Budowa i zasada działania prądnicy
To ciekawe
W jaki sposób wykorzystuje się zjawisko indukcji elektromagnetycznej w praktyce, aby wytwarzać siłę elektromotoryczną w sposób ciągły - w dłuższym okresie czasu?
Takim prostym i pomysłowym urządzeniem jest prądnica, która realizuje ideę źródła energii elektrycznej odmiennego niż ogniwo.
Prądnica jest urządzeniem powszechnie wykorzystywanym.
Po pierwsze stosuje się ją w elektrowniach, gdzie służy do wytwarzania energii elektrycznej. Ta energia jest następnie przekazywana za pomocą sieci energetycznej między innymi do Twojego domu. Taka prądnica działająca w elektrowni zwana jest generatorem elektrycznym (zobacz Rys. a.).

Prądnica używana w samochodzie do ładowania akumulatora podczas jazdy to alternator (zobacz Rys. b.)

Z kolei, stosowane w rowerze dynamo przedstawione na Rys. c., to prądnica będąca źródłem energii dla lampki rowerowej. (To rozwiązanie wypierane jest przez stosowanie „bateryjki” (ogniwa) do zasilania lampek LED, które mają niewielką moc.)

No i w końcu ważnym zastosowaniem prądnicy jest agregat prądotwórczy (zobacz Rys. d.). Jest to przenośna prądnica wytwarzająca energię elektryczną z wykorzystaniem silnika spalinowego. Stosuje się ją w sytuacjach awaryjnych (np. w szpitalach) lub tam, gdzie nie została doprowadzona sieć energetyczna.

W tym e‑materiale:
poznasz budowę i zasadę działania prądnicy,
przekonasz się, że wytwarzanie prądu indukcyjnego w prądnicy może odbywać się na dwa sposoby - z ruchomą ramką bądź ruchomym magnesem,
przekonasz się, że wytwarzane w prądnicy napięcie jest przemienne,
dowiesz się, że maksymalne napięcie wytwarzane w prądnicy rośnie wraz z częstotliwością jej obrotów.
Warto przeczytać
Prąd indukcyjny wzbudzany jest w obwodzie zamkniętym wtedy, gdy zachodzi ruch magnesu względem tego obwodu. Przy czym liczba linii pola magnetycznego przechodzących przez obwód musi się zmieniać.
Opiszemy tutaj prądnicę szkolną, gdzie wykorzystuje się ruch obrotowy ramki umieszczonej w polu magnetycznym tak, że oś ramki jest prostopadła do linii pola magnetycznego. Rysunek zamieszczony poniżej przedstawia model prądnicy.
NapięcieNapięcie uzyskiwane podczas obrotu ramki za sprawą indukcji elektromagnetycznejindukcji elektromagnetycznej ma charakter okresowy. Tak jak charakter okresowy ma ułożenie ramki w stosunku do linii pola magnetycznego. Okazuje się, że to napięcienapięcie zmienia się sinusoidalnie w czasie:
gdzie jest prędkością kątowąprędkością kątową obracającej się ramki.
Wykres zależności przedstawiony jest poniżej.
Wartość maksymalna napięcia UIndeks dolny maxmax wyrażona jest następująco:
gdzie n jest liczbą ramek w uzwojeniu, B – wartością indukcji magnetycznejindukcji magnetycznej w prądnicy, S – wartością pola powierzchni ramki. Tak więc większą liczbę ramek w uzwojeniu stosujemy po to, żeby zwielokrotnić uzyskiwane napięcienapięcie. Dla danej prądnicy, czyli ustalonych wartości n, B i S, maksymalna wartość napięcia UIndeks dolny maxmax jest wprost proporcjonalna do prędkości kątowej obracającej się ramki (uzwojenia). Przedstawia to wykres na Rys. 3.
Warto zwrócić uwagę na wyprowadzenie napięcianapięcia z prądnicy. Zastosowana musi być w tym miejscu konstrukcja zapobiegająca skręcaniu się przewodów podczas obrotu ramki. Temu właśnie służą pierścienie ślizgające się po szczotkach.
Wytwarzając prąd w ramce musimy wykonywać pracę. Przecież z przepływem prądu w przewodniku wiąże się wydzielanie w nim ciepła. Zgodnie z prawem Joule'a‑Lenza ilość ciepła wyemitowanego przez przewodnik podczas przepływu prądu:
gdzie:
– natężenie prądu, – opór elektryczny przewodnika, – czas przepływu prądu.
Prąd może również wykonać pracę mechaniczną (w silniku elektrycznym).

Dzięki prądowi może być także wytwarzane światło i dźwięk. To wszystko są formy energii, a ta, jak wiemy, nie powstaje z niczego. Zatem, jeszcze raz podkreślmy: obracając ramkę w polu magnetycznym musimy wykonywać pracę.
Słowniczek
(ang. the principle of electromagnetic induction) wytwarzanie prądu indukcyjnego (SEM indukcji) w obwodzie zamkniętym, podczas zmiany strumienia pola magnetycznego przechodzącego przez ten obwód
(ang. voltage) wielkość skalarna odnoszona do dwóch dowolnych punktów obwodu elektrycznego lub pola elektrycznego; równa stosunkowi pracy W, wykonywanej przez siły pola elektrycznego przy przemieszczaniu ładunku elektrycznego q wzdłuż pewnej krzywej s (między dwoma wybranymi punktami pola, np. A i B), do wartości tego ładunku: UIndeks dolny ABAB = W/q
(ang. angular speed) wektorowa wielkość fizyczna; jej wartość jest miarą szybkości obrotu ciała. Definiuje się ją jako iloraz zakreślonego przez ciało kąta i czasu, w którym ciało dokonało tego obrotu