R1dzrqP6SOSa2
Zdjęcie przedstawia otwarte wzburzone morze. Nad morzem nisko wiszą szare chmury. W centralnej części chmury są nieco podświetlone i z tego miejsca w kierunku morza jest szara ściana chmur.

Jakie są przyczyny i konsekwencje kryzysu klimatycznego?

Źródło: dostępny w internecie: obraz enriquelopezgarre z Pixabay.
Twoje cele
  • Omówisz czynniki wpływające na zmiany klimatu na świecie.

  • Scharakteryzujesz przyczyny oraz konsekwencje kryzysu klimatycznego.

  • Ocenisz znaczenie działań podejmowanych na poziomie globalnym i europejskim w przeciwdziałaniu zmianom klimatu.

Polecenie 1

Zastanów się, jakie zmiany w środowisku naturalnym zauważasz w swoim otoczeniu lub o jakich słyszysz najczęściej w mediach.

RbaVpLJXJqqjR
Twoja odpowiedź (Uzupełnij).

Co kształtuje klimat ziemi?

bg‑gray2

Na kształtowanie klimatu na kuli ziemskiej wpływ mają czynniki geograficzne:

RBTN61BPQ5SV4
Szerokość geograficzna Decyduje o strefowości klimatycznej. Od szerokości bowiem zależy wysokość Słońca nad horyzontem, która wpływa na rozkład temperatury powietrza na kuli ziemskiej oraz na długość trwania dnia i nocy., Ukształtowanie terenu (rzeźba terenu) oraz wysokość nad poziomem morza Wraz ze wzrostem wysokości spada temperatura powietrza i ciśnienie atmosferyczne, zmniejsza się zawartość pary wodnej w atmosferze, natomiast zwiększa się prędkość wiatru. Klimat górski cechuje znaczna ilość opadów rocznych (zwłaszcza po stronie dowietrznej), wzrost częstotliwości opadów śnieżnych i stosunkowo długi okres zalegania pokrywy śnieżnej. Tu kształtują się procesy związane z efektem fenowym. W dolinach i kotlinach śródgórskich często obserwuje się inwersję termiczną. Łańcuchy górskie, w zależności od swej rozległości, przebiegu oraz wysokości względnych, mogą ułatwiać bądź utrudniać przemieszczanie się mas powietrza. Obserwuje się w nich nierównomierne nagrzewanie się stoków oraz zboczy w dolinach i kotlinach śródgórskich w zależności od ekspozycji względem stron świata., Rozkład lądów i mórz Ma wpływ na występowanie kontynentalnych i morskich cech klimatu. Kontynentalne masy powietrza zalegające lub przemieszczające się nad rozległymi obszarami lądowymi są bardziej suche niż morskie masy powietrza nad dużymi obszarami oceanów., Pokrycie terenu Szata roślinna, jeziora i bagna, pokrywa śnieżna i lodowa czy infrastruktura miejska kształtują specyficzny klimat lokalny. Na przykład na pustyniach obserwuje się duże dobowe wahania temperatury powietrza. Grunt pozbawiony szaty roślinnej w ciągu dnia szybko się ogrzewa, zaś w nocy szybko ochładza, zwłaszcza przy bezchmurnym niebie. Z kolei na terenie kompleksów leśnych występują małe wahania temperatury, zatrzymywane są duże ilości wilgoci, a ruch powietrza słabnie. Sąsiedztwo jezior powoduje zmniejszenie kontrastów termicznych w skali doby i roku. Jeziora i bagna zwiększają wilgotność powietrza. Pokrywa śnieżna chroni grunt przed utratą ciepła oraz zmniejsza dobowe i roczne amplitudy temperatury podłoża. Jednocześnie jej wysokie albedo (ok. 90%) oraz intensywne promieniowanie powietrza nocą obniżają temperaturę przygruntowej warstwy powietrza., Prądy morskie Zimne prądy morskie zmniejszają ilość opadów, ochładzają wybrzeża oraz sprzyjają powstawaniu mgieł. Prądy ciepłe są przyczyną wysokich opadów i często podwyższonej temperatury powietrza w stosunku do pozostałych części lądu. Ciepły Prąd Zatokowy powoduje ocieplenie Europy Zachodniej i zwiększone opady atmosferyczne. Natomiast zimny Prąd Peruwiański przyczynia się do ochładzania i wysuszania wybrzeży w Chile i Peru., Działalność człowieka (antropogeniczne czynniki klimatu) Gospodarcza działalność człowieka i rozwój motoryzacji powodują emisję zanieczyszczeń do atmosfery oraz zmianę jej składu chemicznego. Poprzez tworzenie rozległych obszarów miejskich zmieniane są sposoby zagospodarowania i użytkowania terenu, a tym samym - cechy podłoża. W miastach tworzą się specyficzne klimaty miejskie.
bg‑gray2

