Na środku górnej części ilustracji żarówka, od której odchodzą w dół dwie linie w taki sposób, że po dotarciu do dolnej linii ilustracji tworzą trójkąt równoramienny z wierzchołkiem w żarówce. Trochę powyżej środka ilustracji, wewnątrz trójkąta, wąski w pionie prostokąt, symbolizujący klocek. Górne wierzchołki prostokąta stykają się z ramionami trójkąta. Poniżej, od mniej więcej połowy wysokości, trójkąt zamalowany na szaro, co symbolizuje cień. Tam, gdzie znajduje się nieprzezroczysta przeszkoda, zatrzymywane są promienie świetlne i powstaje obszar cienia, czyli obszar, do którego nie dochodzą promienie świetlne.

Na środku górnej części ilustracji podłużna w poziomie świetlówka. Poniżej, mniej więcej na środku ilustracji, wąski w pionie prostokąt symbolizujący klocek o długości w poziomie podobnej do długości świetlówki. Od kilku punktów na świetlówce (dla ułatwienia rozważań wybrano punkty na brzegach świetlówki, na jej środku, i symetrycznie względem środka, po dwa punktu z obu jego stron) odchodzą po dwie linie, w taki sposób, że każda styka się z którymś z górnych rogów prostokąta i ciągnie dalej, aż do granic obrazka. Pole bezpośrednio pod prostokątem, ograniczone liniami od punktów na brzegach świetlówki, ciemnoszare. Po bokach ciemnoszarego prostokąta po sześć szarych trójkątów, ograniczonych liniami poprowadzonymi od punktów na świetlówce – strefy półcienia, coraz jaśniejsze w miarę oddalania się od obszaru bezpośrednio pod klockiem. Półcień powstaje wtedy, gdy mamy do czynienia z nieprzezroczystym przedmiotem oświetlanym rozciągłym źródłem światła.

Na rysunku w jednej linii kolejno: Słońce, Księżyc, Ziemia. Księżyc blokuje część promieni padających ze Słońca na Ziemię, tak więc na Ziemi, na przeciwko Księżyca, widać czarny cień o kształcie półkola, a wokół niego szary półcień, wynikający z tego, że - dla Ziemi - Słońca nie można przybliżyć przez źródło punktowe.