Zwróć uwagę jakie pierwiastki budują cząsteczkę wody i co się dzieje z ich elektronami.

W cząsteczce wody dwa atomy wodoru nie są ułożone symetrycznie po obu stronach atomu tlenu. Elektrony wiążące atomy wodoru z tlenem są przesunięte w stronę atomu tlenu, przez co ładunki elektryczne rozkładają się w cząsteczce nierównomiernie: jeden biegun uzyskuje ładunek ujemny, a drugi dodatni.

Wiązanie wodorowe jest rodzajem oddziaływania elektrostatycznego, które powstaje między atomem o ujemnym ładunku cząstkowym, a atomem wodoru połączonym z tlenem.

Występowanie wiązań wodorowych w wodzie wynika z budowy dipolowej jej cząsteczek. Wiązanie wodorowe tworzy się między posiadającym ładunek dodatni atomem wodoru jednej cząsteczki a ujemnie naładowanym atomem tlenu drugiej cząsteczki.

Przypomnij sobie, jakie właściwości wody wynikają z jej budowy i oddziaływań między cząsteczkami.

Kohezja polega na wzajemnym przyciąganiu się cząsteczek wody, natomiast adhezja to przyciąganie cząsteczek wody do innych cząsteczek, np. tworzących ściany naczyń u organizmów. Dzięki kohezji i adhezji zostaje zachowana ciągłość słupa w wody w tkankach przewodzących roślin, a woda  może być transportowana na duże odległości, nawet wbrew grawitacji.

Przypomnij sobie jak zachowują się cząsteczki wody na granicy faz woda‑powietrze.

Niektóre przedmioty mogą utrzymywać się na powierzchni wody ponieważ na styku powierzchni cieczy z inną fazą, np. z powietrzem, cząsteczki wody dużo łatwiej przyciągają siebie nawzajem niż cząsteczki znajdujące się w powietrzu. W rezultacie warstwa powierzchniowa tworzy elastyczną „błonę”, która może utrzymać obiekty o gęstości większej niż woda. Zjawisko odpowiedzialne za jej powstanie nazywa się napięciem powierzchniowym.

Cząsteczki polarne to cząsteczki, które mają nierównomierny rozkład ładunków elektrycznych.

Cząsteczki polarne mają bieguny dodatnie i ujemne. Woda, jako dipol, przyciąga odpowiednie części tych cząsteczek, otaczając je i „odrywając” od siebie.

Przypomnij sobie jak zmienia się gęstość wody wraz ze spadkiem temperatury.

Woda uzyskuje największą gęstość w temperaturze 4Indeks górny o^o Celsjusza. Woda taka opada na dno zbiornika, natomiast na powierzchni powstaje lżejszy lód, którzy tworzy warstwę izolacyjną. W ten sposób organizmy wodne są ochronione przed zamarzaniem.

Pomyśl, jak zmiana temperatury wody jest związana z ilością energii, którą musi pochłonąć lub oddać, aby temperatura wzrosła lub spadła. Zastanów się, jaki związek ma ilość energii z przejściem wody ze stanu ciekłego w gazowy.

Duże ciepło właściwe oznacza, że dla podwyższenia lub obniżenia temperatury wody potrzeba dużej ilości energii. W związku z tym woda powoli się nagrzewa i powoli to ciepło oddaje, co chroni organizm przed wahaniami temperatury. Natomiast wysokie ciepło parowania wody oznacza, że przejście ze stanu ciekłego w stan gazowy wymaga dostarczenia dużej porcji energii. Dzięki tej właściwości niektóre zwierzęta mogą oddawać nadmiar ciepła wraz z potem, a rośliny wraz z wodą, która paruje z ich powierzchni.