Biotechnologia i jej zastosowania
Organizmy zmodyfikowane genetycznie
Wyjaśnisz czym są: organizm zmodyfikowany genetycznie (GMO) i organizm transgeniczny.
Przedstawisz sposoby otrzymywania organizmów transgenicznych.
Przedstawisz potencjalne korzyści i zagrożenia wynikające z zastosowania organizmów modyfikowanych genetycznie w rolnictwie, przemyśle, medycynie i badaniach naukowych.
Podasz przykłady produktów otrzymanych z wykorzystaniem modyfikowanych genetycznie organizmów.
Współcześnie znane odmiany roślin uprawnych i ozdobnych oraz rasy zwierząt hodowlanych powstały w wyniku celowych działań człowieka, który krzyżował ze sobą osobniki o określonych cechach. Selekcja ta miała na celu utrwalenie u potomstwa cech przedstawiających wartość użytkową. Udoskonalanie organizmów na drodze krzyżowania jest procesem długotrwałym i dotyczy cech już istniejących wśród osobników danego gatunku.
Współcześnie, dzięki osiągnięciom nowoczesnej biotechnologii, manipulacja informacją genetyczną organizmów odbywa się na poziomie molekularnym i dotyczy pojedynczych genów. Metody i techniki inżynierii genetycznej dają możliwość otrzymywania w stosunkowo krótkim czasie organizmów o takich cechach, które bez ingerencji człowieka, w sposób naturalny, nigdy by w przyrodzie nie powstały.
GMO i organizmy transgeniczne
Organizmy modyfikowane genetycznie – GMO (ang. Genetically Modified Organisms) to mikroorganizmy, rośliny lub zwierzęta, które posiadają genom zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej. Modyfikacje materiału genetycznego mogą obejmować:
wyciszanie genu własnego - skutkiem jest brak produktów ekspresji genu i w efekcie niezachodzenie danego szlaku metabolicznego;
wprowadzenie dodatkowej kopii genu własnego - skutkiem jest zwiększenie produkcji danego białka dzięki czemu określona cecha ulega wzmocnieniu;
wprowadzenie obcego genu pochodzącego od innego gatunku tzw. transgenu - w konsekwencji organizm ujawnia nową cechę, niewystępującą naturalnie u niego.
Organizm modyfikowany genetycznie, który oprócz własnych genów posiada także obcy gen, nazywa się organizmem transgenicznym.
Proces, który prowadzi do powstania organizmów transgenicznych nazywany jest transformacją genetyczną.
Mikroorganizmy modyfikowane genetycznie
Mikroorganizmy modyfikowane genetycznie – GMM (ang. Genetically Modified Microorganisms) to mikroorganizmy, których genom został zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej.
Najczęściej modyfikowanymi genetycznie mikroorganizmami są bakterie – pałeczki okrężnicy (Escherichia coli) i grzyby – drożdże piekarskie (Saccharomyces cerevisiae).
Metody modyfikacji genetycznych mikroorganizmów
Mikroorganizmy modyfikowane genetycznie uzyskuje się metodami inżynierii genetycznej z wykorzystaniem wektorów: plazmidów i bakteriofagów, które są nośnikami hybrydowego DNAhybrydowego DNA.
W komórkach bakterii na terenie cytoplazmy występują krótkie, koliste cząsteczki DNA -plazmidy. Są one wykorzystywane jako wektory obcego genu, czyli transgenu.
Bakteriofagi (fagi) to wirusy atakujące wyłącznie komórki bakterii. Fagi przenoszące obcy gen, infekują komórki bakterii wstrzykując do ich wnętrza hybrydowe DNA. W wyniku połączenia hybrydowego DNA z bakteryjnym DNA dochodzi do modyfikacji genetycznej bakterii i powstania mikroorganizmu zmodyfikowanego genetycznie. Wykorzystanie bakteriofagów, jako wektorów hybrydowego DNA umożliwia przeniesienie większych fragmentów DNA niż w metodzie z użyciem plazmidów.
Wykorzystanie mikroorganizmów modyfikowanych genetycznie
GMM znajdują praktyczne zastosowanie w wielu dziedzinach gospodarki i aktywności człowieka:
medycyna i farmacja - do produkcji leków białkowych (hormony, takie jak insulina i hormon wzrostu), szczepionek (np. przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B), witamin (np. BIndeks dolny 11, BIndeks dolny 1212) i antybiotyków;
przemysł spożywczy - do produkcji aminokwasów i wzmacniaczy smaku (np. kwas glutaminowy, kwas cytrynowy), enzymów (np. chymozyna) oraz do poprawy procesów fermentacyjnych (np. drożdże piwowarskie i winiarskie);
ochrona środowiska - do utylizacji odpadów (np. plastików, pestycydów), oczyszczania ścieków i usuwania wycieków ropy;
nauka - badanie funkcji genów i ich aktywności.
Somatotropina jest hormonem produkowanym przez przysadkę mózgową, odpowiedzialnym za prawidłowy wzrost i rozwój organizmu człowieka. Objawem niedoboru jest bardzo niski wzrost. Karłowatość przysadkową leczy się podając dożylnie somatotropinię. Dawniej hormon wzrostu pozyskiwano z ludzkich zwłok, jednak uzyskiwano niewielkie ilości substancji często zanieczyszczone chorobotwórczymi mikroorganizmami. Obecnie somatotropinię produkują zmodyfikowane genetycznie bakterie Escherichia coli, które oprócz własnych genów zawierają w swoim genomie ludzki gen, odpowiedzialny za produkcję somatotropiny.
Insulina jest hormonem produkowanym przez trzustkę, odpowiedzialnym za regulację stężenia glukozy we krwi człowieka. Dawniej hormon ten pozyskiwano z trzustek bydlęcych i świńskich. Jednak zwierzęca insulina, choć bardzo podobna do ludzkiej, różni się od niej kilkoma aminokwasami. Dlatego po dłuższym stosowaniu zwierzęcej insuliny dochodziło do uczulenia organizmu człowieka i wystąpienia objawów alergii. Obecnie insulinę produkują zmodyfikowane genetycznie bakterie Escherichia coli, które oprócz własnych genów zawierają w swoim genomie ludzi gen, odpowiedzialny za produkcję insuliny.

