Przećwicz
Ćwiczenie 1
"Od czasów starożytnych uważano ruch planet po kołowych orbitach za naturalny. Galileusz udowodnił, że ruch jednostajny po linii prostej bez oporów ruchu nie wymaga siły napędzającej. A z obserwacji wynikało, że ruch planet wokół Słońca odbywa się po elipsach, a nie po okręgach. Wielu naukowców w XVII wieku starało się scalić w jedno odkrycia Galileusza i Keplera. Izaak Newton był tym, któremu się to udało. Analizując zasadę bezwładności Galileusza Newton doszedł do wniosku, że siła powodująca ruch planety wokół Słońca nie może być skierowana wzdłuż kierunku prędkości planety, ale musi być skierowana do środka krzywizny ruchu. Czyli siła powodująca ruch planety wokół musi pochodzić od Słońca! Ale czy może istnieć siła wzajemnego działania między ciałami bez ich bezpośredniego kontaktu? Legenda wymyślona częściowo przez samego Newtona głosi, że na rozwiązanie tej zagadki wpadł w ogrodzie, pod jabłonią. Newton zastanawiał się, czy natura siły powodującej spadanie jabłka z drzewa jest taka sama jak natura siły powodującej ruch Księżyca wokół Ziemi. Doszedł do wniosku, że Księżyc spadłby na Ziemię tak jak jabłko, gdyby nie to, że ma prędkość w kierunku prostopadłym do kierunku działania siły. Stanowiło to rewolucję w ówczesnym rozumieniu świata. Po raz pierwszy w dziejach nauki wysunięto hipotezę, że prawa przyrody są takie same na ziemi i w kosmosie. Stąd nazwa „powszechne” w prawie grawitacji."
Wojewoda G.F.: Grawitacja. Zasoby ORE [online:]
http://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/ede33ccc0549d9746301615d82416129. A. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. B. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. C. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. D. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Ćwiczenie 2
Ćwiczenie 3
Ćwiczenie 4
Ćwiczenie 5
Źródło: Politechnika Warszawska, Wydział Fizyki, licencja: CC BY 4.0.
Ćwiczenie 6
Ćwiczenie 7
Ćwiczenie 8
Spośród podanych poniżej par – wybierz tę, w przypadku której wielkość siły oddziaływania grawitacyjnego będzie większa.
a)
Źródło: Politechnika Warszawska, Wydział Fizyki, licencja: CC BY 4.0.
b)
Źródło: Politechnika Warszawska, Wydział Fizyki, licencja: CC BY 4.0.
c)
Źródło: Politechnika Warszawska, Wydział Fizyki, licencja: CC BY 4.0.