Wyjście awaryjne: BREAK i CONTINUE w akcji
Instrukcja break
Instrukcja break pozwala na wcześniejsze zakończenie pętli bez przerywania działania całego programu. Komendę break można stosować w pętlach for, while oraz do‑while.
Należy pamiętać, że instrukcja break znajdująca się w pętli zagnieżdżonejpętli zagnieżdżonej zakończy działanie tylko wewnętrznej pętli.

Jeśli chcielibyśmy znaleźć najmniejszą liczbę całkowitą z przedziału od 0 do 100, której kwadrat jest większy od 100, nasza pętla musiałaby przejść aż 101 cykli. Proces ten możemy zoptymalizowaćzoptymalizować, używając instrukcji break, ponieważ mamy pewność, że każda kolejna liczba podniesiona do kwadratu daje wynik większy niż poprzedni. W omawianym przypadku pętla zostanie wykonana 12, nie zaś 101 razy.
Wynik działania programu wygląda następująco:
Instrukcja continue
Działanie instrukcji continue jest podobne do działania instrukcji break – instrukcja continue służy jednak do zakończenia aktualnego cyklu pętli. Możemy ją wykorzystać, gdy jakiś element nie spełnia określonych warunków i dlatego chcemy pominąć pozostałe operacje w bieżącym obiegu pętli.
Prosty przykład działania omawianej instrukcji zawiera polecenie wypisania wszystkich liczb parzystych od 1 do 10:
Wykonanie przedstawionego wyżej kodu spowoduje, że zostaną wypisane wszystkie liczby parzyste z zadanego przedziału:
Kiedy przerywać działanie pętli?
Zadanie z wypisywaniem liczb parzystych można rozwiązać również bez użycia instrukcji continue. Wystarczy zmienić warunek wewnątrz pętli, aby uzyskać ten sam efekt:
Możemy również przeprojektować całą pętlę, aby pozbyć się instrukcji warunkowej:
Kiedy korzystać z instrukcji break i continue? Wtedy, gdy chcemy ograniczyć liczbę iteracji. Musimy jednak pamiętać o takim wykorzystaniu możliwości przerywania pętli, które nie zaburzy czytelności programu – ma to szczególne znaczenie w skomplikowanych algorytmach, w których dba się o przejrzystość kodu. Operacje tego typu wykonuje się więc nawet kosztem nieznacznych strat w prędkości działania programu.
Słownik
wywołanie jednej pętli wewnątrz drugiej
(od łac. optimus – najlepszy) poprawa wydajności programu komputerowego lub algorytmu uzyskana dzięki zmniejszeniu liczby operacji niezbędnych do otrzymania wyniku