Badania biologiczne
Metodyka badań biologicznych
Wyjaśnisz czym zajmuje się biologia.
Wskażesz różnice między doświadczeniem i obserwacją.
Określisz etapy badania naukowego.
Wskażesz czym charakteryzuje się problem badawczy, hipoteza, wynik, wniosek.
Rozróżnisz próbę badawczą i kontrolną.
Biologia jest nauką o życiu
BiologiaBiologia bada organizmy żyjące dziś na Ziemi oraz te, które żyły w dawnych czasach. Jej nazwa pochodzi od greckich słów: bios – życie i logos – nauka.
Biolodzy badają budowę organizmów i ich czynności życiowe, analizują także zależności zachodzące między organizmami i środowiskiem. Próbują odpowiedzieć m.in. na pytania:
Skąd pochodzą organizmy?
Jak doszło do powstania tak ogromnej ich różnorodności?
W jaki sposób organizmy przekazują swoje cechy potomstwu?
Jakie są molekularne mechanizmy procesów życiowych?

Główne dyscypliny biologii z uwzględnieniem grupy badanych organizmów lub problemów badawczych
Biologia jest szybko rozwijającą się dziedziną wiedzy przyrodniczej i obejmuje wiele dyscyplin.
Dyscyplina biologii | Badane organizmy lub problemy badawcze |
anatomia | budowa wewnętrzna organizmów |
antropologiaantropologia | człowiek |
biochemia | przemiany substancji chemicznych w organizmach |
botanikabotanika | rośliny |
cytologia | budowa i funkcjonowanie komórki |
ekologia | współzależności między organizmami i środowiskiem |
embriologia | rozwój zarodkowy organizmów |
ewolucjonizm | pochodzenie organizmów |
fizjologia | czynności życiowe organizmów |
genetykagenetyka | przekazywanie cech potomstwu |
histologia | budowa, rozwój i czynności tkanek |
mikologiamikologia | grzyby |
mikrobiologiamikrobiologia | mikroorganizmy |
systematyka | porządkowanie i grupowanie organizmów |
zoologiazoologia | zwierzęta |
Biologia to bardzo rozległa dziedzina, która nieustannie się rozwija. Obok tradycyjnych działów, istnieje wiele nowoczesnych dziedzin, które pomagają nam lepiej zrozumieć, jak funkcjonuje życie. Na przykład, transkryptomika to nauka, która bada, jakie geny są aktywne w danym momencie w komórkach organizmu. Dzięki niej możemy dowiedzieć się, jak różne komórki, tkanki czy organizmy reagują na zmiany w środowisku. Proteomika zajmuje się badaniem białek, które są „robotnikami” w naszych ciałach, wykonującymi większość pracy, a metabolomika bada wszystkie substancje chemiczne, które powstają podczas reakcji chemicznych w organizmach. Z kolei Evo‑Devo łączy ewolucjęewolucję z rozwojem organizmów, pomagając nam zrozumieć, jak zmiany w rozwoju zarodkowym i płodowym mogą prowadzić do nowych cech organizmów, a tym samym ich ewolucji. Te nowoczesne dziedziny biologii dają nam nowe narzędzia do odkrywania tajemnic życia i pokazują, jak różne poziomy organizacji biologicznej, od genów po całe ekosystemy, są ze sobą połączone. To naprawdę ekscytujące, bo wciąż odkrywamy, jak złożony i fascynujący jest świat żywych organizmów!
Nazwy oznaczające grupy organizmów można rozszyfrować, wydzielając ich elementy znaczeniowe, następnie zaś wyjaśniając tworzące je słowa w języku greckim.
Ustal, korzystając ze wskazówki, co oznaczają terminy: ichtiologia, herpetologia.
Biolodzy poznają świat przez obserwacje i eksperyment (doświadczenie)
Naukowcy nie ograniczają się do pracy w laboratorium, prowadzą także badania organizmów w ich naturalnym środowisku – we wszystkich zakątkach Ziemi. Poszukując odpowiedzi na zadawane pytania, biolog wykorzystuje najczęściej obserwację i eksperyment (doświadczenie).
Obserwacja to celowe gromadzenie informacji o organizmach i zjawiskach. Prowadząc obserwację nie ingeruje się w jej przebieg, nie powoduje zmian w badanym obiekcie i procesie. Obserwacja może być prowadzona w warunkach naturalnych lub laboratoryjnych, może stanowić wstęp do innych badań biologicznych lub być częścią eksperymentu.
