Prymat słowa w kantacie barokowej
Klucz do rozwoju
Aby zrozumieć to zagadnienie, zwróć uwagę na relację między recytatywem a arią jako podstawowym mechanizmem budowania formy kantaty. Spróbuj dostrzec, jak ta sama struktura funkcjonuje inaczej w zależności od kraju i kontekstu kulturowego. Zastanów się, dlaczego kantata mogła pełnić zarówno funkcję świecką, religijną, jak i reprezentacyjną.
Ważne daty
1590–1630 – życie Alessandra Grandiego, autora jednego z pierwszych zbiorów z użyciem terminu „kantata”
1620 – publikacja „Cantade ed arie a voce sola” – pierwsze użycie terminu kantata
ok. poł. XVII wieku – ukształtowanie układów recytatyw–aria (R–A) w kantacie włoskiej
1660–1725 – życie Alessandra Scarlattiego, twórcy kantaty neapolitańskiej
koniec XVII wieku – rozwój kantaty neapolitańskiej z arią da capo
1683–1764 – życie Jeana‑Philippe’a Rameau, przedstawiciela kantaty francuskiej
1685–1750 – życie Johanna Sebastiana Bacha, twórcy kantaty luterańskiej
1685–1759 – życie Georga Friedricha Händla, twórcy anthemów koronacyjnych
1727 – wykonanie „Zadok the Priest HWV 258” podczas koronacji Jerzego II
XVII–XVIII wiek – rozwój kantaty w głównych ośrodkach europejskich (Włochy, Francja, Niemcy, Anglia)
Cele
rozpoznawać strukturę kantaty barokowej i funkcje jej poszczególnych części
porównywać odmiany kantaty w różnych ośrodkach europejskich
wyjaśniać związek między formą muzyczną a kontekstem kulturowym epoki