Dane:

m = 80
d = 2,5 m
vIndeks dolny g_g = ?

Skoczek osiąga prędkość graniczną (vIndeks dolny g_g), gdy siła oporu powietrza równoważy siłę ciężkości, czyli:

mg = 6dIndeks górny 2²vIndeks dolny g_gIndeks górny 2²

Prędkość graniczna wynosi:

$v_g=\frac{1}{d}\sqrt{\frac{mg}{6}}$

Po wstawieniu danych liczbowych otrzymujemy:

$v_g=\frac{1}{2,5\text{m}}\sqrt{\frac{80\text{kg}\cdot 9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}}{6}}\approx 4,57\frac{\text{m}}{\text{s}}$

Ponieważ droga hamowania samochodu jest wprost proporcjonalna do kwadratu jego prędkości, oznacza to, że drogę hamowania przy zmienionej prędkości wyznaczymy z następującej relacji proporcjonalności: $\frac{s_1}{s_2}=\frac{{\left(v_1\right)}^2}{{\left(v_2\right)}^2}$.

Po podstawieniu danych liczbowych do relacji proporcjonalności znanej z podpowiedzi dostajemy:

Współczynnik tarcia statycznego:

$f_s=\frac{T_{{\mathrm{\text{s}}}_{\text{max}}}}{N}$,

gdzie TIndeks dolny sIndeks dolny max_max Indeks dolny koniec_{sIndeks dolny maxmax} oznacza maksymalną wartość siły tarcia statycznego, a N siłę nacisku klocka na stół równą, w tym przypadku, ciężarowi klocka.

Z wykresu odczytujemy maksymalną wartość tarcia statycznego równą wartości mierzonej siły F, gdy klocek rusza z miejsca, TIndeks dolny sIndeks dolny max_max Indeks dolny koniec_{sIndeks dolny maxmax} = 5,73 N. Stąd dostajemy:

$f_s=\frac{5,73\text{N}}{1\text{kg}\cdot 9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}}\approx 0,58.$

Na wykresie występują wahania wartości siły podczas ruchu klocka. Klocek poruszał się ruchem jednostajnym prostoliniowym, czyli siła F równoważyła siłę tarcia kinetycznego. Odczytana z wykresu średnia wartość siły tarcia kinetycznego wynosi około 2 N. Współczynnik tarcia kinetycznego wynosi zatem:

$f_k=\frac{2\text{N}}{1\text{kg}\cdot 9,81\frac{\text{m}}{{\text{s}}^2}}\approx 0,20.$