W starożytnej Grecji miasto‑państwo określano słowem polis. Rzymianie zaś najpierw używali zwrotów res publica i civitas w tłumaczeniu oznaczało państwo obywatelskie a następnie imperium. W średniowieczu często stosowano określenie regnum, czyli królestwo. Wszystkie te sformułowania sprowadzały się do jednego – próby określenia przynależności do konkretnego terytorium. Od początku istnienia ludzie wykazywali potrzebę posiadania własnego miejsca, które byłoby ich domem: terytorium stanowiącym miejsce życia, dającym możliwość pracy i wychowania w pokoju potomstwa. Ten wytyczony przez granice obszar musiał być zarządzany przez władzę, a jego obywatele posiadać sformułowany kodeks postępowania.