Wprowadzone na drodze modyfikacji genetycznych szlaki biosyntezy barwników do bakterii Escherichia coli pozwoliły na wykorzystanie tych organizmów do produkcji m.in. karotenoidów, indygo, wiolaceiny i antocyjanów. Bakteryjna produkcja niebieskiego barwnika indygo, używanego m.in. do barwienia jeansu, może być alternatywą dla syntezy chemicznej, w której używane są toksyczne związki, np. benzen, formaldehyd i cyjanowodór.

Hirudyna jest białkiem produkowanym przez pasożytnicze gatunki pijawek, zapobiegającym krzepnięciu krwi żywiciela. Do genomu drożdży wprowadzono gen pijawki kodujący hirudynę. Obecnie zmodyfikowane genetycznie drożdże na dużą skalę syntetyzują hirudynę, wykorzystywaną do produkcji leków przeciwzakrzepowych. Leki te stosowane są po zabiegach operacyjnych i mają na celu przeciwdziałanie powstawaniu zakrzepów w naczyniach krwionośnych.

Wirus HBV wywołuje u ludzi zapalenie wątroby typu B, które może prowadzić do marskości wątroby i rozwoju nowotworu wątroby. Skuteczną metodą ochrony przed poważnymi skutkami zakażenia wirusem HBV jest szczepienie. Dawniej szczepionkę produkowano na bazie surowicy krwi osób chorych na zapalenie wątroby typu B. Dzięki inżynierii genetycznej do genomu drożdży wprowadzono gen wirusa kodujący jedno z białek wirusowego kapsydu. Obecnie zmodyfikowane genetycznie drożdże na dużą skalę syntetyzują białko wirusa, które wykorzystywane jest do produkcji szczepionki przeciwko HBV.
Rośliny modyfikowane genetycznie
Rośliny modyfikowane genetycznie (GMP, ang. genetically modified plants) to rośliny, których genom został zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej.
Pierwszą roślinę transgeniczną uzyskano w 1984 roku - był to tytoń szlachetny (Nicotiana tabacum). Od tego czasu wytworzono setki odmian roślin zmodyfikowanych genetycznie, głównie gatunków uprawnych.

