W warunkach normalnych temperatura topnienia lodu wynosi 0°C.

Zamieszczony wykres ilustruje zmiany temperatury wody podczas jej ochładzania, gdy woda krzepnie, tzn. zamienia się w lód:

a) w pierwszych 4 minutach woda jest w stanie ciekłym,

b) między 4 a 10 minutą mamy do czynienia z mieszaniną wody w stanie ciekłym i lodu,

c) po upływie 10 minut woda jest w stanie stałym - zamieniła się w lód.

W warunkach normalnych temperatura wrzenia wody wynosi 100°C.

Zamieszczony wykres ilustruje zmiany temperatury wody podczas jej ogrzewania, gdy woda wrze, tzn. zamienia się w parę wodną:

a) w pierwszych 20 minutach woda w stanie ciekłym,

b) między 20 a 50 minutą mamy do czynienia z mieszaniną wody w stanie ciekłym i pary wodnej,

c) po 50 minutach woda jest w stanie gazowym - zamieniła się w parę wodną.

Proces topnienia ciał amorficznych nie zachodzi w jednej, ściśle określonej temperaturze, ponieważ ciała te na poziomie mikroskopowym charakteryzuje tzw. lokalny porządek. Są one niejako mieszaniną wielu „różnych porządków”- mikrokryształów, z których każdy ma inną temperaturę topnienia.

Temperatura jest miarą średniej energii kinetycznej cząsteczek ciała. Podczas topnienia zwiększają się odległości między cząsteczkami, co skutkuje zwiększeniem energii potencjalnej oddziaływań międzycząsteczkowych.

1. Ogrzewaniu ciała towarzyszy przemiana fazowa zwana topnieniem.

2. Suma energii kinetycznych cząsteczek ciała zwiększa się na etapach AB i CD.

3. Suma energii potencjalnych cząsteczek zwiększa się na etapie BC.

Uzasadnienie:

Proces topnienia ciał krystalicznych zachodzi w stałej temperaturze.

Na etapie AB substancja jest w postaci stałej, a na etapie CD w postaci ciekłej. Na obu tych etapach temperatura zwiększa się, co oznacza wzrost średniej energii kinetycznej cząsteczek, a więc również wzrost sumy ich energii kinetycznych.

Na etapie BC zachodzi topnienie. Odległości między cząsteczkami zwiększają się, co powoduje wzrost energii potencjalnej oddziaływań międzycząsteczkowych.