Pokaz 3D przedstawia budowę nerwu rdzeniowego, opisaną w jedenastu punktach.

1. Rdzeń kręgowy. Biegnie w kanale kręgowym, odchodzą od niego nerwy rdzeniowe. W odróżnieniu do budowy wewnętrznej mózgowia w przekroju rdzenia kręgowego istota szara leży centralnie, a istota biała – zewnętrznie. Rdzeń kręgowy odpowiada za przekazywanie sygnałów nerwowych ze środowiska (odbieranych przez receptory) do mózgowia i sygnałów nerwowych z mózgowia do narządów wykonawczych. Kontroluje również odruchy bezwarunkowe.

2. Istota szara rdzenia kręgowego. Położona jest centralnie w przekroju rdzenia kręgowego, tworzy kształt litery H. Część poprzeczna łączy rogi przednie – ruchowe oraz rogi tylne – czuciowe – rdzenia kręgowego.

3. Istota biała rdzenia kręgowego. Położona jest wokół istoty szarej, tworząc trzy sznury: przedni, boczny i tylny.

4. Włókna czuciowe. To włókna wychodzące z rogów tylnych rdzenia kręgowego. W dalszym przebiegu tworzą korzenie tylne (czuciowe) a po połączeniu z korzeniami przednimi (ruchowymi) tworzą nerwy rdzeniowe.

5. Włókna ruchowe. To włókna wychodzące z rogów przednich rdzenia kręgowego. W dalszym przebiegu tworzą korzenie przednie (ruchowe) a po połączeniu z korzeniami tylnymi (czuciowymi) tworzą nerwy rdzeniowe.

6. Nerw rdzeniowy. Powstaje w wyniku połączenia korzeni przednich (ruchowych) i tylnych (czuciowych) rdzenia kręgowego.

7. Nanerwie. Osłonka łącznotkankowa otaczająca cały nerw.

8. Onerwie. Osłonka łącznotkankowa otaczająca pojedyncze pęczki włókien nerwowych.

9. Śródnerwie. Osłonka łącznotkankowa otaczająca pojedyncze włókno nerwowe.

10. Osłonka mielinowa. Otoczka włókien nerwowych utworzona przez komórki Schwanna. Jest izolatorem elektrycznym na całej długości aksonu z wyjątkiem miejsc jej pozbawionych, czyli tzw. przewężeń Ranviera. Impuls nerwowy przesuwa się ruchem skokowym pomiędzy przewężeniami, co zwiększa prędkość przewodnictwa nerwowego.

11. Akson. Inaczej wypustka osiowa. Jest częścią neuronu, która przewodzi impulsy nerwowe od ciała komórki do zakończeń nerwowych.

Model 3D przedstawia choroby narządu wzroku. Na modelu oka zaznaczono struktury ulegające patologicznym zmianom w poszczególnych schorzeniach.

Na początku ukazana jest budowa anatomiczna oka. W kolejnych punktach wymienione są choroby wzroku.

1. Soczewka – zaćma, inaczej katarakta

Widzenie osoby zdrowej i osoby chorującej na zaćmę.  Zaćma, inaczej katarakta – rozwijające się stopniowo zmętnienie soczewki. W początkowym stadium powoduje zanik ostrości w recepcji wzrokowej przedmiotów, a następnie widzenie obiektów „jak przez mgłę”. Najczęstszą przyczyną zaćmy jest starzenie się soczewki. Może być ona także skutkiem cukrzycy, urazów mechanicznych, działania promieni rentgenowskich lub zakażenia bakteriami tężca. Leczenie, zwykle operacyjne, polega na zastąpieniu uszkodzonej chorobą soczewki – sztuczną.

Ilustracja prezentuje dwa zdjęcia. Przedstawiają one tego samego, siedzącego burobiałego kota. Zdjęcie po lewej stronie prezentuje zwierzę wyraźnie (widzenie osoby zdrowej). Zdjęcie po prawej stronie prezentuje zwierzę, ale jest ono przesłonięte białą mgłą (obraz w zaćmie).