Metody modyfikacji genetycznych roślin
Proces modyfikacji genetycznej roślin jest utrudniony przez obecność sztywnej ściany komórkowej, która stanowi barierę dla obcego materiału genetycznego. Z tego powodu w niektórych metodach transformacji niezbędne jest jej całkowite lub częściowe usunięcie; po zakończeniu procesu zmodyfikowane komórki roślinne samoczynnie ją odbudowują. W pozostałych technikach stosuje się rozwiązania pozwalające na wprowadzenie DNA bez naruszania struktury ściany.
Wyróżnia się dwie grupy metod transformacji genetycznej roślin:
wektorowe, np. agroinfekcja;
bezwektorowe, np. elektroporacja, mikrowstrzeliwanie.
Jedną z metod wektorowych jest agroinfekcja, transformacja z wykorzystaniem bakterii z rodzaju Agrobacterium. Są to bakterie glebowe wykazujące zdolność infekowania roślin, do których wnikają poprzez uszkodzone lub zranione tkanki. Ich obecność objawia się powstawaniem guzowatych narośli na korzeniach i łodygach (przejaw infekcji A. tumefaciens) lub powstawaniem nienaturalnie dużej liczby włośników w zaatakowanej części korzenia (przejaw infekcji A. rhizogenes).

Bakterie posiadają plazmid infekcyjny, który stanowi wektor dla hybrydowego DNA. Bakterie nie wnikają bezpośrednio do komórki roślinnej, ale wprowadzają do niej część wektora zawierającego hybrydowy DNA, który integruje się z prowadzeniu do komórki roślinnej hybrydowy DNA integruje się z genomem rośliny.

Bakterie z rodzaju Agrobacterium posiadają plazmid infekcyjny, który służy jako wektor dla hybrydowego DNA. Mikroorganizmy te nie wnikają bezpośrednio do komórki roślinnej, lecz wprowadzają do jej wnętrza jedynie fragment plazmidu zawierający wprowadzony przez eksperymentatora gen. Po przedostaniu się do cytoplazmy, obce DNA trafia do jądra komórkowego, gdzie trwale integruje się z genomem rośliny.
Głównym ograniczeniem metody transformacji z wykorzystaniem Agrobacteriumjest jej selektywność – proces ten zachodzi skutecznie niemal wyłącznie u dwuliściennych roślin okrytozalążkowych.
W bezwektorowych metodach modyfikacji genetycznych roślin obcy gen wprowadzany jest do komórek roślinnych lub protoplastów (komórek roślinnych pozbawionych ściany komórkowej) bezpośrednio, bez udziału wektora. Do metod bezwektorowych zalicza się: elektroporację i mikrowstrzeliwanie.


Wykorzystanie roślin modyfikowanych genetycznie
Rośliny zmodyfikowane genetycznie znajdują zastosowanie w wielu obszarach działalności człowieka:
rolnictwo - np. tworzenie odmian odpornych na szkodniki, pestycydy, niekorzystne warunki środowiskowe (susza, zasolenie i zanieczyszczenie gleb metalami ciężkimi);
tworzenie odmian o wysokiej wartości użytkowej - np. rośliny o wysokiej zawartości składników odżywczych, obniżonej ilości alergenów;
przemysł i medycyna - produkcja leków i szczepionek, surowców przemysłowych (np. bioplastiki);
ochrona środowiska - tworzenie roślin, które potrafią pochłaniać z podłoża metale ciężkie lub rozkładać zanieczyszczenia organiczne (np. pochodne ropy naftowej);
tworzenie odmian roślin ozdobnych o nowych pożądanych cechach konsumenckich (np. kwiaty o nietypowych kolorach);
badania naukowe - określanie funkcji genu i mechanizmów jego regulacji.
Przeprowadź symulację „Transformacja genetyczna rośliny metodą wektorową”, a następnie wykonaj polecenia.
Przeprowadź transformację genetyczną kukurydzy zwyczajnej (Zea mays) metodą wektorową z wykorzystaniem bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wprowadź do genomu rośliny gen EPSP kodujący enzym niewrażliwy na działanie herbicydu i sprawdź efekt transformacji.

