Łączność

Łączność to przekazywanie informacji na odległość. Jest jedną z najnowocześniejszych i najdynamiczniej rozwijających się dziedzin gospodarki, niezbędną w jej obecnym funkcjonowaniu. Obok transportu stanowi dział komunikacji.

Do współczesnych środków łączności zalicza się telefonię (zwłaszcza komórkową, internetową, czyli przesyłanie połączeń głosowych za pomocą łączy internetowych lub sieci wykorzystujących protokół IP, a także satelitarną, czyli przesyłanie danych głosowych z wykorzystaniem sztucznych satelitów Ziemi) oraz telekomunikację komputerową. Rozwijają się one obecnie bardzo dynamicznie.

• Wzrost dostępu do informacji zarówno osób prywatnych, jak i firm i instytucji.

• Obecnie wiele rodzajów łączności odznacza się dużą szybkością przekazu, dostępnością i coraz większym zasięgiem, co usprawnia życie ludności i gospodarkę. 

• Umożliwia ona procesy globalizacji, a jednocześnie wpływa na zmniejszenie roli transportu osobowego.

• Powoduje wzrost roli firm transportowych i logistycznych. Ich wzrastający udział w tworzeniu PKB przyczynia się do zwiększania poziomu rozwoju gospodarczego.

• Obniżanie i wyrównywanie cen w skali globalnej w wyniku możliwości porównywania cen towarów i usług oraz dużej konkurencji.

• Zadaniem łączności jest także rozwój edukacji i kultury.

Telekomunikacja

Telekomunikacja to dział łączności obejmujący nadawanie, odbiór oraz transmisję informacji za pomocą przewodów, fal radiowych bądź optycznych, a także innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną. 

Telekomunikacja – zróżnicowanie czasowe i przestrzenne - grafika interaktywna

Na przestrzeni dziejów znaczenie różnych form telekomunikacji zmieniało się wraz z rozwojem cywilizacyjnym — od telegrafu, przez telefon, aż po współczesny internet. Każdy kolejny etap przynosił szybsze, wygodniejsze i bardziej dostępne sposoby porozumiewania się. Warto jednak pamiętać, że choć dzisiejsza komunikacja komputerowa stała się najbardziej powszechną formą kontaktu na świecie, niesie ze sobą nie tylko liczne korzyści, lecz także realne zagrożenia, o których trzeba świadomie pamiętać.

Gospodarka oparta na wiedzy i społeczeństwo informacyjne

Gospodarka oparta na wiedzy (GOW, ang. knowledge based economy) to gospodarka, w której wiedza wykwalifikowanej kadry jest niezbędna do rozwoju technologicznego, gospodarczego i kształtuje strukturę produkcji. Ostatnie 40 lat to czas szybkich przemian społecznych i gospodarczych. Zachodzą one na skutek rozwoju technologii informacyjnych w wyniku rewolucji informatycznej.

Nowoczesne technologie:

• technologie informacyjne, czyli wszelkie wynalazki, oprogramowania i narzędzia, dzięki którym możliwe jest pozyskiwanie, gromadzenie, przetwarzanie, przesyłanie i wykorzystywanie informacji,

• technologie cyfrowe, które służą do digitalizacji, czyli zapisywania zgromadzonych informacji, dźwięku i obrazu w formie cyfrowej,

• nanotechnologie, które związane są z tworzeniem mikroskopijnych struktur,

• biotechnologie, dzięki którym możliwe jest wytwarzanie produktów z wykorzystaniem procesów biologicznych i organizmów żywych.

W gospodarce opartej na wiedzy, której głównym zasobem jest kapitał ludzkikapitał ludzkikapitał ludzki kształtuje się społeczeństwo informacyjne.

Wysoko rozwinięte społeczeństwo znajdujące się w fazie informacyjnejfaza informacyjnafazie informacyjnej (faza informacyjna(ostatnia faza rozwoju cywilizacyjnego lub ostatni etap fazy postindustrialnejfaza postindustrialnafazy postindustrialnej), połączone nowymi kanałami przesyłu informacji, którego rozwój i wdrażanie innowacji opiera się na dostępie do wiedzy, informacji (ich zdobywaniu, przetwarzaniu, udostępnianiu i obiegu), jest nazywane społeczeństwem informacyjnym. W związku z tym ogromną rolę w kształtowaniu się takiego społeczeństwa odgrywa telekomunikacja (szczególnie komputerowa). Sprzyjają temu: powszechny dostęp do technologii informacyjnych, szybkie rozprzestrzenianie się informacji oraz duża liczba źródeł informacji.

Przejawy kształtowania się społeczeństwa informacyjnego:

• wysoki poziom alfabetyzmu funkcjonalnego,

• wysoki poziom edukacji, zwłaszcza wyższego szczebla,

• powszechny dostęp do urządzeń: komputerów, smartfonów, tabletów,

• powszechny dostęp do internetu i oprogramowania,

• korzystanie z internetu i nowych technologii w życiu codziennym: komunikowanie się (e‑mail, komunikatory, portale społecznościowe),

• przeglądanie zasobów i zdobywanie wiedzy, wiadomości (e‑gazeta), e‑praca (telepraca), e‑szkoła,

• korzystanie z usług: e‑handlu (e‑commerce), e‑bankingu, e‑usług finansowych i ubezpieczeniowych, e‑learningu (kształcenie na odległość), e‑administracji (kontakt z urzędnikami), e‑usług gastronomicznych, e‑usług przewozowych, hotelarskich i turystycznych, innych: gry komputerowe, rozwój firm wykorzystujących nowoczesne technologie,

• wykorzystywanie baz danych do podejmowania decyzji społecznych, gospodarczych i politycznych,

• udział w masowym tworzeniu informacji,

• brak barier czasowych i przestrzennych w przesyłaniu informacji, korzystanie z technik przechowywania informacji na serwerach i w pamięci komputerów, ciągłe przetwarzanie informacji,

• istnienie sieci powszechnych i nieograniczonych powiązań informacyjnych, stosowanie zasad zrównoważonego rozwoju.

Skutki kształtowania się społeczeństwa informacyjnego