Tkanki zwierzęce
Tkanki zwierzęce. Tkanka nabłonkowa
Opiszesz charakterystyczne cechy budowy tkanek nabłonkowych.
Rozpoznasz na ilustracjach wybrane tkanki nabłonkowe.
Porównasz budowę tkanek nabłonkowych.
Wykażesz związek między budową tkanki nabłonkowej a pełnioną funkcją oraz lokalizacją w organizmie człowieka.
U zwierząt tkankowych występują tkanki – zespoły współpracujących komórek oraz związanej z nimi substancji pozakomórkowej, które mają określoną organizację, pochodzenie i pełnią wspólne funkcje.
Tkanki zwierzęce
Wyróżnia się tkanki: nabłonkową, mięśniową, nerwową, łączną. Każda z tych tkanek ma różne rodzaje.
- Nazwa kategorii: Tkanki zwierzęce
- Nazwa kategorii: Tkanki nabłonkowe
- Nazwa kategorii: jednowarstwowe
- Nazwa kategorii: wielowarstwowe Koniec elementów należących do kategorii Tkanki nabłonkowe
- Nazwa kategorii: Tkanka mięśniowa
- Nazwa kategorii: poprzecznie prążkowana
- Nazwa kategorii: sercowa
- Nazwa kategorii: szkieletowa Koniec elementów należących do kategorii poprzecznie prążkowana
- Nazwa kategorii: gładka Koniec elementów należących do kategorii Tkanka mięśniowa
- Nazwa kategorii: Tkanka nerwowa
- Nazwa kategorii: neurony
- Nazwa kategorii: komórki glejowe Koniec elementów należących do kategorii Tkanka nerwowa
- Nazwa kategorii: Tkanka łączna
- Nazwa kategorii: zarodkowa
- Nazwa kategorii: właściwa
- Nazwa kategorii: podporowa
- Nazwa kategorii: płynna Koniec elementów należących do kategorii Tkanka łączna
- Elementy należące do kategorii Tkanki zwierzęce
- Elementy należące do kategorii Tkanki nabłonkowe
- Elementy należące do kategorii Tkanka mięśniowa
- Elementy należące do kategorii poprzecznie prążkowana
- Elementy należące do kategorii Tkanka nerwowa
- Elementy należące do kategorii Tkanka łączna
Połączenia międzykomórkowe w tkankach zwierzęcych
Komórki wielokomórkowych organizmów zwierzęcych kontaktują się przez wyspecjalizowane obszary błony komórkowej, czyli połączenia międzykomórkowe. Pełnią one różne funkcje.
Tkanka nabłonkowa
Nabłonki (łac. epithelium) oddzielają organizm od otaczającego środowiska, wyścielają narządy i jamy ciała, zapewniają wymianę gazową, a także ułatwiają odbiór informacji ze środowiska zewnętrznego. U kręgowców lądowych dodatkowo chronią przed utratą wody.
Tkanka nabłonkowa rozwija się z trzech listków zarodkowychlistków zarodkowych: ektodermy, endodermy i mezodermy.
Wszystkie komórki tkanki nabłonkowej ściśle do siebie przylegają, tworząc zwarty układ. Utrzymywany jest on m.in. dzięki różnego rodzaju połączeniom międzykomórkowym oraz błonie podstawnej.
Nabłonek spoczywa na błonie podstawnej, która oddziela go od leżącej niżej tkanki łącznej, wzmacnia nabłonek i wpływa na transport substancji. Błona podstawna zawiera blaszkę podstawną, wytwarzaną głównie przez komórki nabłonkowe, oraz składniki związane z tkanką łączną. W jej skład wchodzą m.in. kolagen, lamininy i proteoglikany.
Tkanka nabłonkowa może być zbudowana z jednej warstwy lub wielu warstw komórek. Mogą się przekształcać w różne twory nabłonkowe, m.in. paznokcie czy włosy.
Budowa tkanki nabłonkowej
Wiele nabłonków ma duże zdolności regeneracyjne dzięki obecności komórek macierzystychkomórek macierzystych, które dzielą się i zastępują komórki zużyte lub uszkodzone.
Komórki nabłonkowe nie są unaczynione, a substancje pokarmowe i tlen docierają do nich głównie drogą dyfuzji z naczyń tkanki łącznej. Nabłonek może być wyspecjalizowany w jednej funkcji lub pełnić równocześnie kilka.
Funkcje nabłonków
Natomiast nabłonek wyścielający przewód pokarmowy wchłania substancje pokarmowe i wodę., Transport Dzięki komórkom nabłonka odbywa się transport tlenu i dwutlenku węgla w narządach wymiany gazowej, produktów trawienia w jelicie cienkim i jonów w kanalikach nerkowych. Transport zachodzi na zasadzie dyfuzji, czyli samorzutnego przenikania cząsteczek z ośrodka o wyższym ich stężeniu do ośrodka o niższym stężeniu., Odbieranie bodźców Ciało zwierząt i ludzi jest całkowicie pokryte nabłonkiem, więc wszystkie bodźce odbierane przez organizm muszą przejść przez tę warstwę. Nabłonki wraz z wyspecjalizowanymi komórkami nerwowymi tworzą struktury odbierające np. wrażenia węchowe (nabłonek węchowy) i smakowe (kubki smakowe).
