Symulacja pokazuje bieg promienia świetlnego, który wychodzi ze źródła światła przedstawionego jako czerwony krążek i biegnie w lewo i w dół. Promień odbija się od zwierciadła płaskiego, ustawionego pionowo, prostopadle do płaszczyzny rysunku. Zwierciadło przedstawione jest jako pionowy odcinek z lewej strony rysunku. Pośrodku tego odcinka poprowadzona jest przerywana linia prostopadła do zwierciadła, zwana normalną. Położenie źródła światła można zmieniać za pomocą myszki. Promień padający zawsze przy tym trafia w punkt przecięcia normalnej i zwierciadła. Promień odbity wychodzi z tego punktu, a kąt między normalną a promieniem odbitym jest zawsze równy kątowi między normalną a promieniem padającym. Oba kąty są zaznaczone i podana jest ich wartość. Na przykład: Oba kąty mają wartość 38,6 stopnia. Wtedy promień padający biegnie w lewo i w dół, a promień odbity w prawo i w dół. Oba kąty mają wartość 90 stopni. Wtedy promień padający i odbity tworzą jedną linię prostą biegnącą wzdłuż zwierciadła. Oba kąty mają wartość 0 stopni. Wtedy oba promienie padający i odbity leżą na jednej półprostej prostopadłej do zwierciadła o początku w punkcie na zwierciadle. Promień padający biegnie w lewo, a promień odbity w prawo. Do symulacji można dodać drugie zwierciadło przedstawione jako odcinek, którego lewy koniec styka się z dolnym końcem odcinka symbolizującego zwierciadło pionowe. Drugie zwierciadła można za pomocą myszki ustawić pod dowolnym kątem od zwierciadła pionowego. Promień odbity od zwierciadła pionowego pada na drugie zwierciadło i odbija się od niego. Dla odbicia od drugiego zwierciadła również zapisane są jednakowe wartości kątów między promieniem padającym i odbitym i linią prostopadłą do zwierciadła.