Powyższe zdjęcie przedstawia model pewnego wirusa zbudowany z klocków lego. Jaki organizm może być żywicielem tego wirusa?

Podpisz elementy schematu przedstawiającego proces infekcji wirusowej, przeciągając w odpowiednie miejsca nazwy podane poniżej.

Jednymi z najbardziej zaskakujących wirusów są tzw. wirusy olbrzymie (ang. giant viruses) należące do grupy Nucleocytoviricota. Wirusy olbrzymie zostały opisane w 2002 roku. Wcześniej uznawane były za bakterie pasożytujące na amebach morskich (Acanthamoeba polyphaga i innych). Ich kapsydy mają długość od ok. 200 nm (Bodo saltans virus) do ok. 1,2 μmum (tupanwirusy) – to więcej niż długość najmniejszych bakterii. Dodatkowo powierzchnia wirusów olbrzymich pokryta jest często białkowymi włókienkami o długości od 30 nm do nawet 550 nm. Włókienka te wiążą się specyficznie z receptorami obecnymi na powierzchni żywiciela. Długość ich genomów może być większa niż milion par zasad i może kodować ponad 1000 białek. Wirusem olbrzymim o największym genomie jest pandorawirus (Pandoravirus dulcis). Długość jego materiału genetycznego to niespełna 2,5 miliona par zasad. Ewolucja wirusów olbrzymich pozostaje zagadką. Jako że ich genomy kodują wiele białek, spotykanych poza nimi jedynie w organizmach komórkowych, przypuszcza się, że powstały albo przez uproszczenie prymitywnych organizmów prokariotycznych, albo poprzez przejęcie części genów organizmów, na których pasożytowały. Geny wirusów olbrzymich kodują takie białka jak syntazy aminoacylo−tRNA, białka naprawiające uszkodzenia w DNA oraz cytochromy zaangażowane w syntezę ATP. Megawirus Megavirus chilensis oraz mimiwirus atakujący Acanthamoeba polyphaga kodują – poza tym – wszystkie białka niezbędne do replikacji i transkrypcji swojego genomu. Procesy te nie zachodzą w jądrze zainfekowanego eukariota, a w rozbudowanych fabrykach w cytoplazmie (zwanych wirosferami). Podobieństwo wirosfer do jądra komórkowego było przyczyną powstania kolejnej teorii zakładającej, że wirusy olbrzymie mogły być czynnikiem, dzięki któremu pierwsze organizmy eukariotyczne wytworzyły swoje jądra komórkowe. Wirusy olbrzymie są tak złożonymi strukturami, że pasożytują na nich inne wirusy, zwane wirofagami, będące wirusami namnażającymi się kosztem innych wirusów.

Indeks dolny Na podstawie: https://pitgroup.org/giant-virus-toplist/ Beata Tokarz‑Deptuła i wsp., Mimiwirus APMV, mamawirus oraz jego wirofag – budowa i charakterystyka; Postępy w Mikrobiologii; 2011 N. Philippe i wsp., Pandoraviruses: Amoeba Viruses with Genomes Up to 2.5 Mb Reaching That of Parasitic Eukaryotes; Science; 2013. Indeks dolny koniec_{Na podstawie: https://pitgroup.org/giant-virus-toplist/ Beata Tokarz‑Deptuła i wsp., Mimiwirus APMV, mamawirus oraz jego wirofag – budowa i charakterystyka; Postępy w Mikrobiologii; 2011 N. Philippe i wsp., Pandoraviruses: Amoeba Viruses with Genomes Up to 2.5 Mb Reaching That of Parasitic Eukaryotes; Science; 2013.}

R1NC09XzXajRC

Ilustracja

R1HYQAnoqgUce

Ilustracja

Na podstawie powyższego tekstu, fotografii i własnej wiedzy oznacz poniższe zdania dotyczące wirusów olbrzymich jako prawdziwe lub fałszywe.