oraz procesy:

R1CPG7BX2L2O2
Obieg ciepła Jedynym źródłem docierającej do powierzchni Ziemi energii cieplnej jest promieniowanie słoneczne. Ilość tego promieniowania w poszczególnych częściach kuli ziemskiej zależy od usłonecznienia, czyli czasu bezpośredniej operacji Słońca, a także od szerokości geograficznej. Zmienia się wówczas oświetlenie Ziemi, różna jest wysokość Słońca nad horyzontem w poszczególnych porach roku, a w związku z tym - także długość dnia i nocy. Jednocześnie pewna część promieniowania zostaje odbita przez powierzchnię Ziemi. Miarą pozwalającą określić stosunek ilości promieniowania odbitego od powierzchni Ziemi do ilości promieniowania słonecznego docierającego do powierzchni jest tzw. albedo. Pochłanianie promieni słonecznych przez Ziemię prowadzi do jej nagrzewania się, a później - do wypromieniowania ciepła przez Ziemię. Skutkiem tego zjawiska jest wymiana ciepła w atmosferze, która zachodzi poprzez turbulencję, przemiany fazowe wody oraz konwekcję. W ten sposób dochodzi do obiegu ciepła - czyli do dostarczania go poprzez promieniowanie słoneczne i oddawania przez wypromieniowanie, turbulencję oraz zmiany fazowe wody., Cyrkulacja powietrza Krążenie powietrza atmosferycznego na kuli ziemskiej odbywa się zarówno w kierunku poziomym, jak i pionowym. Z cyrkulacją powietrza związany jest też przebieg wiatrów stałych (pasatów, wiatrów wschodnich i zachodnich), prądów powietrza (antypasatów) oraz wiatrów lokalnych (fenów, monsunów, bryz, cyklonów)., Obieg wilgoci Jest to zamknięty cykl procesów parowania, transpiracji, tworzenia się chmur, powstawania opadów atmosferycznych, spływu powierzchniowego, a także wsiąkania wody w podłoże.
RZAEFOVbimo7s
Film nawiązujący do treści materiału - dotyczy wpływu efektu cieplarnianego na klimat Ziemi.
bg‑gray2

Chociaż klimat Ziemi kształtowany jest przez liczne procesy naturalne, to współcześnie kluczowe znaczenie w dyskursie międzynarodowym przypisuje się czynnikom antropogenicznym. To one stanowią fundament współczesnych strategii politycznych oraz regulacji prawnych, dlatego dalsza analiza zostanie skoncentrowana na skutkach działalności człowieka dla systemu klimatycznego.

Kryzys klimatyczny - skala i wyzwania

RBM5VXOD1RQ9R
Polecenie 2

Dokonaj oceny, czy przedstawiona w filmie dynamika współczesnych zmian klimatycznych uzasadnia konieczność redefinicji dotychczasowego podejścia do odpowiedzialności za środowisko.

Polecenie 3

Przeanalizuj zależność między wzrostem koncentracji dwutlenku węgla w atmosferze a obserwowanym wzrostem średniej temperatury globalnej, a następnie oceń rolę działalności człowieka w intensyfikacji tego procesu.

bg‑gray2

Od drugiej połowy XX wieku rozwija się międzynarodowy ruch na rzecz ograniczania zanieczyszczeń atmosfery, w szczególności emisji gazów cieplarnianych odpowiedzialnych za globalne ocieplenie. Działania te inicjuje i koordynuje przede wszystkim Organizacja Narodów Zjednoczonych, a od lat 90. XX wieku coraz większą rolę odgrywa także Unia Europejska. W wysiłki te angażują się również państwa oraz samorządy lokalne. Ocena skuteczności podejmowanych działań jest zróżnicowana - największe efekty widoczne są na poziomie lokalnym, rzadziej na poziomie krajowym i globalnym. Nie ulega wątpliwości, że konieczna jest intensyfikacja współpracy międzynarodowej, aby przeciwdziałać pogłębiającemu się kryzysowi klimatycznemu.                              Według szacunków średnia roczna temperatura powietrza do 2100 r. wzrośnie od 2 do 5°C.   

