Ilustracja interaktywna przedstawia aminoacylację tRNA – etap pierwszy. W środku schematu jest zapis: Etap pierwszy. aminokwas dodać ATP strzałka w prawo aminoacylo‑AMP dodać PPi. Na schemacie jest fioletowa struktura przypominająca kształtem fasolę. Na pierwszym rysunku w jej pobliżu znajduje się zielona kulka. Zachodzi przyłączenie aminokwasu do syntetazy aminoacylo‑tRNA. Poniżej kulki jest sześciokąt z literą A połączony z pięciokątem oraz trzy kwadraty z literami P połączone z żółtym pięciokątem, ten łączy się z pięciokątem znajdującym się obok sześciokąta z literą A. Tu następuje przyłączenie ATP do syntetazy aminoacylo‑tRNA. Na schemacie poza strukturą w kształcie fasoli są kwadraty z literami P. Pozostałe elementy wnikają do "fasoli". Pomiędzy zieloną kulką a jednym z kwadratów znajdującym się najbliżej "fasoli" powstaje wiązanie. Opis. Powstanie wiązania estrowego pomiędzy aminokwasem a resztą fosforanową ATP. Następnie dwa kwadraty z literami P odłączają się od łańcucha. Opis. Zerwanie wiązań wysokoenergetycznych pomiędzy resztami fosforanowymi. Na ilustracji jest sześciokąt z literą A i przylegający do niego pięciokąt. W dół łączy się on z pięciokątem połączonym z szeregiem trzech kwadratów z literami P. Pomiędzy wiązaniami łączącymi kwadraty są symbole piorunów. Opis. Zachodzi równolegle w czasie z powstaniem wiązania pomiędzy aminokwasem a resztą fosforanową. W procesie tym uwalniana jest energia potrzebna do przeprowadzenia reakcji aminoacylacji. Na ostatniej ilustracji jest ostateczna forma - powstanie aminoacylo‑AMP. Na ilustracji brakuje dwóch oderwanych wcześniej kwadratów z literami P.

Ilustracja interaktywna przedstawia aminoacylację tRNA – etap drugi. Na ilustracji w części środkowej jest zapis: Etap drugi. Amonoacylo‑AMP dodać tRNA strzałka w prawo aminokwas‑tRNA dodać AMP dodać PPi. Dookoła zapisu jest pięć obrazków. Na pierwszym z nich jest struktura przypominająca kształtem fasolę. Połączona jest z nią zielona kulka, a także niebieski sześciokąt z literą A połączony z niebieskim pięciokątem. Ten z kolei łączy się w dół z żółtym pięciokątem. Żółty pięciokąt łączy się z czerwonym kwadratem z literą P. Wychodzi on poza strukturę w kształcie fasoli. Pomiędzy kwadratem i zieloną kulką jest wiązanie. Opis. Przyłączenie tRNA do syntetazy aminoacylo‑tRNA. W stronę struktury o kształcie fasoli jest strzałka biegnąca od połączonych ze sobą niebieskich kulek, które w dolnej części mają trzy pionowe zielone kreski. Struktura ta wpasowuje się w puste miejsce na dole fioletowej struktury. Opis. Hydroliza wiązania estrowego pomiędzy aminokwasem a resztą fosforanową AMP. Następnie dochodzi do odłączenia się AMP od enzymu (syntetazy aminoacylo‑tRNA). Z cząsteczki AMP, po ponownym przyłączeniu dwóch reszt fosforanowych, odtworzona zostaje cząsteczka ATP. Na ilustracji sześciokąt oraz pięciokąty i kwadrat z literą P odłączają się od fioletowej struktury. W kolejnym etapie dochodzi do wytworzenia wiązania estrowego pomiędzy aminokwasem a tRNA prowadzące do powstania aminoacylo‑tRNA. W ostatnim etapie następuje odłączenie gotowego aminoacylo‑tRNA od enzymu (syntetazy aminoacylo‑tRNA). Na schemacie odłącza się od fioletowej struktury zielona kulka oraz połączone z nią niebieskie kulki.

Ilustracja interaktywna prezentuje przebieg procesu translacji. Znajdują się na niej dwa okręgi, jeden w drugim. Większy okrąg symbolizuje cytoplazmę, a mniejszy jądro komórkowe. Na obszarze jądra komórkowego znajduje się fragment helisy DNA, od której biegnie strzałka do rozplecionej helisy DNA, na bazie której powstaje komplementarna cząsteczka mRNA, jest to proces transkrypcji. W jądrze znajdują się małe i duże podjednostki rybosomów. Przechodząc do cytoplazmy, łączą się one w kompletne rybosomy. Następnie nowopowstała cząsteczka mRNA łączy się w cytoplazmie z wieloma rybosomami, tworząc polisom (polirybosom). Cząsteczki tRNA ulegają aminoacylacji, w wyniku czego do każdej z nich przyłączony zostaje aminokwas i każda z nich posiada antykodon. Każdy z rybosomów posiada w dużej podjednostce miejsca E, P i A. W miejscu A antykodonem do odpowiedniego kodonu przyłącza się aminoacylo‑tRNA, przesuwając się w miejsce P przyłącza wiązany przez siebie aminokwas do tworzonego aktualnie łańcucha polipeptydowego, a następnie przesuwa się w miejsce E, skąd jest odłączany od rybosomu i związanej z nią cząsteczki mRNA.