Przykłady: obserwacja zachowań godowych ptaków w ich naturalnym otoczeniu, obserwacja stada saren pasących się na łące, obserwacja mikroskopowa tkanek roślinnych.Eksperyment( doświadczenie) polega na prowadzeniu badania w ściśle określonych i kontrolowanych warunkach, możliwych do wielokrotnego powtarzania. Podczas eksperymentu celowo zmienia się jeden lub kilka czynników wpływających na organizm lub przebieg zjawiska. Dzięki niemu poznaje się i wyjaśnia mechanizmy leżące u podstaw procesów biologicznych.
Przykłady: badanie wpływu światła na wzrost i rozwój pszenicy, badanie wpływu temperatury na intensywność fotosyntezy u moczarki kanadyjskiej.
Chociaż terminy „eksperyment” i „doświadczenie” często bywają używane zamiennie, istnieją między nimi różnice – zwłaszcza w kontekście naukowym. Najważniejszą różnicą jest to, że eksperyment służy odkrywaniu nowej wiedzy, natomiast doświadczenie prowadzi do weryfikacji znanych faktów lub zdobywaniu praktyki. Pozytywnie przeprowadzony eksperyment staje się zatem doświadczeniem, które można powtarzać w celach dydaktycznych lub demonstracyjnych.
Etapy eksperymentu (doświadczenia) biologicznego
W naukach przyrodniczych powszechnie stosuje się metodę naukową, której podstawą jest:
sformułowanie problemu badawczego,
postawienie hipotezy,
weryfikacja hipotezy (zaplanowanie i przeprowadzenia badania oraz analiza wyników),
sformułowanie wniosku.
Problem badawczy – powinien spełniać następujące kryteria:
jest sformułowany jasno i precyzyjnie w formie zdania twierdzącego lub pytającego,
zawiera jednoznaczną nazwę badanego taksonu lub jednoznaczną nazwę obiektu/ów badań,
,jeśli jest taka możliwość to określa zmienną niezależną,
określa parametr mierzony, czyli zmienną zależną lub cechę obserwowaną w badaniu,
nie odnosi się do kierunku spodziewanych zmian zmiennej zależnej - nie wskazuje, czy wynik będzie związany np. z hamowaniem lub pobudzaniem wzrostu.

Zmienna niezależna – czynnik, który badacz zmienia w doświadczeniu, np. stężenie, temperatura; na wykresie umieszczana na osi X.
Zmienna zależna – czynnik, którego wartość zmienia się pod wpływem zmiennej niezależnej, np. liczba przeżywających osobników, masa ciała, intensywność oddychania; na wykresie umieszczana jest na osi Y.
Hipoteza naukowa:
jest zdaniem twierdzącym, zwykle zawiera informację o związku lub jego braku między zmienną niezależną i zależną,
jest precyzyjnie sformułowana i spójna wewnętrznie,
jest testowalna (czyli istnieje metoda i kryteria, które można zastosować celem sprawdzenia hipotezy),
może być użyta do formułowania przewidywań.

Weryfikacja hipotezy
Weryfikacja hipotezy polega na sprawdzeniu jej prawdziwości przy planowanego eksperymentu.
Pierwszym etapem weryfikacji hipotezy jest wybór obiektu oraz sposobu wykonania badania. W eksperymencie należy zawsze wyodrębnić próbę badawczą, jak i kontrolną.
Próba badawcza to obiekt, organizm lub proces, na którą oddziałuje wybrany czynnik (zmienna niezależna), natomiast próba kontrolna pozwala porównać wyniki, ponieważ nie jest poddana działaniu tego czynnika.
Eksperyment musi być prowadzony kilkukrotnie, w tych samych warunkach i na możliwie jak największej liczbie obiektów. Zarówno jego przebieg jak i wyniki muszą być starannie zapisywane, tak aby na ich podstawie możliwe było powtórzenie badania i odniesienie się do otrzymanych rezultatów.
Ostatnim etapem weryfikacji hipotezy jest analiza i opracowanie wyników. Jeśli w badaniu uzyskano dane liczbowedane liczbowe (np. długość łodygi) trzeba przeprowadzić ich analizę statystyczną, która pomaga sprawdzić, czy wyniki są istotne i czy potwierdzają postawioną hipotezę. W przypadku uzyskania danych jakościowychdanych jakościowych (np. zmiana barwy liści) hipotezę weryfikuje się poprzez analizę i porównanie obserwowanych cech między próbą badawczą a kontrolną, zwracając uwagę na obecność lub brak zmian wywołanych działaniem badanego czynnika.
