Usługi finansowe jako przykład usług nowoczesnych

Do nowoczesnych usług zalicza się m.in. usługi finansowe, edukacyjne (zwłaszcza szkolnictwo wyższe) oraz usługi badawczo‑rozwojowe. W przeciwieństwie do usług podstawowych, które są powszechne, usługi nowoczesne (wyspecjalizowane) są świadczone na rzecz określonej grupy społecznej lub na rzecz przedsiębiorstw.

Usługi bankowe

Dostęp do usług bankowych mierzy się najczęściej dwoma wskaźnikami:

• liczbą bankomatów na 100 tysięcy osób,

• liczbą oddziałów bankowych na 100 tysięcy osób.

Największą dostępnością do usług bankowych odznaczają się kraje wysoko rozwinięte (zwłaszcza te o małej liczbie ludności), a najmniejszą - kraje słabo rozwinięte. Uwagę zwracają niskie wartości tych wskaźników w części krajów wysoko rozwiniętych o wysokim poziomie cyfryzacji (m.in. w państwach skandynawskich, ale też w niektórych innych krajach Europy), gdzie upowszechnienie bankowości elektronicznej i płatności bezgotówkowych ograniczyło liczbę oddziałów banków, a miejscami także bankomatów.

Największe bankimają swoje siedziby w Chinach i krajach wysoko rozwiniętych, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Wielkiej Brytanii i Francji. W Chinach znajdują się siedziby aż 19 ze 100 największych banków świata. Na drugim miejscu są Stany Zjednoczone - 11 banków.

Usługi ubezpieczeniowe

Bardzo ważną rolę odgrywają także usługi ubezpieczeniowe. Można je podzielić na ubezpieczenia osobowe, majątkowe i typu assistance. Część z nich jest obowiązkowa (np. ubezpieczenia osobowe publiczne – zdrowotne i społeczne) i jest odprowadzana wraz z kolejnym wynagrodzeniem za pracę, a część z nich świadczą prywatne firmy i możemy skorzystać z nich dobrowolnie. Ich zadaniem jest gromadzenie składek ubezpieczeniowych i wypłacanie odszkodowania z tego funduszu z tytułu uszczerbku w majątku lub sytuacji losowej, podczas której ucierpiała dana osoba.

R8QMKNMRVE3V6

W tabeli zamieszczono informacje dotyczące krajów lub terytoriów o największej łącznej wartości wpłaconych składek na ubezpieczenie. W tabeli znajduje się 15 krajów. W następującej kolejności: USA, Chiny, Japonia, Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Korea Południowa, Włochy, Kanada, Tajwan, Indie, Holandia, Irlandia, Brazylia, Hongkong. We wszystkich krajach w porównaniu z rokiem 1980 jest znaczny wzrost łącznej wartości wpłaconych składek w miliardach dolarów. Największa łączna wartość wpłaconych składek jest w USA: w 1980 roku 229 miliardów dolarów, w 2019 roku 2460 miliardów dolarów, 2030 roku prognozowane 3660 miliardów dolarów. Procent wartości globalnej: w 1980 roku 46%, 2019 rok 39%, 2030 rok 36%. W Chinach, które plasują się na drugim miejscu, wartości są następujące: w 2080 r. brak składek, 2019 rok 617 miliardów dolarów, 2030 rok 1777 miliardów dolarów. Procent wartości globalnej: 1980 rok 0%, 2019 rok 10%, 2030 rok 18%. Japonia, która plasuje się na trzecim miejscu, ma następującą łączną wartość wpłaconych składek: w 1980 roku 75 miliardów dolarów, w 2019 roku 459 miliardów dolarów, w 2030 rok 612 miliardów dolarów. Procent wartości globalnej przedstawia się następujące: 1980 rok 15%, 2019 rok 7,3%, 2030 rok 6,1%. Informacje dotyczące Hongkongu znajdującego się na końcu listy na piętnastym miejscu przedstawiają się następująco: łączna wartość wpłaconych składek na ubezpieczenia w roku 1980 brak, 2019 rok 72%, 2030 rok 126 miliardów dolarów. Procent wartości globalnej: w 1980 roku 0%, 2019 rok 1,1%, 2030 rok 1,2%.

Centra finansowe na świecie

Centra finansowe to obszary, na których koncentrują się podmioty gospodarcze oferujące usługi finansowe oraz inne usługi powiązane z finansami, np. prawne, księgowe, ratingowe itp. Należą do nich m.in. banki, firmy ubezpieczeniowe i giełdy.

Centra te zazwyczaj obsługują firmy oferujące szeroki zakres usług, na przykład związanych z fuzjamifuzjafuzjami i przejęciamiprzejęcieprzejęciami ofertami publicznymi, czy działaniami korporacyjnymi.

Wyróżnia się centra finansowe o znaczeniu: globalnym, międzynarodowym i ponadkrajowym. Centrami finansowymi o znaczeniu globalnym są wielkie metropolie wysoko rozwiniętych państw Ameryki Północnej, Europy i Azji, a także intensywnie rozwijających się państw azjatyckich, np. Chin i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Poziom konkurencyjności globalnych centrów finansowych określa Indeks globalnych centrów finansowych (GFCI, z ang. The Global Financial Centres Index). Oblicza się go na podstawie ponad 20 tysięcy ocen z ankiet internetowych rozesłanych do pracowników sektora finansowego oraz 133 wskaźników opracowanych przez organizacje takie jak: Bank Światowy, Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), czy Economist Intelligence Unit. Jest on publikowany w marcu i wrześniu od 2007 r. przez Z/Yen Group w Londynie i China Development Institute w Shenzhen i jest powszechnie używany jako główny ranking centrów finansowych.

Czynniki sprzyjające funkcjonowaniu centrów finansowych:

• popyt i podaż na instrumenty finansowe,

• elastyczne regulacje prawne i podatkowe,

• konkurencyjne koszty transakcji finansowych,

• brak ograniczeń w rynku finansowym,

• wykwalifikowana kadra robocza,

• dostęp do informacji rynkowej,

• stabilny system polityczny i ekonomiczny.

Mapa pokazuje rozmieszczenie najważniejszych centrów finansowych świata, które pełnią kluczową rolę w globalnej gospodarce, przepływie kapitału i decyzjach inwestycyjnych. Widoczna koncentracja tych ośrodków w Ameryce Północnej, Europie i Azji podkreśla, gdzie skupia się największa aktywność finansowa współczesnego świata