R195X3SQ2GQMR
Ćwiczenie 1
RYX7fm51BPgXb1
Ćwiczenie 2
Łączenie par. Oceń, czy poniższe stwierdzenia są prawdziwe czy fałszywe.. Efekt cieplarniany występował także w minionych epokach geologicznych. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Atmosfera i chmury pochłaniają większość promieniowania pochodzącego od słońca. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Ziemia wypromieniowuje zarówno promieniowanie długo i krótkofalowe. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Człowiek przyczynia się do wzmacniania efektu cieplarnianego. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Naturalny efekt cieplarniany jest korzystny dla życia na Ziemi. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz

Jak świat i Europa reagują na zmiany klimatu?

accordion
System międzynarodowy - Organizacja Narodów Zjednoczonych10

Kluczową rolę w kształtowaniu globalnej debaty odgrywa Międzynarodowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), powołany w 1988 roku z inicjatywy Światowej Organizacji Meteorologicznej oraz Programu Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska. IPCC nie prowadzi własnych badań, lecz dokonuje systematycznej oceny dorobku naukowego dotyczącego zmian klimatu, publikując cykliczne raporty stanowiące podstawę decyzji politycznych i regulacyjnych na szczeblu międzynarodowym.                                                                                    

Pierwszym prawnie wiążącym instrumentem ograniczania emisji gazów cieplarnianych był Protokół z Kioto, przyjęty w 1997 roku, który wszedł w życie w 2005 roku. Jego skuteczność była ograniczona ze względu na brak ratyfikacji przez część kluczowych emitentów oraz zróżnicowany poziom ambicji redukcyjnych. Dodatkowo, brak ratyfikacji przez Stany Zjednoczone oraz wyłączenie części największych gospodarek rozwijających się (np. Chin oraz Indii) z ilościowych zobowiązań redukcyjnych osłabiły jego realny wpływ na poziom emisji.                  

Obecnie podstawowym globalnym instrumentem prawnym w zakresie ochrony klimatu jest Porozumienie paryskie, przyjęte w 2015 roku w ramach systemu Narodów Zjednoczonych. W przeciwieństwie do Protokołu z Kioto obejmuje ono wszystkie państwa‑strony i opiera się na mechanizmie krajowo określonych wkładów redukcyjnych (NDC), podlegających okresowej aktualizacji oraz międzynarodowej weryfikacji.  Protokół jest krytykowany za nieefektywność. Największy emitent – Stany Zjednoczone – nie ratyfikował protokołu, a inni, np. Chiny i Indie, nawet zwiększyli emisję w swoich krajach. Mimo tego protokół pozostaje jedynym tego typu dokumentem w skali globalnej.

System europejski - Unia Europejska40

Polityka klimatyczna UE ewoluowała od programowych celów redukcyjnych do systemu prawnie wiążących zobowiązań długoterminowych, osadzonych w szerokiej strategii transformacyjnej. Jej obecny kształt wyznacza Europejski Zielony Ład, ogłoszony w 2019 roku, który stanowi kompleksową strategię przekształcenia gospodarki UE w kierunku neutralności klimatycznej. Zielony Ład nie jest pojedynczym aktem prawnym, lecz nadrzędną koncepcją polityczną obejmującą energetykę, przemysł, transport, rolnictwo, gospodarkę o obiegu zamkniętym oraz finanse.

Wcześniejszym etapem była strategia „20‑20‑20”, powiązana ze Strategią Europa 2020, która do 2020 roku zakładała redukcję emisji o 20%, 20% udział odnawialnych źródeł energii (OZE) oraz 20% poprawę efektywności energetycznej. Był to pierwszy spójny zestaw ilościowych celów klimatycznych UE, jednak miał charakter przede wszystkim programowy.