Sformułowanie wniosku
Otrzymane w eksperymencie wyniki są podstawą do sformułowania wniosku. Wniosek ostatecznie potwierdza lub obala postawioną hipotezę.
Wyniki i wnioski z przeprowadzonego badania są publikowane przez naukowców w czasopismach naukowych i prezentowane na sympozjach naukowych stając się podstawą do stawiania kolejnych pytań i hipotez, co napędza rozwój wiedzy.
Przykładowy eksperyment biologiczny
Przeprowadź doświadczenie według instrukcji w Laboratorium 1.
Przeprowadź doświadczenie w laboratorium biologicznym w celu zbadania zawartości procentowej wody w różnych materiałach biologicznych. Rozwiąż problem badawczy i zweryfikuj hipotezę. W formularzu zapisz swoje wyniki, a następnie sformułuj wniosek.
Temat: Zawartość procentowa wody w różnych materiałach biologicznych
Problem badawczy: Jaka jest zawartość procentowa wody w różnych materiałach biologicznych?
Hipoteza: Różne tkanki i organy mają inną zawartość procentową wody (wilgotność).
Materiał biologiczny:
mała pieczarka (oczekiwana wilgotność: ok. 80%);
kilka liści dowolnej rośliny (oczekiwana wilgotność: ok. 75%);
połowa marchewki lub pietruszki (oczekiwana wilgotność: ok. 80%);
połowa pomidora (oczekiwana wilgotność: ok. 90%);
kawałek świeżego mięsa (oczekiwana wilgotność: ok. 70%).
Sprzęt laboratoryjny:
Instrukcja:
Przygotuj próbki biologiczne: małą pieczarkę, kawałek liścia dowolnej rośliny, plasterek marchewki/pietruszki, plasterek pomidora, kawałek mięsa.
Włącz i wytaruj wagosuszarkę.
Umieść pierwszą próbkę biologiczną w wagosuszarce. Zanotuj wagę.
Rozpocznij suszenie próbki.
Po skończeniu suszenia zanotuj wynik: masę próbki przed wysuszeniem i po jej wysuszeniu.
Powtórz punkty od 2 do 5 dla pozostałych próbek biologicznych.
Dokonaj obliczenia wilgotności procentowej próbki. Porównaj obliczone wyniki z tymi, które zostały wyświetlone na ekranie wagosuszarki.
Pomiary wykonaj tak samo dla wszystkich próbek, a wyniki wpisz w odpowiednie miejsca aplikacji (tabela). Wilgotność procentową badanego materiału oblicz wg podanego niżej wzoru.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/DAPP442PX
Laboratorium 1
Przeprowadzono doświadczenie w laboratorium biologicznym w celu zbadania zawartości procentowej wody w różnych materiałach biologicznych.
Temat: Zawartość procentowa wody w różnych materiałach biologicznych.
Problem badawczy: Jaka jest zawartość procentowa wody w różnych materiałach biologicznych?
Hipoteza: Różne tkanki i organy mają inną zawartość procentową wody (wilgotność).
Materiał biologiczny: mała pieczarka (oczekiwana wilgotność: ok. 80%); kilka liści dowolnej rośliny (oczekiwana wilgotność: ok. 75%); połowa marchewki lub pietruszki (oczekiwana wilgotność: ok. 80%); połowa pomidora (oczekiwana wilgotność: ok. 90%); kawałek świeżego mięsa (oczekiwana wilgotność: ok. 70%).
Sprzęt laboratoryjny: wagosuszarka, pęseta, szalki Petriego.
Instrukcja:
1. Przygotowano próbki biologiczne: małą pieczarkę, kawałek liścia dowolnej rośliny, plasterek marchewki/pietruszki, plasterek pomidora, kawałek mięsa.
2. Włączono i wytarowano wagosuszarkę.
3. Umieszczono pierwszą próbkę biologiczną w wagosuszarce. Zanotowano wagę.
4. Rozpoczęto suszenie próbki.
5. Po skończeniu suszenia zanotowano wynik: masę próbki przed wysuszeniem i po jej wysuszeniu.
6. Powtórzono punkty od 2 do 5 dla pozostałych próbek biologicznych.
7. Dokonano obliczenia wilgotności procentowej próbki. Porównano obliczone wyniki z tymi, które zostały wyświetlone na ekranie wagosuszarki.