2. Spojówka – zapalenie spojówek

Chory z zapaleniem spojówek.  Zapalenie spojówek – jedna z najczęstszych chorób oczu, której objawami są obrzęk i zaczerwienienie spojówek, czasem także świąd i ból. Produkowana nadmiernie wydzielina „skleja” powiekę i powoduje trudności z otwarciem oczu tuż po przebudzeniu. Zapalenie spojówek może być wywołane infekcją bakteryjną lub wirusową albo reakcją alergiczną.

Zdjęcie przedstawia ludzkie oko. Dolna powieka jest odciągnięta w dół. Spojówki silnie zaczerwienione, naczynia krwionośne popękane.

3. Siatkówka – odwarstwienie siatkówki

Widzenie osoby zdrowej i osoby cierpiącej na odwarstwienie siatkówki.  Odwarstwienie siatkówki – choroba, której „sygnałami ostrzegawczymi” jest widzenie silnych błysków świetlnych, a następnie dymu, ciemnej zasłony ograniczającej obraz. Jest to spowodowane zmianami zwyrodnieniowymi w siatkówce i powstawaniem w niej otworów. W leczeniu stosuje się zabiegi operacyjne z wykorzystaniem niskich temperatur, tak zwaną krioterapię.

Ilustracja prezentuje dwa zdjęcia. Przedstawiają one tego samego, siedzącego burobiałego kota. Zdjęcie po lewej stronie prezentuje zwierzę wyraźnie (obraz prawidłowy). Zdjęcie po prawej stronie prezentuje zwierzę, ale jest ono częściowo przesłonięte dużą, nieregularną, czarną plamą (obraz w odwarstwieniu siatkówki).

4. Siatkówka – jaskra

Porównanie obrazu widzenia u zdrowego człowieka i chorego na jaskrę.  Jaskra – choroba będąca najczęstszą przyczyną utraty wzroku. Zazwyczaj rozwija się powoli, dając przejściowe objawy zamazywania obrazu, pojawiania się kolorowych pierścieni wokół źródeł światła i bólów głowy. W późniejszym etapie rozwoju schorzenia pole widzenia ulega zawężaniu. Zwiększenie ilości cieczy wodnistej między tęczówką a rogówką powoduje wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego i zaburzenie krążenia krwi w oku, co prowadzi do uszkodzenia komórek siatkówki i nerwu wzrokowego. Leczenie polega na doborze takiej dawki leków, która obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe. W zaawansowanych stadiach choroby stosuje się leczenie operacyjne, najczęściej laserowe, w celu udrożnienia odpływu cieczy komorowej z oka.

Ilustracja prezentuje dwa zdjęcia. Przedstawiają one tego samego, siedzącego burobiałego kota. Zdjęcie po lewej stronie prezentuje zwierzę wyraźnie (obraz prawidłowy). Zdjęcie po prawej stronie prezentuje ostro zwierzę, ale znajdujące się po jego bokach przedmioty są osłonięte czarną mgłą (obraz w jaskrze).

5. Mięśnie oka – zez

Chory z zezem.  Zez – choroba wywołana asynchroniczną pracą mięśni, powodującą odchylanie się oczu od ustawienia równoległego, co zakłóca widzenie obuoczne. Zez poddaje się leczeniu operacyjnemu. Ważne jest jak najszybsze podjęcie leczenia – u dzieci daje ono dobre rezultaty.

Zdjęcie przedstawia nastoletniego, czarnoskórego chłopca. Lewa tęczówka  dziecka jest skierowana na wprost widza, natomiast prawa znajduje się w rogu oka, tuż przy kanalikach łzowych.

Źródło: Englishsquare.pl Sp. z o. o., Przedmiotowy model 3D został opracowany przez Englishsquare.pl Sp. z o.o. na podstawie materiału źródłowego zakupionego w ramach serwisu www.turbosquid.com. Jakiekolwiek dalsze użycie tego modelu 3D podlega wszelkim ograniczeniom opisanym w licencji opublikowanej na przywołanej stronie internetowej.

Model żeńskich narządów płciowych wewnętrznych. Opisuje je doktor Dorota Myślińska z Katedry Fizjologii Zwierząt i Człowieka, Uniwersytet Gdański.

