RB3NPETEJT11T
Fotografia przedstawia artystyczną wizję rekurencji w przyrodzie. Tło w kolorze zielonym jest rozmyte, a na pierwszym planie widać spiralę (kwiat) w odcieniach żółto‑brązowych.

I_R_W14_M21_C++ Rekurencja na maturze

Obraz wygenerowany przez canva.ai
Źródło: domena publiczna.
Problem 1

Liczby Stirlinga II rodzaju mówią o liczbie sposobów, na jaki możemy podzielić zbiór rozróżnialnych niepowtarzalnych elementów (np. osoby z jednej klasy) na niepuste nierozróżnialne podzbiory (np. na grupy projektowe), przy czym liczebność tych podzbiorów jest ograniczona jedynie od dołu przez 1.

Jednym ze sposobów wyznaczania liczb Stirlinga II rodzaju jest poniższy wzór rekurencyjny (czytamy  podzbiorów ):

{ n k } = k ⋅ { n − 1 k } + { n − 1 k − 1 }

gdzie  to liczba elementów w zbiorze, a  to liczba podzbiorów, na które chcemy podzielić wyjściowy zbiór. Warunki początkowe prezentują się następująco:

{ n 1 } = 1 ,  { n 0 } = 0 ,  { n n } = 1

Ponadto, jeżeli to .

Napisz program, który oblicza rekurencyjnie wartość liczby Stirlinga II rodzaju dla podanych liczebności zbioru n i liczby podzbiorów k. Przetestuj swój program dla liczby Stirlinga .

Zrealizuj zadanie w jednym z dostępnych języków programowania.

Specjalizacja:

Dane:

  • n – liczba naturalna oznaczająca liczebność zbioru wejściowego

  • k – liczba naturalna określająca, na ile podzbiorów dokonujemy podziału

Wynik:

Program na standardowym wyjściu wypisze wartość liczby Stirlinga II rodzaju .

1
Ćwiczenie 1
R23C7UEHNBM13
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.

Plik zawierający rozwiązanie w języku C++.

R816GZUEU3LNN

Plik TXT o rozmiarze 330.00 B w języku polskim