Pomiary wykonano tak samo dla wszystkich próbek, a wyniki wpisano w odpowiednie miejsca aplikacji (tabela). Wilgotność procentową badanego materiału obliczono według podanego wzoru.
Szczegóły doświadczenia 1
Wagosuszarka jest urządzeniem służącym do precyzyjnego i szybkiego wyznaczania wilgotności materiału metodą termograwimetryczną.
Szczegóły doświadczenia 2
Metoda termograwimetryczna polega na pomiarze ubytku masy próbki spowodowanego przez ogrzewanie substancji. Próbka ważona jest przed i po ogrzewaniu.
Szczegóły doświadczenia 3
Wilgotność procentowa – zawartość wody w próbce, mierzona przy pomocy różnicy wagi materiału świeżego i suchego ze wzoru:
gdzie:
X – wilgotność całkowita [%]
mIndeks dolny 11 – masa próbki [g]
mIndeks dolny 22 – masa próbki po wysuszeniu [g]
Symulacja przedstawia procentową zawartość wody w podanych próbkach. Pieczarka świeża 1 g, sucha 0,2 g; pomidor świeży 6 g, suchy 0,6 g; marchew świeża 1 g, sucha 0,2 g; liść świeży 0,2 g, suchy 0,05 g; mięso świeże 1,5 g, suche 0,45 g.
Obserwacje:
Masa próbek przed suszeniem jest wyższa niż po suszeniu.
Wnioski:
Różnica masy przed suszeniem i po suszeniu wynika z odparowania wody z próbek. Doświadczenie potwierdza hipotezę – różne tkanki i organy mają inną zawartość procentową wody (wilgotność).
Etapy obserwacji biologicznej
Etapy obserwacji biologicznej są zbliżone do etapów eksperymentu naukowego, jednak w obserwacji nie zawsze ma się na początku w pełni sformułowaną hipotezę naukową, którą zamierza się weryfikować. Wynika to z faktu, że obserwacja jest często pierwszym krokiem w procesie badawczym, a jej wyniki służą przede wszystkim do formułowania hipotez testowanych później w eksperymencie.
Dodatkowo, ponieważ obserwacja jest bierną metodą badawczą, a badacz nie ingeruje w badane zjawisko nie ma w niej zmiennej zależnej i niezależnej.
Główne etapy obserwacji biologicznej to:
sformułowanie problemu badawczego,
zaplanowanie i przeprowadzenie obserwacji (wybór obiektu, metody obserwacji, sposobu rejestrowania wyników),
analiza wyników,
sformułowanie wniosków.
Przykładowa obserwacja biologiczna
Przeprowadź obserwację w Laboratorium 2.
Problem badawczy: Jakiego są kształtu i jak są ułożone komórki skórki liścia cebuli?
Co będzie potrzebne
skórka liścia spichrzowego cebuli
szkiełka mikroskopowe: podstawowe i nakrywkowe
mikroskop
zakraplacz
woda
nóż
igła preparacyjna
plastelina (modelina).
Instrukcja
Podziel cebulę na łuski. Z wewnętrznej strony łuski zdejmij igłą fragment skórki, która wygląda jak półprzezroczysta folia. Umieść skórkę w kropli wody na szkiełku podstawowym.
Przygotowany preparat przykryj szkiełkiem nakrywkowym tak, żeby nie było pod nim pęcherzyków powietrza.
Obserwuj skórkę pod małym powiększeniem. Zwróć uwagę na kształt i sposób ułożenia komórek.
Wykonaj schematyczny rysunek kilku sąsiadujących ze sobą komórek.
Wykonaj z plasteliny modele komórek. Pamiętaj, że są one bryłami. Zrób z kilku plastelinowych komórek model skórki.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RwPJupfQ375dS
Film przedstawia etapy wykonania preparatu mikroskopowego oraz obserwację mikroskopową komórek skórki liścia cebuli.
Obserwacja
Laboratorium 2
Problem badawczy: Jakiego są kształtu i jak są ułożone komórki skórki liścia cebuli?
Co będzie potrzebne
skórka liścia spichrzowego cebuli
szkiełka mikroskopowe: podstawowe i nakrywkowe
mikroskop
zakraplacz
woda
nóż
igła preparacyjna
plastelina (modelina).
Instrukcja
Podziel cebulę na łuski. Z wewnętrznej strony łuski zdejmij igłą fragment skórki, która wygląda jak półprzezroczysta folia. Umieść skórkę w kropli wody na szkiełku podstawowym.
