W Polsce znajduje się obecnie (2025 r.) 1020 miast. Największą koncentracją ludności charakteryzuje się Warszawa - miasto stołeczne (1,86 mln mieszkańców). Kolejnymi miastami skupiającymi dużą liczbę ludności są miasta są  ośrodki makroregionalne, odgrywające duże znaczenie w regionie: Kraków (808 tys. mieszkańców),  Wrocław (674 tys. mieszkańców), Łódź (649 tys. mieszkańców), Poznań (537 tys. mieszkańców) oraz Gdańsk (488 tys. mieszkańców). Dalej w hierarchii są miasta trochę mniejsze - powiatowe. Wśród polskich miast dominują małe miasta – do 5 tys. mieszkańców (45 %).

Charakterystyka krajobrazu wielkomiejskiego w Polsce

Krajobraz wielkomiejski cechuje duża gęstość zaludnienia oraz gęsta zabudowa, szczególnie w centrum miasta. W strefie śródmiejskiej występują zazwyczaj zabytkowe budowle powstałe wraz z założeniem historycznej osady. Rozwijała się ona do rozmiarów dużego miasta, a dziś stanowi nieodzowną część starego miasta. Na starówce mieszczą się zazwyczaj budynki usługowe, tj. lokale gastronomiczne, siedziby firm i korporacji oraz hotele i muzea, które są dobrze skomunikowane z zewnętrznymi partiami miasta. W strefie śródmiejskiej spotykamy także wielkie blokowiska powstałe w wyniku urbanizacji. Małe przestrzenie pełnią tu funkcję mieszkaniową dla dużej liczby osób. W dalszej części miasta występują wielkie centra handlowe oraz budynki mieszkalne i bloki. Na przedmieściach (strefa suburbiów) występują osiedla mieszkalne, gdzie znajdują się szeregowo zabudowane domy jednorodzinne. Natomiast na granicach miast mieści się strefa ekonomiczna z parkami technologicznymi, fabrykami i innymi tego typu obiektami.

Stare Miasto w Krakowie - galeria rycin

R11CDKFO5QEQA

Ilustracja przedstawia mapę, panoramę Krakowa w 1493 roku. Jest ona wykonana na płótnie, widnieją łacińskie nazwy „Cracovia”, „Casmirvs”, „Clepardia”. Na rysunku widać Zamek Królewski, Wisłę okalającą miasto, w oddali kopce.

RZimVBWeIYdN71

Ilustracja przedstawia zdjęcie satelitarne krakowskiej starówki. Widoczne są Planty, czyli miejski park biegnący wokół Rynku i ścisłego centrum. W rogu zdjęcia widoczna jest część Wisły.

RvLDEKC7Az42s1

Ilustracja przedstawia zdjęcie Zamku Królewskiego i Wawelu w Krakowie z lotu ptaka. Widoczne charakterystyczne mury, wieże oraz budynki najstarszej części Krakowa widnieją nad miastem. W oddali widać panoramę Krakowa.

Warszawa - galeria zdjęć

R15yNx7PaAf6H

Ilustracja przedstawia zdjęcie z lotu ptaka na rynek miejski w Warszawie. Na środku widnieje kolumna Zygmunta. Ludzie spacerują po płycie rynku.

R1ZK96xU5pIfY

Ilustracja przedstawia zdjęcie z lotu ptaka na zabudowę w Warszawie. Widoczne są wysokie apartamentowce, biurowce. Na dole zdjęcia widać plac budowy, prawdopodobnie powstaną tam nowe budynki.

Duże natężenie ruchu, dym pochodzący z ogrzewanych budynków (spalanie węgla i gazu) oraz działalność przemysłowa wpływają na czystość powietrza. Gęsta zawiesina zanieczyszczonego powietrza utrzymująca się nad zabudowaniami nazywana smogiem jest bolączką dużych miast. Innym niepokojącym zjawiskiem jest miejska wyspa ciepła modyfikująca następujące czynniki:

• opady atmosferyczne,

• wzrost zachmurzenia,

• wzrost zanieczyszczenia powietrza, w tym powstawanie smogu,

• warunki termiczno‑wilgotnościowe,

• zmiany składowych bilansu promieniowania,

• zmiany kierunku i prędkości wiatru.

Aglomeracja monocentryczna

Aglomeracja monocentryczna to zespół miast powiązanych funkcjonalnie i komunikacyjnie, wśród których jedno jest dominujące pod względem pełnionych funkcji. Z reguły miasto centralne (rdzeń) skupia największą liczbę ludności, a wokół niego rozmieszczone są mniejsze miejscowości satelitarne. Wśród miast satelitarnych wyróżnia się „miasta‑sypialnie”, których mieszkańcy pracują w centrum. Aglomeracje monocentryczne związane są najczęściej z miastami stołecznymi, np. aglomeracja Warszawy, Paryża, Londynu, Moskwy, Meksyku czy na szczeblu krajowym - aglomeracja Łodzi, Krakowa lub Wrocławia.

Aglomeracja policentryczna (konurbacja)

Aglomeracja policentryczna to zespół miast powiązanych funkcjonalnie i komunikacyjnie, wśród których żadne nie odgrywa wyraźnie dominującej roli. Kilka lub kilkanaście miast pełni równorzędne funkcje i wszystkie się wzajemnie uzupełniają. Konurbacje kształtują się przede wszystkim w okręgach przemysłowych. Jako przykłady wymienić należy: konurbację Zagłębia Ruhry (Gelsenkirchen, Dortmund, Bochum, Hagen, Essen, Mulheim, Duisburg, Dusseldorf), konurbację górnośląską (Katowice, Chorzów, Dąbrowa Górnicza, Bytom, Zabrze) czy konurbacje w obrębie Zagłębia Uralskiego i Zagłębia Donieckiego.