Obecnie fundamentem normatywnym jest Europejskie prawo klimatyczne, które wprowadza prawnie wiążący cel neutralności klimatycznej do 2050 roku oraz co najmniej 55% redukcji emisji netto do 2023 roku względem roku 1990. Neutralność klimatyczna oznacza zrównoważenie emisji gazów cieplarnianych przez ich pochłanianie, co nadaje polityce klimatycznej wymiar strukturalny i długofalowy.

Instrumentem wykonawczym wobec tych celów jest pakiet legislacyjny Fit for 55, który dostosowuje regulacje sektorowe do ambitniejszej trajektorii redukcyjnej. Obejmuje on reformę systemu EU ETS (European Union Emissions Trading System), czyli unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Mechanizm ten działa na zasadzie „cap -and‑trade”: Unia ustala maksymalny łączny poziom emisji dla objętych sektorów, a przedsiębiorstwa muszą posiadać uprawnienia odpowiadające wielkości wyemitowanego CO 2 , przy czym uprawnieniami tymi można handlować. System ten stanowi centralny rynkowy instrument redukcji emisji w sektorze energetycznym i przemysłowym. Pakiet obejmuje ponadto nowe regulacje w zakresie energii odnawialnej, efektywności energetycznej oraz zmiany w sektorze transportu.

Szczególnie doniosłym i kontrowersyjnym elementem reformy jest rozporządzenie przewidujące, że od 2035 r. nowe samochody osobowe i dostawcze rejestrowane w UE mają być zeroemisyjne w fazie użytkowania, co w praktyce oznacza zakończenie sprzedaży nowych pojazdów z klasycznymi silnikami spalinowymi. Regulacja ta stała się przedmiotem intensywnych sporów politycznych oraz negocjacji dotyczących możliwości stosowania paliw syntetycznych i mechanizmów przeglądowych, jednak formalny cel neutralności klimatycznej 2050 r. pozostaje w mocy.

Polityka klimatyczna UE ma zatem charakter wielopoziomowy i wielosektorowy: łączy nadrzędną strategię polityczną (Zielony Ład), wiążące normy prawne (Europejskie prawo klimatyczne), instrumenty rynkowe (EU ETS) oraz szczegółowe regulacje sektorowe (Fit for 55). Stanowi przykład ponadnarodowego modelu zarządzania transformacją klimatyczną, w którym cele środowiskowe zostały zintegrowane z polityką gospodarczą, przemysłową i finansową, przy jednoczesnym utrzymaniu dynamicznej debaty dotyczącej kosztów, tempa oraz społecznych skutków tej transformacji.  

gallery
11
Polecenie 4

Opisz, na czym polega handel emisjami zanieczyszczeń.

Rifl5aCBAzWjO
(Uzupełnij).

Czy można uniknąć konsekwencji?

21
Ćwiczenie 3

Zapoznaj się z tekstami, a następnie wykonaj polecenie.

Źródło A:

1
Protokół z Kioto do ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Dziennik Ustaw nr 203, poz. 1683 i 1684.

Strony wymienione w Załączniku I będą dążyć do wdrażania kierunków działań i środków w ramach niniejszego artykułu w taki sposób, by zminimalizować szkodliwe skutki, w tym konsekwencje zmian klimatu, wpływ na handel międzynarodowy, skutki społeczne, ekologiczne i ekonomiczne dla innych Stron, zwłaszcza dla Stron - krajów rozwijających się, a w szczególności określonych w ustępach 8 i 9 artykułu 4 Konwencji, przy uwzględnieniu artykułu 3 Konwencji. Konferencja Stron służąc jako spotkanie Stron Protokołu może podjąć dalsze stosowne działania, dla promowania wdrożenia postanowień niniejszego ustępu.

CART1 Źródło: Protokół z Kioto do ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Dziennik Ustaw nr 203, poz. 1683 i 1684.