Przygotowany preparat przykryj szkiełkiem nakrywkowym tak, żeby nie było pod nim pęcherzyków powietrza.
Obserwuj skórkę pod małym powiększeniem. Zwróć uwagę na kształt i sposób ułożenia komórek.
Wykonaj opis kilku sąsiadujących ze sobą komórek.
Wykonaj z plasteliny modele komórek. Pamiętaj, że są one bryłami. Zrób z kilku plastelinowych komórek model skórki.
Porównanie obserwacji i doświadczenia
Etapy schematu postępowania | Obserwacja | Doświadczenie |
problem badawczy | Co się stanie ze świeżym mlekiem, jeśli przez kilka dni nie będzie przechowywane w lodówce? | Jaki jest wpływ niskiej temperatury na świeże mleko? |
hipoteza | Mleko zmieni smak na kwaśny. | Niska temperatura spowalnia kwaśnienie mleka. |
materiał badawczy | świeże mleko | |
próba kontrolna | próbka mleka przechowywana w temperaturze pokojowej (20°C) | |
próba badawcza | próbki mleka przechowywane w temperaturach niższych niż pokojowa: 15°C, 10°C, 5°C | |
warunki badania | naturalne | ściśle określone – wszystkie próbki mleka przechowywane w tych samych warunkach (z wyjątkiem zmienianego czynnika – temperatury) |
zbieranie wyników | na początku obserwacji i po jej zakończeniu | co 12 godzin przez trzy dni |
sposób gromadzenia wyników | sprawdzenie smaku mleka lub zmierzenie jego kwasowości za pomocą papierków wskaźnikowych | zmierzenie kwasowości mleka za pomocą papierków wskaźnikowych |
wyniki i ich interpretacja | opisanie właściwości mleka przechowywanego w temperaturze pokojowej | porównanie kwasowości różnych prób w ustalonych odstępach czasu |
wnioski | W tym przypadku brak – obserwacja ta kończy się podaniem wyniku, który nie jest interpretowany. Gdyby celem obserwacji było na przykład porównanie zawartości tłuszczu w mleku krowy, kozy i owcy, wówczas po przeprowadzeniu badania i ustaleniu wyników, przedstawionych na przykład w procentach, sformułowalibyśmy wniosek. Wskazalibyśmy w nim zwierzę dające mleko najbardziej i najmniej tłuste. | ustalenie zależności między temperaturą mleka a zmianą jego kwasowości |
Podsumowanie
Biologia jest nauką badającą organizmy żyjące na Ziemi.
Biolog posługuje się obserwacją i eksperymentem (doświadczeniem).
Eksperyment biologiczny ( doświadczenie) prowadzony jest według podobnego schematu obejmującego: sformułowanie problemu badawczego, postawienie hipotezy, weryfikację hipotezy oraz sformułowanie wniosku.
Problem badawczy określa cel badania i może być sformułowany jako zdanie oznajmujące lub pytające.
Hipoteza badawcza jest zdaniem oznajmującym, będącym możliwą odpowiedzią na problem badawczy.
Weryfikacja hipotezy obejmuje wybór obiektu do badań oraz sposób przeprowadzenia badania.
Próba badawcza to część obiektów lub organizmów, która została poddana działaniu czynnika badawczego.
Próba kontrolna, to część obiektów lub organizmów, która nie została poddana działaniu czynnika badawczego.
Eksperyment ( doświadczenie) musi być wykonany kilkukrotnie w tych samych warunkach i na jak największej liczbie obiektów.
Przebieg eksperymentu( doświadczenia) oraz jego wyniki muszą być starannie zapisywane, tak aby inni badacze mogli go powtórzyć i odnieść się do otrzymanych rezultatów.
Uzyskane w eksperymencie( doświadczeniu) wyniki po przeanalizowaniu i opracowaniu są podstawą do sformułowania wniosku i potwierdzenia lub odrzucenia hipotezy badawczej.
Obserwacja biologiczna przebiega według podobnego planu co eksperyment, jednak nie zawsze musi zawierać hipotezę naukową. Jej główne etapy to: sformułowanie problemu badawczego, przeprowadzenie obserwacji, analiza wyników i sformułowanie wniosków.
Ćwiczenia utrwalające
Podaj z jakiej dyscypliny biologii konieczna jest wiedza, aby:
przewidzieć, jaką grupę krwi może mieć potomstwo;
ustalić gatunek, do którego należy znaleziony na łące ślimak;
czego do życia potrzebują bakterie.
Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.