1. Jajniki są narządami parzystymi występującymi u kobiet. To są gonady żeńskie.  Jajniki mają kształt owalny, właściwie taki lekko eliptyczny w przekroju. W jajniku możemy wyróżnić korę i rdzeń. Kora to jest ta część najbardziej zewnętrzna. W korze znajdują się pęcherzyki jajnikowe i zachodzi tam oogeneza, czyli powstawanie komórek. Rdzeń natomiast jest wypełniony naczyniami krwionośnymi. 

2. Jajowód jest parzystym przewodem, którego funkcją jest transport komórki jajowej bądź zapłodnionej komórki jajowej, a więc zygoty, w kierunku macicy. Część jajowodu położona najbliżej jajnika to część lejkowata. Wyłapuje ona komórkę jajową, która  następnie transportowana jest wzdłuż jajowodu. W jajowodzie może nastąpić również zapłodnienie oraz pierwsze etapy podziału zygoty, czyli bruzdkowanie. Jajowód wyścielony jest nabłonkiem migawkowym, który umożliwia transport komórki jajowej lub bruzdkującej zygoty w kierunku macicy. 

3. Macica. Macica jest narządem pojedynczym, kształtem przypominającym gruszkę odwróconą w pionie. W macicy możemy wyróżnić dno, trzon, cieśń i szyjkę. Wnętrze macicy wyścielone jest  endometrium, które u kobiet wieku rozrodczym systematycznie narasta i złuszcza się. W endometrium macicy zagnieżdża się zarodek w stadium blastocysty, a następnie w świetle macicy rozwija się płód. Macica zbudowana jest rownież z mięśniówki gładkiej. 

4. Pochwa jest elastycznym przewodem, który łączy się z szyjką macicy. Jest miejscem, przez które doprowadzane jest w akcie płciowym nasienie do dróg rodnych kobiety. Jest także miejscem, przez które podczas porodu przesuwa się dziecko. Przez pochwę także usuwane jest złuszczające się endometrium macicy wraz z krwią podczas menstruacji.

Model męskich narządów płciowych wewnętrznych. Opisuje je doktor Dorota Myślińska z Katedry Fizjologii Zwierząt i Człowieka, Uniwersytet Gdański.

1. Jądra są narządami parzystymi występującymi u mężczyzn. Są gonadami męskimi. Znajdują się w mosznie, czyli poza jamą ciała. Moszna jest fałdem skórnym. Zejście jąder do moszny jest bardzo istotne u ssaków, dlatego że to ochrania plemniki przed przegrzaniem. W jądrze możemy wyróżnić błonę białawą, która jest na zewnątrz, natomiast wnętrze jądra buduje miąższ, który jest zbudowany z płacików. W płacikach wyróżnia się kanaliki nasienne. W jądrze zachodzi  więc spermatogeneza, natomiast główny proces dojrzewania plemników zachodzi już w najądrzach. 

2. Najądrza. Najądrza są narządami, które występują nad jądrami w tylnej i bocznej ich części. Najądrza łączą się z nasieniowodem. W najądrzach dojrzewają plemniki oraz produkowana jest substancja regulująca ruchliwość plemników. W najądrzach również magazynowane są plemniki.

3. Nasieniowód. Od najądrza odchodzą nasieniowody, które następnie dochodzą do cewki moczowej. Nasieniowody są przewodami, które podczas ejakulacji mają dostarczyć plemniki do cewki moczowej.

4. Gruczoł krokowy. Gruczoł krokowy, inaczej stercz lub prostata, jest nieparzystym pojedynczym gruczołem. Kształtem przypomina jadalnego kasztana. Gruczoł ten obejmuje górną część cewki moczowej męskiej. Wyróżnia się płat prawy, płat lewy, niekiedy występuje również płat środkowy Gruczoł krokowy produkuje białawą substancję, która wchodzi w skład spermy. 

5. Prącie jest nieparzystym narządem płciowym zewnętrznym męskim, w którym znajduje się cewka moczowa. Cewka moczowa u mężczyzn pełni zarówno funkcje odprowadzenia moczu na zewnątrz, jak i nasienia. Prącie zbudowane jest z dwóch ciał jamistych oraz jednego ciała gąbczastego, które kończy się żołędzią na szczycie prącia. Również w tym miejscu jest ujście cewki moczowej. Prącie pokryte jest skórą, którego szczytowa część nazywana jest napletkiem.