Zasób interaktywny dostępny pod adresem https://zpe.gov.pl/a/DE479V1EB
Symulacja pod tytułem „Transformacja genetyczna rośliny metodą wektorową” przedstawia wyizolowanie genu EPSP z komórki bakterii Agrobacterium tumefaciens szczep CP4. Znajdują się tu narzędzia w postaci dwóch enzymów restrykcyjnych, a także Agrobacterium tumefaciens szczep CP4 złożony z genoforu i plazmidu Ti oraz gen kodujący enzym niewrażliwy na działanie herbicydu. W wyniku przecięcia w dwóch miejscach przez dwa enzymy restrykcyjne genu kodującego niewrażliwego na działanie herbicydu zostaje on pozbawiony genu EPSP. Dochodzi do transformacji genetycznej komórek bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wyizolowany zostaje plazmid Ti z komórki bakterii Agrobacterium tumefaciens. Wycina się T‑DNA z plazmidu z użyciem enzymu restrykcyjnego w dwóch miejscach. W to miejsce wstawia się gen EPSP do plazmidu Ti i łączy się oba fragmenty za pomocą ligazy. Na koniec wprowadza się zmodyfikowany plazmid do komórki Agrobacterium tumefaciens. Na tym symulacja kończy się.
Zwierzęta modyfikowane genetycznie

Zwierzęta modyfikowane genetycznie (GMA, ang. genetically modified animals) to zwierzęta, których genom został zmieniony przy użyciu metod i technik inżynierii genetycznej.
W 1980 r. uzyskano pierwsze modyfikowane genetycznie zwierzę, którym była mysz domowa (Mus musculus). Dalszy rozwój metod i technik inżynierii genetycznej pozwolił na modyfikacje genetyczne kilkudziesięciu gatunków zwierząt.
Metody modyfikacji genetycznych zwierząt
Modyfikacje genetyczne zwierząt utrudnia złożoność budowy organizmu zwierzęcego i stopień skomplikowania procesów genetycznych. Zwierzęta modyfikowane genetycznie uzyskuje się różnymi metodami, spośród których najbardziej skuteczna jest mikroiniekcja.
Jest to bezwektorowa metoda modyfikacji genetycznych zwierząt. Najwyższą skuteczność osiąga się, wprowadzając obce DNA w warunkach in vitro do jednego z przedjądrzyprzedjądrzy zapłodnionej komórki jajowej. Następnie przedjądrze męskie i żeńskie łączą się ze sobą, tworząc jedno jądro komórkowe. Powstała zygota przechodzi liczne podziały mitotyczne i dalsze procesy związane z rozwojem zarodka.

Metodą mikroiniekcji uzyskiwanych jest kilka zarodków, które zostają wprowadzone do macicy samicy. Po okresie ciąży samica rodzi transgeniczne potomstwo. Osobniki te mają obcy gen trwale wbudowany w genom wszystkich komórek ciała. Również komórki rozrodcze mają obcy gen, dzięki czemu może on zostać przekazany następnym pokoleniom na drodze rozmnażania płciowego.
Wykorzystanie zwierząt zmodyfikowanych genetycznie
Zwierzęta zmodyfikowane genetycznie znajdują zastosowanie w wielu obszarach działalności człowieka:
medycyna - produkcja leków, np. modyfikowanie świń tak, aby ich narządy (np. serce, nerki) nie były odrzucane przez ludzki układ odpornościowy;
molekularne „farmy” - uzyskiwanie z mleka transgenicznych kóz lub owiec białek leczniczych (np. antytrombiny – leku przeciwkrzepliwego);
rolnictwo i hodowla zwierząt - uzyskiwanie zwierząt odpornych na choroby (np. świń odpornych na zespół rozrodczo‑oddechowy PRRS); produkcja zwierząt o pożądanych cechach jakościowych i szybkorosnących;
przemysł spożywczy - produkcja żywności o specjalnych cechach (np. nabiału bez laktozy);
nauka - badania nad funkcją i regulacją genów.
Obawy związane z GMO
Obecnie Unia Europejska zezwala na wykorzystywanie zmodyfikowanych genetycznie: kukurydzy, soi, bawełny i rzepaku – jako pasz oraz żywności. Wprowadzone do sprzedaży produkty GMO są monitorowane i znakowane przez wszystkie państwa członkowskie według odpowiednich regulacji prawnych.
Przeciwnicy wprowadzania produktów GMO twierdzą, że może mieć ona szkodliwy wpływ zarówno na organizm ludzki i środowisko, a także naruszać zasady etyki. Przedstawiają oni argument, że wprowadzanie obcych genów do rośliny może skutkować powstawaniem nowych białek, m.in. alergenów i toksyn, które będą gromadzić się w wysokich stężeniach w jadalnych częściach roślin. Obecnie wiadomo, że wprowadzenie do genomu soi genu pochodzącego z orzecha brazylijskiego (naturalnie wywołującego alergię) spowodowało reakcje alergiczne u osób nadwrażliwych na orzechy. Z kolei tolerancja na herbicydy powoduje normalny wzrost roślin po opryskach, np. z użyciem preparatu RoundupRoundup, którego składniki akumulowane są w roślinie, a następnie drogą pokarmową trafiają do organizmu człowieka. Innym wskazywanym zagrożeniem jest wystąpienie oporności na antybiotyki u roślin i zwierząt GMO, w wyniku wykorzystania w modyfikacjach bakterii mających geny selekcyjnegeny selekcyjne, do których należą geny oporności na antybiotyki.
Kolejne zagrożenie wynikające z modyfikowania genetycznego organizmów związane jest z ich niekontrolowanym rozmnażaniem się i rozprzestrzenianiem. Ponadto istnieje ryzyko pojawienia się niebezpiecznej cechy na skutek mutacji. Zjawiska te mogą spowodować nieodwracalne zmiany w środowisku, w tym zmniejszenie różnorodności genetycznej na skutek wyparcia naturalnie występującego gatunku, niekontrolowane rozprzestrzenianie się genu oraz pojawianie się superchwastów, czyli roślin niepożądanych w uprawach, które uodporniły się na herbicydy, a konkretnie na glifosat (np. szarłat Palmera – Amaranthus palmeri, przymiotno kanadyjskie – Erigon canadenisis).

