Bieguny magnetyczne i geograficzne są względem siebie przesunięte. Oś magnetyczna Ziemi i oś jej obrotu się nie pokrywają. Południowy biegun magnetyczny jest oddalony o około $1800\,\mathrm{km}$ od północnego bieguna geograficznego i znajduje się w północnej części Kanady. Północny biegun magnetyczny usytuowany jest na południe od Australii. Kompas nie wskazuje więc dokładnie północy geograficznej.

RdjGq9ipgGU49

Ilustracja przedstawia pasy Van Allena. Tło granatowe. Na ilustracji widoczna Ziemia, z oznaczeniem jej osi magnetycznej (biała linia przecinająca Ziemię i wychodząca przez bieguny magnetyczne północny i południowy). W pobliżach biegunów, symetrycznie względem osi, od Ziemi odchodzą, w miarę zbliżania się do biegunów, coraz większe łuki, tworząc kształt coraz większych torusów. Najmniejszy to pas wewnętrzny, a największy to pas zewnętrzny. Obszary pomiędzy poszczególnymi łukami mają różne kolory: od niebieskiego, poprzez żółty, czerwony, zielony, aż do jasno- i ciemnoniebieskiego.

Pasy radiacyjne zostały zarejestrowane przez satelitę amerykańskiego Explorer 1 i radzieckiego Sputnika 3. Składają się z dwóch pierścieni – zewnętrznego i wewnętrznego. W pasie zewnętrznym znajdują się cząstki naładowane (protony, elektrony) w większości pochodzące prawdopodobnie z wiatru słonecznego i promieniowania kosmicznego. Między tymi pasami powstają od czasu do czasu pasy dodatkowe, związane z większą aktywnością Słońca.

Część cząstek naładowanych zostaje wciągnięta przez ziemskie pole magnetyczne i krąży w atmosferze między biegunami (po spiralnych torach, wzdłuż linii pola magnetycznego). Zmiany w ziemskim polu magnetycznym następują wskutek podwyższonej aktywności Słońca. Co pewien czas na naszej gwieździe dochodzi bowiem do burz elektromagnetycznych, które powodują, że wysyłana jest większa porcja promieniowania, czyli cząstek naładowanych. Zaburzenia pola magnetycznego prowadzą czasami do zbliżania się tych cząstek do powierzchni Ziemi. Pobudzają one gazy znajdujące się w atmosferze, które zaczynają świecić, co obserwujemy jako zorzę polarnązorza polarnazorzę polarną. Zjawisko to można często zobaczyć w okolicach koła podbiegunowego, a czasami również w Polsce.

Pasy wokół Ziemi (nazywane pasami Van Allena) stanowią bardzo ważne zabezpieczenie przed docieraniem do niej cząstek promieniowania kosmicznego o wysokiej energii, które byłyby groźne dla życia na Ziemi.