Przeanalizujmy poniższy arkusz, który zawiera informacje na temat asortymentu sklepu papierniczego. Naszym zadaniem jest wyliczenie potencjalnej łącznej kwoty sprzedaży (cena * liczba sztuk) dla każdego z dostępnych produktów. Przy wykonywaniu tego zadania użyjemy adresowania względnego, ponieważ dla każdego produktu cena jest inna.

R5LlL5Pjj1Hl6

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W kolumnach A, B, C, D wprowadzono dane dotyczące asortymentu sklepu papierniczego. W arkuszu kolejno dodano opisy: w komórce A1 TOWAR, w komórce B1 CENA, w komórce C1 SZTUKI, w komórce D1 ŁĄCZNA WARTOŚĆ. W kolumnie A w komórkach od A2 do A8 wpisano nazwy towarów. W kolumnie B w komórkach od B2 do B8 wpisano ceny w złotówkach. W kolumnie C w komórkach od C2 do C8 wpisano liczbę sztuk. W kolumnie D w komórce D2 znajduje się następująca formuła: =B2*C2. Zaznaczone są komórki B2 i C2.

Po skopiowaniu formuły (przeciągnięciu w dół) w kolejnych komórkach, widzimy, że wartości zostały wyliczone względem kolejnych komórek.

R3B26lxO89tfX

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W kolumnach A, B, C, D wprowadzono dane dotyczące asortymentu sklepu papierniczego. W arkuszu kolejno dodano opisy: w komórce A1 TOWAR, w komórce B1 CENA, w komórce C1 SZTUKI, w komórce D1 ŁĄCZNA WARTOŚĆ. W kolumnie A w komórkach od A2 do A8 wpisano nazwy towarów. W kolumnie B w komórkach od B2 do B8 wpisano ceny w złotówkach. W kolumnie C w komórkach od C2 do C8 wpisano liczbę sztuk. W kolumnie D w komórkach od D2 do D8 wpisano łączne wartości w złotówkach, a w komórce D5 znajduje się następująca formuła: =B5*C5. Zaznaczone są komórki B5 i C5.

Posłużmy się ponownie danymi z przykładu 1. Załóżmy sytuację, w której sklep wprowadza taką politykę zakupów, że każdy towar kosztuje 5 zł. Naszym zadaniem ponownie jest wyliczenie potencjalnej łącznej kwoty sprzedaży dla każdego towaru. W tym przypadku posłużymy się adresowaniem bezwzględnym, ponieważ chcemy, aby każdy kolejny produkt był wyliczony względem tej samej wartości - tej samej komórki.

Komórka zawierająca cenę „5zł” zostaje zablokowana za pomocą dwóch znaków dolara ($). Oznacza to, że został zablokowany zarówno wiesz tej komórki jak i kolumna.

R1QZtEO57Vjg4

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W kolumnach A, B, C, D wprowadzono dane dotyczące asortymentu sklepu papierniczego. W arkuszu kolejno dodano opisy: w komórce A15 TOWAR, w komórce B15 CENA, w komórce C15 SZTUKI, w komórce D15 ŁĄCZNA WARTOŚĆ. W kolumnie A w komórkach od A16 do A22 wpisano nazwy towarów. W kolumnie B w komórkach od B16 do B22 wpisano ceny w złotówkach. W kolumnie C w komórkach od C16 do C22 wpisano liczbę sztuk. W kolumnie D w komórce D16 znajduje się następująca formuła: =C16*$B$22. Zaznaczone są komórki B22 i C16.

Po skopiowaniu formuły (przeciągnięciu w dół) w kolejnych komórkach, widzimy, że kolejne wartości zostały wyliczone poprzez przemnożenie tej samej komórki - B22

RzIQQFfm7Vsw7

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W kolumnach A, B, C, D wprowadzono dane dotyczące asortymentu sklepu papierniczego. W arkuszu kolejno dodano opisy: w komórce A15 TOWAR, w komórce B15 CENA, w komórce C15 SZTUKI, w komórce D15 ŁĄCZNA WARTOŚĆ. W kolumnie A w komórkach od A16 do A22 wpisano nazwy towarów. W kolumnie B w komórkach od B16 do B22 wpisano ceny w złotówkach. W kolumnie C w komórkach od C16 do C22 wpisano liczbę sztuk. W kolumnie D w komórkach od D16 do D22 wpisano łączne wartości w złotówkach, a w komórce D20 znajduje się następująca formuła: =C20*$B$22. Zaznaczone są komórki B22 i C20.

R1Hz8NQrJsPyw

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W kolumnach A, B, C, D wprowadzono dane dotyczące asortymentu sklepu papierniczego. W arkuszu kolejno dodano opisy: w komórce A15 TOWAR, w komórce B15 CENA, w komórce C15 SZTUKI, w komórce D15 ŁĄCZNA WARTOŚĆ. W kolumnie A w komórkach od A16 do A22 wpisano nazwy towarów. W kolumnie B w komórkach od B16 do B22 wpisano ceny w złotówkach. W kolumnie C w komórkach od C16 do C22 wpisano liczbę sztuk. W kolumnie D w komórkach od D16 do D22 wpisano łączne wartości w złotówkach, a w komórce D18 znajduje się następująca formuła: =C18*$B$22. Zaznaczone są komórki B22 i C18.

Aby zrozumieć ten sposób adresowania, przeanalizujmy poniższy przykład, w którym wykorzystując adresowanie mieszane, przygotujemy własną tabliczkę mnożenia w arkuszu kalkulacyjnym.

Startowy arkusz:

R3a7YInfc7QvA

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W komórkach od A2 do A10 wpisano cyfry od 1 do 9 i w komórkach od B1 do J1 wpisano cyfry od 1 do 9. W komórce A1 znajduje się znak x.

Naszym zadaniem jest zdefiniowanie takiej formuły, aby w komórce B2 po jej skopiowaniu zarówno w prawo jak i w dół, kolejne wartości były wyliczone poprawnie.

W przypadku „skopiowania w prawo” zależy nam na tym, aby kolumna A została zablokowana przy wyliczaniu kolejnych wartości z wiersza pierwszego, natomiast w przypadku „skopiowania w dół” to komórki B1, C1, D1 itd. powinny zostać zablokowane.

Definiujemy więc następującą formułę:

RnN4yaj75C45l

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W komórkach od A2 do A10 wpisano cyfry od 1 do 9 i w komórkach od B1 do J1 wpisano cyfry od 1 do 9. W komórce A1 znajduje się znak x. W komórce B2 wpisano następującą formułę: =$A2*B$1. Zaznaczone są komórki A2 i B1.

$A1 oznacza zablokowanie kolumny A, natomiast B$1 zablokowanie pierwszego wiersza.

W efekcie, po zastosowaniu formuły w kolejnych komórkach (przeciągnięciu w dół i w prawo) widzimy poprawnie wyliczone wartości:

RTebgywdz9mEa

Na zrzucie ekranu widoczny jest fragment arkusza Excel. W komórkach od A2 do A10 wpisano cyfry od 1 do 9 i w komórkach od B1 do J1 wpisano cyfry od 1 do 9. W komórce A1 znajduje się znak x. W pozostałych komórkach znajdują się wyniki mnożenia cyfry z kolumny A przez cyfrę z wiersza 1.