Przećwicz
Niepewność pomiarowa standardowa (ang.: uncertainty of measurement) - zwana również niepewnością standardową - to niepewność pomiaru wielkości fizycznej , oznaczana symbolem związana z rozrzutem wyników, które można uzyskać w serii niezależnych pomiarów dokonanych w powtarzalnych warunkach. W przypadku pomiarów bezpośrednich mamy dwa rodzaje niepewności standardowych: niepewność typu A (wyznaczoną w oparciu o statystyczne metody opracowania wyników; na przykład odchylenie standardowe średniej - wzór (2) w części „Warto przeczytać”) i niepewność typu B (wyznaczoną w oparciu o naukowy osąd badacza wykonującego pomiary i biorącego pod uwagę dostępne informacje nt. rozdzielczości przyrządów pomiarowych, wyniki poprzednich pomiarów itd.).
Według statystycznej interpretacji niepewności pomiarowej ok. 66% wyników cząstkowych w pomiarach powtarzalnych należy do przedziału (por. Rys. wyżej).
Wskazania zegara na wysokiej wieży obarczone są błędem paralaksy dla patrzącego z dołu.
W części „Warto przeczytać” powiedzieliśmy, że odchylenie standardowe średniej można interpretować jako niepewność standardową wyniku pomiaru Odchylenie standardowe średniej maleje wraz ze wzrostem liczby pomiarów zgodnie ze wzorem: , gdzie wielkość można utożsamiać z niepewnością pomiaru, gdyby za jego wynik przyjęto którąkolwiek z wartości .
Przyjrzyj się powyższym wzorom, a następnie porównaj je ze wzorami (1) i (2) z części „Warto przeczytać”. Wzory te zostały szczegółowo omówione w materiale pt. Wynik serii pomiarów powtarzalnych i jego niepewność standardowa.
Dla pierwszych siedmiu pomiarów, uśredniając minuty po pełnej godzinie, dostajemy (por. wzór (1) w części „Warto przeczytać”):
Niepewność standardowa średniej wynosi natomiast (zob. wzór (2) w części „Warto przeczytać”):
Jest przyjęte, że na skali jest taka liczba działek, by szerokość jednej działki odpowiadała dokładności analogowego urządzenia pomiarowego; 200 mA / 100 = 2 mA.