Jak zmienia się położenie ciała w funkcji czasu oraz droga w funkcji czasu w ruchu jednostajnym?
To ciekawe
Czy zastanawiasz się czasem, jak daleko uda Ci się dojść, jeśli idziesz ze stałą prędkością przez określony czas? Albo jak daleko od celu podróży się znajdziesz, jeśli będziesz startować z ustalonej odległości od określonego miejsca? Na te i podobne pytania będziesz w stanie odpowiedzieć, gdy poznasz zależność drogi oraz położenia od czasu w ruchu jednostajnym.
poznasz zależność położenia od czasu oraz drogi od czasu dla ruchu jednostajnego,
przeanalizujesz i zinterpretujesz wykresy zależności położenia oraz drogi od czasu,
uzasadnisz, na podstawie wykresu położenia od czasu i drogi od czasu, że badany ruch jest ruchem jednostajnym.
Warto przeczytać
W jaki sposób opisujemy położenie ciała? Potrzebny jest nam do tego układ odniesieniaukład odniesienia – obiekt, względem którego będziemy określać położenie oraz układ współrzędnych, którego początkiem będzie jakiś punkt tego obiektu.
Wyobraźmy sobie, że Stefan wychodzi z domu i idzie do szkoły po prostej drodze. Aby opisać jego położeniepołożenie, za układ odniesienia możemy przyjąć dom, a początek jednowymiarowego układu współrzędnych OX możemy związać ze środkiem tego domu (Rys. 1.). Kierunek osi tego układu wybieramy tak, by oś OX pokryła się z drogą z domu do szkoły (założyliśmy, że droga ta jest prosta).
PołożeniePołożenie ciał w układzie współrzędnych określone jest przez wektor położenia, którego początek znajduje się w początku układu współrzędnych, a koniec w danym punkcie. W przypadku jednowymiarowym oś układu współrzędnych pokrywa się z kierunkiem prostoliniowego ruchu. Wtedy do opisania położenia wystarczy jedna składowa wektora położenia. Tak jest w naszym przypadku.
Jeżeli ciało porusza się ruchem jednostajnym wzdłuż osi OX, to zależność współrzędnej wektora położenia od czasu jest funkcją liniową:
gdzie to położenie początkowe, a to współrzędna prędkościprędkości. Współrzędna ta może mieć wartość dodatnią (gdy ciało porusza się zgodnie ze zwrotem osi) albo ujemną (gdy ciało porusza się przeciwnie do zwrotu osi).
Rozpatrzmy teraz następującą sytuację: Stefan skończył lekcje i wyszedł ze szkoły, która jest w odległości 2 km od jego domu. Zanim ruszył do domu, udał się najpierw do sklepu, który znajduje się 1 km od szkoły, ale po przeciwnej stronie niż dom (Rys. 2.). Sklep jednak okazał się zamknięty, więc Stefan wrócił prosto do domu. Każdy odcinek swojej trasy pokonał ze stałą prędkością równą = 4 km/h.
Zastanówmy się, jak będzie wyglądać wykres zależności współrzędnej wektora położenia Stefana od czasu . Składa się on z dwóch fragmentów; każdy z nich opisuje jeden etap ruchu Stefana. Pierwszy przedstawia przejście Stefana ze szkoły do sklepu, a drugi powrót do domu.
I etap ruchu Stefana
Etap ten rozpoczyna się, gdy Stefan znajduje się 2 km od początku układu współrzędnych. Zatem jego położenie początkowe wynosi: = 2 km. Stefan idzie w kierunku zgodnym z osią, a więc współrzędna prędkości wynosi = 4 km/h. Stefan ma do przejścia 1 km, a więc zajmie mu to 0,25 h.
Zależność położenia od czasu dla tego etapu będzie zatem wyrażona poprzez
dla czasu mieszczącego się w przedziale od 0 do 0,25 h.
Pod koniec tego etapu położenie Stefana będzie wynosić 3 km (Rys. 3.) Mówiąc bardziej precyzyjnie – współrzędna tego wektora ma wartość + 3 km.
II Etap ruchu Stefana
Gdy Stefan wyrusza w drogę powrotną, jego położenie początkowe w tym etapie to = 3 km, bo Stefan rozpoczyna ruch w sklepie oddalonym o 3 km od domu, który jest punktem odniesienia. Prędkość Stefana w drodze powrotnej ma nadal wartość 4 km/h, ale ponieważ tym razem Stefan porusza się w kierunku przeciwnym niż oś OX, to współrzędna prędkości wynosi . Droga powrotna zajmie Stefanowi 0,75 h.
Zależność współrzędnej wektora położenia od czasu w drugim etapie wygląda zatem następująco:
gdzie przez oznaczamy chwilę, w której Stefan zaczyna drogę powrotną. Czas możemy wtedy nazwać czasem odmierzającym ruch „z powrotem” – od sklepu do domu. Położenie jest położeniem w chwili , czyli .
Położenie końcowe w tym etapie wynosi 0 km – Stefan kończy swoją trasę w domu, a tu właśnie znajduje się początek układu współrzędnych.
Zależność położenia od czasu dla dwóch etapów ruchu przedstawiona jest na wykresie na Rys. 3.:
Zastanówmy się teraz, jak będzie zależeć od czasu droga, jaką przebył Stefan.
Droga to długość toru, po którym porusza się ciało.
W przypadku ruchu jednostajnego zależność drogi od czasu jest nie tylko zależnością liniową, ale także proporcjonalną i wyraża się wzorem
Nie ma w tym przypadku znaczenia, czy ciało porusza się zgodnie czy przeciwnie do zwrotu osi – istotna jest tylko wartość prędkości. Czy Stefan poruszał się przez cały czas z tą samą prędkością? Gdybyśmy dokładnie przeanalizowali jego ruch, okazałoby się, że nie – gdy dotarł do sklepu musiał się zatrzymać, czyli zmienić wartość prędkości do zera, a potem ruszyć z powrotem do domu, co też wiąże się ze zmianą prędkości – od zera do prędkości równej 4 km/h. Tak naprawdę ruch Stefana nie jest więc przez cały czas ruchem jednostajnym. Ponieważ jednak czas, kiedy prędkość Stefana zmienia się, jest bardzo krótki, pominiemy ten problem i założymy, że Stefan cały czas porusza się ruchem jednostajnym z prędkością o wartości 4 km/h.
Zatem wykres przedstawiający zależność od czasu drogi, którą przebył Stefan będzie składać się tylko z jednego odcinka (Rys. 4.).
Słownik
długość odcinka toru, po którym porusza się ciało.
określa umiejscowienie ciała w układzie odniesienia.
wielkość wektorowa określająca tempo zmian położenia względem czasu.
wielkość wektorowa; obliczamy ją, dzieląc całkowitą zmianę położenia przez czas, w którym ta zmiana nastąpiła.
wielkość skalarna; obliczamy ją, dzieląc przebytą przez ciało drogę przez czas ruchu.
ruch, w którym wartość prędkości jest stała.
ciało, względem którego opisujemy ruch lub spoczynek innego ciała.