wykonania przez np. organy, klawesyn, harfę, lutnię.

powołana przez włoskiego humanistę, hrabiego Giovanniego de' Bardiego, grupa włoskich kompozytorów, poetów i teoretyków muzyki, powstała we Florencji końcu XVI w.

rodzaj dramatu powstałego na przełomie XV i XVI wieku w Anglii za panowania królowej Elżbiety I; określenie „elżbietański” podkreśla rolę królowej w odbudowie życia kulturalnego Anglii i rozwoju teatru

umuzyczniony dramat; początkowo była to nazwa opery włoskiej XVI w

(gr. fantasia – wytwór wyobraźni) konwencja przeciwstawiająca się zracjonalizowanej wizji świata; obecna w utworach, w których w obrębie świata przedstawionego obecne są zjawiska niesamowite, często nadprzyrodzone

muzyczne święto, początkowo termin określający dzisiejszą operę

w dziełach scenicznych jest wykorzystywane jako orkiestrowa wstawka muzyczno‑dramatyczna o charakterze pogodnym, często satyrycznym. Wykonywana jest między aktami sztuki lub opery.

technika kompozytorska polegająca na prowadzeniu kilku niezależnych linii melodycznych zgodnie z określonymi zasadami harmonicznymi i rytmicznymi.

angielska forma muzyczna, odpowiednik opery. Łączy elementy tańca, pantomimy i śpiewu.

(łac. mysterium – tajemnica) – dramat religijny o tematyce zaczerpniętej z Biblii lub z życia świętych i męczenników; forma popularna w średniowieczu

(niem. Moralität) utwór sceniczny z alegorycznymi postaciami personifikującymi walkę dobra ze złem; forma popularna w średniowieczu

oznaczenie partii obowiązkowej podczas wykonania.

dramatyczno‑muzyczny, wokalno‑instrumentalny, z akcją dramatyczną, monologami i dialogami ujętymi w libretcie, przeznaczony do wykonania na scenie (z odpowiednią scenografią), zwykle w specjalnie do tego celu zbudowanym teatrze operowym, również zwanym operą.

gatunek muzyki dramatycznej, niesceniczny, z tekstem najczęściej o tematyce religijnej, wykonywany w kościele (poza liturgią) lub w sali koncertowej; także utwór tego gatunku.

typ sonaty przeznaczony na dwa instrumenty solowe i instrument wykonujący partię basso continuo.