Źródło B:

1
R. Ranosz Organizacja i handel uprawnieniami do emisji CO2, Polityka Energetyczna

Dynamiczny postęp w dziedzinie przemysłu, w szczególności produkcja i spalanie paliw kopalnych oraz zmiany w użytkowaniu gruntów, nieustannie prowadzą do wzrostu emisji zanieczyszczeń (głównie gazów cieplarnianych – GC) i wpływają na pogłębianie się efektu cieplarnianego, co w konsekwencji prowadzi do nieodwracalnych zmian klimatycznych w skali globalnej. W 1988 roku powołano Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (Intergovernmental Panel on Climate Change – IPCC) w celu monitorowania niekorzystnych zmian zachodzących pod wpływem działalności produkcyjnej w środowisku naturalnym. Z raportów IPCC wynika, że jeżeli nie zostaną podjęte odpowiednie środki zapobiegawcze, temperatura w obecnym stuleciu wzrośnie w większym stopniu niż miało to miejsce na przestrzeni ostatnich 10 tys. lat, co z kolei może mieć wpływ na zaburzenie poziomu opadów atmosferycznych i podniesienie poziomu mórz, a w konsekwencji na cały ekosystem.

CART2 Źródło: R. Ranosz, Organizacja i handel uprawnieniami do emisji CO2, Polityka Energetyczna, t. 11, zeszyt 2, 2008, s. 85.
R1cH1JLdFmawG
Zapoznaj się uważnie z tekstami źródłowymi i oceń, które z podanych informacji są prawdziwe, a które fałszywe: Efekt cieplarniany jest spowodowany topnieniem lodowców i podnoszeniem się poziomu wód mórz i oceanów. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Gazy cieplarniane wpływają na zanik promieniowania słonecznego. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Protokół z Kioto został przyjęty, aby ograniczyć emisję gazów cieplarnianych do atmosfery. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jednym z celów wprowadzania odnawialnych źródeł energii jest walka ze spalaniem paliw kopalnych. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
R1ByEuFavgaQ7
Wymień pięć skutków ocieplenia klimatu na świecie. (Uzupełnij).

Czy to wystarczy?

