W tym wątku poznaliśmy reakcje utleniania i redukcji, czyli reakcje redoks. Są to takie przemiany chemiczne, w których dochodzi do przepływu elektronów między atomami, jonami lub cząsteczkami. Aby łatwiej zrozumieć, co dzieje się podczas tych reakcji, wprowadzono pojęcie stopnia utlenienia. Jest to umowna wartość, która informuje, ile elektronów dany atom oddał lub przyjął w związku chemicznym. Jeśli stopień utlenienia wzrasta, oznacza to utlenianie (oddawanie elektronów), a jeśli maleje – redukcję (przyjmowanie elektronów).

Nauczyliśmy się określać stopnie utlenienia pierwiastków w różnych związkach chemicznych oraz rozpoznawać, które substancje pełnią rolę utleniacza, a które reduktora. Utleniacz to substancja, która przyjmuje elektrony i sama ulega redukcji, natomiast reduktor oddaje elektrony i ulega utlenieniu. Ważną umiejętnością było także bilansowanie równań reakcji redoks metodą bilansu elektronowego, dzięki której liczba oddanych i przyjętych elektronów jest taka sama.

Kolejnym istotnym zagadnieniem był szereg aktywności metali. Pokazuje on, które metale są bardziej reaktywne, a które mniej. Metale znajdujące się wyżej w szeregu łatwiej oddają elektrony i mogą wypierać metale położone niżej z roztworów ich soli. Dzięki temu potrafimy przewidzieć, czy dana reakcja zajdzie samorzutnie.

Omówiliśmy również działanie ogniw galwanicznych, w których energia chemiczna zamienia się w energię elektryczną. Reakcje redoks zachodzą tam na dwóch elektrodach – anodzie i katodzie – a elektrony przepływają przez obwód zewnętrzny. 

Na końcu poznaliśmy ogniwa paliwowe, które są nowoczesnym i bardziej ekologicznym źródłem energii. W takich ogniwach, na przykład wodorowych, produktem reakcji jest woda, co sprawia, że są one przyjazne dla środowiska.