Zastanów się, w jakiej fazie musi być Księżyc i które ciało znajduje się wtedy między Księżycem a Słońcem.

Do zaćmienia Księżyca dochodzi podczas pełni, gdy Słońce, Ziemia i Księżyc są ustawione (dokładnie lub prawie) w jednej linii, z Ziemią pomiędzy Słońcem a Księżycem, a Księżyc wchodzi w cień rzucany przez Ziemię (w stożek półcienia lub stożek cienia całkowitego). Nie każda pełnia kończy się zaćmieniem, ponieważ orbita Księżyca jest nachylona do płaszczyzny orbity Ziemi (ekliptyki) o ok. 5°, więc zjawisko występuje tylko wtedy, gdy Księżyc jest odpowiednio blisko węzłów swojej orbity.

Porównaj wybrzeża oceaniczne z morzami zamkniętymi oraz zastanów się, jak kształt linii brzegowej (długie zatoki, estuaria, cieśniny) i głębokość akwenu mogą wzmacniać lub osłabiać falę pływową.

Bardziej podatne na pływy są wybrzeża oceaniczne, bo fala pływowa ma tam dużo „miejsca” i energii do rozwoju, a wysokość pływu może dodatkowo rosnąć u wybrzeży, szczególnie w wąskich zatokach i cieśninach. Największe skoki pływów występują zwykle tam, gdzie warunki lokalne je wzmacniają: w długich zatokach i głębokich estuariach (oraz przy sprzyjających zjawiskach rezonansowych); sprzyjają temu też pewne typy wybrzeży, np. estuariowe.W morzach zamkniętych i półzamkniętych pływy są z reguły słabe (rzędu kilku centymetrów), bo dopływ energii pływowej z oceanu jest ograniczony, a masa wody mniejsza.