R1BiveSO0SvS4
Ilustracja główna przedstawia mapę polityczną świata z państwami zaznaczonymi różnymi kolorami. 1. Na zdjęciu jest rowerzysta. Jedzie po ulicy, wzdłuż której namalowane są liczne białe pasy. Kopenhaga. Opis. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: rozbudowa i ulepszanie infrastruktury rowerowej oraz promocja jazdy rowerem: wytyczanie ścieżek rowerowych – obecnie 359 kilometrów; budowa cyklostrad (autostrad rowerowych) zapewniających bezpieczny i szybki dojazd z przedmieść do centrum – 30 kilometrów; wytypowanie zielonych tras, głównie dla rodzin z dziećmi (odznaczają się małym natężeniem ruchu, przebiegają przez zielone tereny i są dostatecznie szerokie, aby pomieścić cargo bikes, czyli rowery ze specjalnymi przyczepkami dla małych dzieci); tworzenie mostów pieszo‑rowerowych umożliwiających bezproblemową przeprawę przez kanały; wprowadzenie bezpłatnych przewozów rowerów w pociągach i autobusach poza godzinami szczytów., 2. Na zdjęciu jest stacja metra. Opis. Wiedeń. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: Oparcie rozwoju miasta na uwzględniających ekorozwiązania dokumentach, takich jak Action Plan 2012‑2015, Roadmap 2020 czy Smart Energy Vision 2050. Ulepszanie transportu publicznego powiązanego z produkcją alternatywnej energii: tworzenie termicznych tuneli metra, dzięki którym możliwe jest zatrzymania energii wytworzonej przez przejeżdżające pociągi. Za pomocą specjalnych instalacji jest ona później rozprowadzana do budynków, które znajdują się w sąsiedztwie tras metra., 3. Zdjęcie przedstawia oświetloną nocą część ruchliwego miasta. Fotografia ukazuje rondo wokół okazałej, zabytkowej fontanny, a dalej dwie wieże stanowiące wejście na promenadę prowadzącą do dużego budynku z kopułą. Budynek jest na niewielkim wzniesieniu. Po lewej stronie zdjęcia obok wież stoi budynek z kolumnami. Opis. Barcelona. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: Ograniczanie ruchu samochodowego: utworzenie strefy czystego transportu obejmującej niemal całe miasto (największa strefa w Europie – 92 kilometry kwadratowe), do której nie mogą wjeżdżać auta z silnikami benzynowymi starszymi niż z 2000 roku i wysokoprężnymi (diesel) starszymi niż z 2006 roku., 4. Na zdjęciu znajdują się biurowce. Na pierwszym planie stoją w jednym rzędzie na stojakach identyczne rowery. Opis. Londyn. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: Rozwój energooszczędnego i niskoemisyjnego (zeroemisyjne) budownictwa: mieszkaniowego - na przykład osiedle BedZED, gdzie wykorzystuje się odpady z mieszkań do produkcji energii, występują pasywne domy, a materiały budowlane pochodzą z recyklingu, niemieszkaniowe - na przykład Queen Elizabeth Olympic Park zaopatrzone w ukończone w 2010 roku centrum chłodzenia, ogrzewania oraz wytwarzania energii; centrum to wyposażone jest między innymi w biokotły bazujące na biomasie., 5. Na zdjęciu przed sklepem jest stojak z rowerami do wynajęcia. Rowery są identyczne, mają numery. Opis. Miasto Meksyk. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: Rozwój alternatywnych dla samochodów środków transportu: tworzenie od 2005 roku szybkiego transportu autobusowego BRT, czyli systemu autobusów wraz z infrastrukturą dla nich przeznaczoną (wydzielone pasy ruchu, komputerowo wspomagany system sterowania ruchem, system informacji pasażerskiej); wdrożenie w 2010 roku systemu rowerów miejskich (EcoBici)., 6. Zdjęcie ukazuje liczne wiatraki elektrowni wiatrowej o zachodzie słońca. Opis. Pekin. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: zamykanie elektrowni węglowych (ostatnia w 2017 roku) oraz całkowicie wstrzymanie budowy nowych. Rozbudowa elektrowni wiatrowych i słonecznych (odnawialne źródła energii dla miasta). Wykorzystanie nowoczesnych technologii (w tym sztucznej inteligencji) w zarządzaniu jakością powietrza. Umożliwiają one mapowanie zanieczyszczeń i planowanie z wyprzedzeniem działań antysmogowych (na przykład czasowe zamykanie fabryk czy okresowe wstrzymanie ruchu kołowego w pewnych częściach miasta)., 7. Na zdjęciu jest czerwono‑biały samochód osobowy. To chińska taksówka. Opis. Chiny. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: rządowe wsparcie produkcji i subsydiowanie nabywania samochodów elektronicznych (w 2020 roku Chiny były ich największym producentem i nabywcą). Wdrażanie od 2010 roku pilotażowego Programu Miast Niskoemisyjnych. Do programu zakwalifikowano 5 prowincji oraz 8 miast. Zgodnie z wytycznymi wszystkie podmioty biorące udział w projekcie zobligowane są do opracowania planów rozwoju niskoemisyjnego oraz zaproponowania szczegółowych działań redukujących emisję C O indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego (wprowadzenie zintegrowanych systemów komunikacji publicznej, zielonego budownictwa oraz technologii wytwarzania czystej energii). Wprowadzenie nowych, bardziej rygorystycznych standardów jakości powietrza oraz opracowanie nowoczesnego systemu monitoringu opierającego się na syntetycznym wskaźniku AQCI (lata 2012‑2013). Usuwanie z ulic milionów pojazdów niespełniających norm paliwowych (od 2014 roku)., 8. Zdjęcie przedstawia zakład pracy z wysokimi kominami i zabudowaniami biurowymi. Zakład stoi w otoczeniu zieleni. Po lewej stronie zakładu płynie rzeka. Opis. Unia Europejska. Przykładowe działania w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery: Europejski Rynek Handlu Emisjami (UE ETS) – działający od 2005 roku rynek uprawnień do emisji C O indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego (jedyna tak duża grupa państw, która posiada taki system). Od 2008 roku obowiązuje zakup uprawnień na giełdzie przez firmy przemysłu energochłonnego i wytwarzania energii elektrycznej po wykorzystaniu przyznanej puli uprawnień przyznanym państwom członkowskim. Podejmowanie kompleksowych i długoterminowych działań w sprawie walki ze zmianami klimatycznymi: przyjęcie w 2009 roku pakietu klimatycznego do roku 2020 oraz w 2014 roku polityki klimatyczno‑energetycznej do roku 2030 (cele: redukcja o co najmniej 40% emisji gazów cieplarnianych od poziomów z 1990 roku; przynajmniej 32% udziału energii odnawialnej; przyrost efektywności energetycznej o co najmniej 32,5%); ratyfikowanie Porozumienia Paryskiego w 2016 roku; wdrażanie od 2019 roku Europejskiego Zielonego Ładu (cele: przekształcenie UE w sprawiedliwe i prosperujące społeczeństwo żyjące w nowoczesnej, zasobooszczędnej i konkurencyjnej gospodarce, która w 2050 roku osiągnie zerowy poziom emisji gazów cieplarnianych netto, i w ramach której wzrost gospodarczy będzie oddzielony od wykorzystania zasobów naturalnych); opracowanie mechanizmu sprawiedliwego przejścia, który ma zapewnić, że przejście do gospodarki neutralnej dla klimatu będzie odbywało się w uczciwy sposób (między innymi wprowadza się wsparcie finansowe dla regionów doświadczających największych zmian klimatycznych, ale i regionów bazujących gospodarczo na wydobyciu paliw kopalnych).
Działania organizacji międzynarodowych, rządów państw i samorządów w kierunku redukcji emisji zanieczyszczeń do atmosfery
Źródło: licencja: CC BY-SA 3.0.
RAVx5FqnTl0pI
Rafa koralowa
Źródło: dostępny w internecie: www.pixabay.com.pl, domena publiczna.
R25CEFOT3JG1S
Fot. 1. Smog westminsterski w Londynie
Źródło: G. Tsiagalakis, dostępny w internecie: commons.wikimedia.org, licencja: CC BY-SA 3.0.

