Na mapie konturowej świata zaznaczono główne obszary rozwoju rolnictwa uprzemysłowionego. Mapa ma kolor biały, kontynenty oznaczone są kolorem szarym. Na mapie zaznaczono cyfry: 1. Region północnoamerykański - w USA, głównie na obszarze Niziny Atlantyckiej, Doliny Kalifornijskiej, Niziny Zatokowej, rozwinęło się rolnictwo uprzemysłowione, wysokotowarowe, intensywne, o dużym stopniu wyspecjalizowania produkcji. Rolnictwo uprzemysłowione, nowoczesne, wybitnie towarowe, ale ekstensywne, cechuje regiony Wielkich Równin Prerii oraz Równin Centralnych Stanów Zjednoczonych i Kanady. Na farmach o wielkich powierzchniach prowadzi się uprawę kukurydzy, pszenicy, soi, bawełny, tytoniu, rozwinięty jest chów bydła, trzody chlewnej, drobiu (wielkie, specjalistyczne gospodarstwa rolne – farmy zbożowe, hodowlane, pasterskie). W obu krajach, dzięki rozwojowi mechanizacji i automatyzacji produkcji, występuje bardzo małe zatrudnienie w sektorze rolnictwa (około 2–2,5% ogółu ludności czynnej zawodowo). 2. Region zachodnioeuropejski - to najważniejszy na świecie region uprzemysłowionego, intensywnego rolnictwa w krajach Europy Zachodniej i Północnej (głównie Dania, Holandia, Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Szwecja). Cechuje go wysoka mechanizacja, duże nawożenie i zużycie środków ochrony roślin, wysokie plony roślin uprawnych, wydajny chów zwierząt. W krajach tych uzyskuje się najwyższe światowe plony roślin uprawnych (np. pszenicy ponad 50–60 dt/ha). Uprawiane są rośliny typowe dla strefy umiarkowanej, takie jak: pszenica, kukurydza, buraki cukrowe. Prowadzi się intensywny, nierzadko przemysłowy chów bydła, trzody chlewnej, drobiu. 3. Region śródziemnomorski - ma odmienne warunki przyrodnicze (uprawy często wymagają sztucznego nawadniania ze względu na gorące i suche lato) i stosunki społeczno–ekonomiczne niż Europa Zachodnia i Północna. W regionie basenu Morza Śródziemnego (Włochy, Grecja, Hiszpania, Turcja, Izrael, Egipt, Tunezja, Maroko, Algieria) rolnictwo ma strukturę bardziej rozdrobnioną, towarzyszy jej ekstensywny chów bydła, owiec, kóz i drobiu. Rozpowszechnione są uprawy typowe dla strefy śródziemnomorskiej, takie jak: owoce cytrusowe, winorośl, oliwki, pszenica, kukurydza, bawełna, tytoń. Zwłaszcza po stronie europejskiej basenu Morza Śródziemnego jest to nadal rolnictwo wysokotowarowe, uprzemysłowione. 4. Region wschodnioazjatycki - obejmuje Koreą Południową, Japonię, Chiny (tereny korzystne glebowo i klimatycznie). Na górskich obszarach stosuje się terasowanie, wymagające dużego nakładu pracy i środków finansowych. Jest to rolnictwo intensywne, zmechanizowane i wysoko produktywne, oparte na stosowaniu dużych ilości nawozów (np. w Korei Południowej 311,3 kg/ha). Z powodu dużej liczby mieszkańców i znacznego zapotrzebowania żywnościowego, rolnictwo w większości nie ma nadwyżek eksportowych. Produkcja roślinna obejmuje uprawy zbóż, głównie ryżu (w znacznie mniejszym stopniu pszenica, jęczmień, kukurydza i owies), roślin bulwiastych (głównie ziemniaki i bataty), oleistych (przeważnie soja), cukrodajnych (buraki cukrowe), używek (głównie herbata), warzyw (np. kapusta i cebula), drzew owocowych (m.in. jabłonie, mandarynki, grusze i wiśnie oraz truskawki). Z hodowli na uwagę zasługuje przemysłowy chów zwierząt: bydła i trzody chlewnej, mniejsze znacznie ma chów kóz, owiec oraz pszczelarstwo. 5. Region australijsko–nowozelandzki odznacza się dominacją nowoczesnego rolnictwa uprzemysłowionego, towarowego o różnych kierunkach produkcji. W większości jest to wielkoobszarowe ekstensywne rolnictwo z daleko posuniętą specjalizacją produkcji – uprawia się tutaj m.in. pszenicę, jęczmień, kukurydzę, trzcinę cukrową, bawełnę, soję, ziemniaki i bataty. Część gruntów jest wspomagana nawadnianiem (ze względu na warunki klimatyczne tego regionu). Na słabych, suchszych pastwiskach rozpowszechniony jest chów owiec służący produkcji wełny. Australia jest głównym eksporterem wełny na świecie. Na pastwiskach bardziej wilgotnych odbywa się chów bydła. Niewielkie znaczenie ma chów trzody chlewnej i koni.