Prędkość światła jest skończona.

Światło potrzebuje czasu na dotarcie do teleskopu, tym dłuższego, im bardziej oddalony obiekt obserwujemy. Obserwowane obiekty widzimy takie, jakie były w czasie, gdy światło zaczynało swoją wędrówkę.

Naukowcy często wyjaśniają model Wielkiego Wybuchu i ekspansję czasoprzestrzeni za pomocą prostego modelu pompowanego balonu. W miarę pompowania balon się rozszerza i każdy jego punkt widzi, jakby wszystkie pozostałe punkty oddalały się od niego. Taki prosty obrazek uzmysławia nam dwie ważne cechy ekspansji Wszechświata. Po pierwsze, jest ona widoczna dla wszystkich obserwatorów we Wszechświecie, niezależnie od ich położenia. Nie istnieje środek Wszechświata, czy też środek ekspansji, zatem żaden punkt we Wszechświecie, także planeta Ziemia, nie jest szczególnie uprzywilejowany.