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RC6N6J5BECFXE
Nagranie filmowe lekcji dotyczy GMO.
Podsumowanie
GMO (organizmy modyfikowane genetycznie) to organizmy, których genom został zmieniony metodami inżynierii genetycznej w sposób nienaturalny dla procesów zachodzących w przyrodzie.
Organizm transgeniczny to rodzaj GMO, który zawiera w swoim genomie obcy gen (transgen) pochodzący od innego gatunku.
Modyfikacje genetyczne mogą polegać na:
- wyciszeniu genu własnego,
- wprowadzeniu dodatkowej kopii genu własnego,
- wprowadzeniu genu obcego (transgenu).Mikroorganizmy GMO (bakterie i drożdże) otrzymuje się głównie metodą transformacji z użyciem plazmidów lub bakteriofagów.
Mikroorganizmy GMO wykorzystywane są m.in. w:
- medycynie (produkcja m.in. insuliny, somatotropiny, hirudyny, szczepionek),
- przemyśle (produkcja m.in. enzymów, witamin, barwników, detergentów),
- ochronie środowiska (degradacja zanieczyszczeń),
- badaniach naukowych do określania funkcji genów i mechanizmów ich regulacji.Rośliny GMO otrzymuje się metodami: wektorowymi (z użyciem bakterii Agrobacterium), bezwektorowymi (elektroporacja, mikrowstrzeliwanie).
Rośliny GMO mogą wykazywać:
- odporność na herbicydy, szkodniki i patogeny,
- większą tolerancję na stres środowiskowy,
- lepszą wartość odżywczą i smakową,
- wydłużony okres przechowywania, zdolność do produkcji substancji leczniczych.Zwierzęta GMO otrzymuje się głównie metodą mikroiniekcji DNA do zapłodnionej komórki jajowej.
Zwierzęta modyfikowane genetycznie są wykorzystywane w:
- badaniach naukowych,
- medycynie (produkcja białek leczniczych),
- hodowli i przemyśle (zwiększenie masy ciała, odporności na choroby),
- badaniach naukowych do określania funkcji genów i mechanizmów ich regulacji.Potencjalne zagrożenia GMO:- możliwość niekontrolowanego rozprzestrzeniania się zmodyfikowanych roślin w środowisku,
- ryzyko zmniejszenia bioróżnorodności,
- wątpliwości dotyczące długofalowego wpływu GMO na zdrowie człowieka i ekosystemy.
Ćwiczenia utrwalające
Wróć do polecenia na stronie „Na dobry początek” i dopisz brakujące definicje. Pamiętaj, żeby nie kopiować słownika, ale wyjaśnić każde słowo kluczowe w miarę możliwości swoimi słowami.