Podsumowanie

bg‑gray2

Zmiany klimatu stanowią nie tylko problem środowiskowy, lecz także poważne wyzwanie ekonomiczne. Wzrost temperatury, częste ekstremalne zjawiska pogodowe czy degradacja ekosystemów generują wysokie koszty dla gospodarek - od strat w rolnictwie i infrastrukturze po konieczność kosztownej transformacji energetycznej. Jednocześnie działania na rzecz ochrony klimatu wymagają dużych nakładów finansowych, co rodzi napięcie między rozwojem gospodarczym a koniecznością ograniczania emisji. Konsekwencje zmian klimatu obejmują m.in. pogorszenie jakości życia, zagrożenie bezpieczeństwa żywnościowego i wodnego, migracje klimatyczne oraz pogłębienie nierówności społecznych. Dlatego  kluczowe znaczenie ma współpraca międzynarodowa oraz wdrażanie skutecznych mechanizmów ograniczania emisji i adaptacji do zmian klimatu.

RYwm74q6TDVKL2
Ćwiczenie 4
Zaznacz sposób przeciwdziałania nasileniu efektu cieplarnianego. Możliwe odpowiedzi: 1. stopniowe odejście od energetyki jądrowej, 2. ochrona Ziemi przed nadmiernym ogrzaniem, 3. odejście od poszukiwania alternatywnych źródeł energii, 4. zalesianie nieużytków i ochrona istniejących obszarów leśnych
Polecenie 5

Przeanalizuj, czym polityka klimatyczna Unii Europejskiej różni się od globalnego modelu współpracy klimatycznej ukształtowanego w ramach systemu ONZ.

Słownik

kryzys klimatyczny
kryzys klimatyczny

długotrwałe i pogłębiające się zmiany klimatu, wynikające głównie z działalności człowieka, które stanowią zagrożenie dla środowiska, gospodarki i życia społecznego

efekt cieplarniany
efekt cieplarniany

naturalny proces ogrzewania Ziemi przez atmosferę, który został nasilony przez działalność człowieka

mitigacja (łagodzenie zmian klimatu)
mitigacja (łagodzenie zmian klimatu)

działania zmierzające do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych i spowolnienia zmian klimatycznych