U kręgowców tkanki nabłonkowe rozwijają się ze wszystkich typów listków zarodkowych. Nabłonek jamy ustnej i odbytu powstaje z ektodermy, nabłonek wyścielający światło układu oddechowego i przewodu pokarmowego – z endodermy, a wyścielający naczynia krwionośne, jamy ciała oraz układ moczowo‑płciowy – z mezodermy.
Rodzaje tkanek nabłonkowych
- Nazwa kategorii: Tkanki zwierzęce{color=#8B008B}
- Nazwa kategorii: Tkanki nabłonkowe{color=#BA55D3}
- Nazwa kategorii: jednowarstwowe{color=#C71585}
- Nazwa kategorii: płaskie{color=#FF69B4}
- Nazwa kategorii: sześcienne{color=#FF69B4}
- Nazwa kategorii: walcowate{color=#FF69B4}
- Nazwa kategorii: wielorzędowe{color=#FF69B4} Koniec elementów należących do kategorii jednowarstwowe{color=#C71585}
- Nazwa kategorii: wielowarstwowe{color=#C71585}
- Nazwa kategorii: płaskie{color=#FF69B4}
- Nazwa kategorii: sześcienne{color=#FF69B4}
- Nazwa kategorii: walcowate{color=#FF69B4} Koniec elementów należących do kategorii wielowarstwowe{color=#C71585}
- Elementy należące do kategorii Tkanki zwierzęce
- Elementy należące do kategorii Tkanki nabłonkowe
- Elementy należące do kategorii jednowarstwowe
- Elementy należące do kategorii wielowarstwowe
Tkanka nabłonkowa może składać się tylko z jednej warstwy komórek (zarówno u bezkręgowców, jak i kręgowców). Nabłonki wielowarstwowe są szczególnie dobrze rozwinięte i powszechne u kręgowców, zwłaszcza w miejscach narażonych na urazy mechaniczne. Nabłonek jednowarstwowy występuje tam, gdzie zachodzi dyfuzja, wydzielanie lub wchłanianie substancji, nabłonek wielowarstwowy zaś – w miejscach wymagających ochrony.
Komórki budujące nabłonek mogą być płaskie o wielokątnym kształcie, sześcienne (kostkowe) o wielokątnej podstawie – przypominające kształtem kostkę do gry, a także walcowate (cylindryczne) – przypominające słupki lub kolumny.
Nabłonek wielowarstwowy płaski rogowaciejący składa się z wielu warstw komórek, przy czym najgłębiej położone komórki stale się dzielą, przesuwając starsze ku powierzchni. W trakcie tej wędrówki komórki spłaszczają się, stopniowo obumierają i wypełniają białkiem keratyną, tworząc na powierzchni nieprzepuszczalną, zrogowaciałą warstwę. Dzięki tej budowie nabłonek ten wykazuje wyjątkową odporność mechaniczną i stanowi skuteczną barierę chroniącą organizm przed utratą wody, urazami oraz wnikaniem drobnoustrojów. U ssaków tworzy on przede wszystkim naskórek (zewnętrzną warstwę skóry).
Zapoznaj się z grafiką interaktywną i wykonaj polecenia.
Śródbłonek (endothelium) jest jednowarstwowym nabłonkiem płaskim wyściełającym naczynia krwionośne i limfatyczne. Kontroluje wymianę substancji między krwią lub limfą a tkankami. Stopień jego przepuszczalności zależy od rodzaju naczynia i narządu. Początkowe naczynia limfatyczne mają bardzo przepuszczalne ściany, dzięki czemu mogą przyjmować płyn tkankowy, białka i komórki.
Podsumowanie
Tkanka zwierzęca to zespół współpracujących komórek oraz związanej z nimi substancji pozakomórkowej, które mają określoną organizację, pochodzenie i pełnią wspólne funkcje.
Wyróżnia się cztery główne rodzaje tkanek: nabłonkową, mięśniową, nerwową oraz łączną.
Komórki w tkankach kontaktują się ze sobą poprzez wyspecjalizowane połączenia międzykomórkowe, które zapewniają wytrzymałość mechaniczną oraz umożliwiają wymianę substancji i informacji.
Tkanka nabłonkowa charakteryzuje się zwartym układem ściśle przylegających do siebie komórek, które spoczywają na tzw. błonie podstawnej.
Nabłonki wywodzą się ze wszystkich trzech listków zarodkowych: ektodermy, endodermy i mezodermy.
Komórki nabłonkowe nie są unaczynione, a substancje pokarmowe i tlen docierają do nich głównie drogą dyfuzji z naczyń tkanki łącznej.
Nabłonki posiadają wysokie zdolności regeneracyjne.
Ze względu na liczbę warstw wyróżnia się nabłonki:
- jednowarstwowe (występują u wszystkich zwierząt) – typowe dla miejsc, gdzie zachodzi dyfuzja, wchłanianie lub wydzielanie;
- wielowarstwowe (występują przede wszystkim u kręgowców) – pełnią głównie funkcje ochronne (np. naskórek).Ze względu na kształt komórek nabłonki dzielą się na: płaskie (wielokątne), sześcienne (kostkowe) oraz walcowate (cylindryczne).
Główne funkcje nabłonków to: ochronna (oddzielanie od środowiska, ochrona przed utratą wody), transportująca (wymiana gazowa, wchłanianie), wydzielnicza (tworzenie gruczołów) oraz zmysłowa (odbiór bodźców).
U kręgowców nabłonki wielowarstwowe mogą wytwarzać dodatkowe struktury, takie jak włosy czy paznokcie.
Ćwiczenia utrwalające
Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.