Cząsteczek nie łączy żadne wiązanie chemiczne, dlatego mogą się przyciągać lub odpychać. Jednak takie oddziaływanie jest dużo słabsze niż wiązania. Oddziaływania między cząsteczkami związku chemicznego, niepołączone wiązaniami chemicznymi, nazywamy oddziaływaniami międzycząsteczkowymi lub siłami van der Waalsa. Siła ta opisuje odpychanie lub przyciąganie między cząsteczkami i jest częściowo odpowiedzialna za stan skupienia związków chemicznych.

Rw69WztlMPdYx
Johannes Diderik van der Waals (ur. 23.11.1837 r. - 8.03.1923 r.) – holenderski fizykochemik, otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1910 r. za pracę nad równaniem stanu gazów i cieczy rzeczywistych. Jako pierwszy opisał wspomniane siły międzycząsteczkowe.
Źródło: dostępny w internecie: wikipedia.org, domena publiczna.

Wyróżniamy następujące typy oddziaływań międzycząsteczkowych:

  • Londona;

  • dipol–dipol;

  • wiązania wodorowe.

Oddziaływania te wpływają na:

  • temperaturę topnienia;

  • temperaturę wrzenia;

  • gęstość;

  • lotność.

bg‑gold

Oddziaływania van der Waalsa

Polecenie 1

Zapoznaj się z poniższym filmem pt. „Siły van der Waalsa”, a następnie rozwiąż zadania.

RxPcxj9aYczSq
Film nawiązujący do treści materiału
RATYcMWxyEjnq
Ćwiczenie 1
Uzupełnij poniższe zdania. Oddziaływanie, które występuje np. między kationami 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya oraz anionami 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya a odpowiednio zorientowanymi cząsteczkami dipolowymi 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya, otaczającymi jony w roztworze, nazywamy oddziaływaniem typu 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya.
Z kolei przyciąganie się dipoli trwałych nazywamy 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya lub po prostu oddziaływaniem typu 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya. Występuje ono m.in. między cząsteczkami ciekłego 1. wody, 2. siłami orientacyjnymi Keesoma, 3. sodu, 4. dipol‑dipol, 5. chlorowodoru, 6. ksenonu, 7. chlorkowymi, 8. jon‑dipol, 9. siłami indukcyjnymi Debaya.
Polecenie 2
RHv0OzJ0kJ9p0
(Uzupełnij).
bg‑gold

Oddziaływania wodorowe

Polecenie 3

Zapoznaj się z poniższym filmem samouczkiem, a następnie rozwiąż ćwiczenia.

R1Ow0Uet1LCBp
Film nawiązujący do treści materiału - wyjaśnia, kiedy powstają wiązania wodorowe.
Ćwiczenie 2
RCRVzE9EfksXm
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RnVecFPJIQ77i
(Uzupełnij).
1
Ćwiczenie 3

Poniżej przedstawiono wzory sześciu związków chemicznych. Oceń, w przypadku których związków możliwe jest występowanie wiązań wodorowych między cząsteczkami tego związku oraz w przypadku których związków możliwe jest występowanie wiązań wodorowych między cząsteczkami związku a wodą (w roztworze wodnym).

Zapoznaj się z opisami wzorów sześciu związków chemicznych. Oceń, w przypadku których związków możliwe jest występowanie wiązań wodorowych między cząsteczkami tego związku oraz w przypadku których związków możliwe jest występowanie wiązań wodorowych między cząsteczkami związku a wodą (w roztworze wodnym).

R70zACHABZFkb
Źródło: GroMar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.
R1A92pmsrya2S
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
bg‑gold

Oddziaływania dipol‑dipol

Polecenie 4

Czy wiesz, jakie rodzaje oddziaływań występują między dipolami? Zapoznaj się z poniższym filmem, a następnie rozwiąż zadania.

R1AwIU5EX0jLo1
Film opisujący oddziaływania między dipolami
Ćwiczenie 4

Cząsteczki chlorowodoru są dipolami. Próbkę ciekłego chlorowodoru umieszczono pomiędzy nienaładowanymi okładkami kondensatora. Opisaną sytuację możemy przedstawić schematycznie na poniższej grafice.

RlaMSlrYoU2RF
Źródło: GroMar Sp. z o. o., licencja: CC BY-SA 3.0.

Następnie do okładek kondensatora przyłożono napięcie, co spowodowało zgromadzenie się ładunków dodatnich na jednej, a ujemnych na drugiej okładce kondensatora. Czy taka sytuacja, w konsekwencji której pojawiło się jednorodne pole elektryczne między okładkami, wpłynie na orientację przestrzenną cząsteczek chlorowodoru? Zaznacz grafikę przedstawiającą ułożenie cząsteczek chlorowodoru między okładkami naładowanego kondensatora.

RGnjOdUKjB080
Wymyśl pytanie na kartkówkę związane z tematem materiału.
Źródło: GroMar Sp. z o. o., licencja: CC BY-SA 3.0.
RbxVOWPfdBNbH
W jaki sposób ułożą się cząsteczki chlorowodoru po naładowaniu kondensatora? Możliwe odpowiedzi: 1. Bieguny obdarzone cząstkowym ładunkiem dodatnim będą skierowane do okładki kondensatora naładowanej ujemnie, zaś bieguny obdarzone cząstkowym ładunkiem ujemnym do dodatniej. Dipole będą skierowane do siebie ładunkami o przeciwnym znaku., 2. Cząsteczki ułożą się losowo., 3. Bieguny obdarzone cząstkowym ładunkiem dodatnim będą skierowane do okładki kondensatora naładowanej dodatnio, zaś bieguny obdarzone cząstkowym ładunkiem ujemnym do ujemnej. Dipole będą skierowane do siebie biegunami o tym samym znaku.
Ćwiczenie 5

Zaznacz poprawną odpowiedź.

R1DN1glNuq7qQ
Fluorek tlenu (O F indeks dolny, dwa, koniec indeksu dolnego) jest cząsteczką dipolową. Moment dipolowy tej cząsteczki jest: Możliwe odpowiedzi: 1. sumą algebraiczną momentów dipolowych wiązań O — F., 2. średnią arytmetyczną momentów dipolowych wiązań O — F., 3. sumą wektorową momentów dipolowych wiązań O — F., 4. iloczynem wektorowym momentów dipolowych wiązań O — F.
bg‑blue

Notatnik

R17TY7A3VUjRk
(Uzupełnij).
Źródło: Gromar Sp. z o.o., licencja: CC BY-SA 3.0.