Średniowiecze to epoka obejmująca dwa wielkie, uniwersalne style: romanizm i gotyk. Zawiera się w nich sztuka wielkich klasztorów, wspaniałych katedr, dworów i miast. Niezwykłe bogactwo form dotyczy zarówno architektury, rzeźby, malarstwa, jak i rzemiosła. Wszystkie te gatunki służyły umocnieniu władzy Kościoła. Dzieła sztuki były bowiem nośnikami treści religijnych i kierowały uwagę wiernych ku rzeczom ostatecznym. Dlatego ich wartość oceniano o wiele wyżej niż złoto i klejnoty, których użyto do ich wykonania. Średniowieczni artyści nie koncentrowali się jedynie na tworzeniu pięknych obiektów, ale również na wyrażaniu i przekazywaniu idei wykraczających poza codzienne doświadczenie człowieka.

Po przyjęciu chrześcijaństwa w Polsce zaczęły powstawać kamienne budowle w stylu romańskim, wzorowane na zachodnioeuropejskich. Pierwsi Piastowie byli wielkimi mecenasami sztuki: w stolicach biskupstw zostały wzniesione monumentalne katedry, w najważniejszych grodach zbudowano kościoły i pałace.

Twoje cele:

• Wyjaśnisz, w jaki sposób architektura wyraża światopogląd typowy dla epoki.

• Rozpoznasz w tekście literackim środki artystyczne i wyjaśnisz ich funkcje.

• Przeanalizujesz utwory poetyckie, dla których inspiracją była architektura katedr.

• Scharakteryzujesz różnice między architekturą romańskią i gotycką.

• Podasz przykłady zabytków romańskich i gotyckich na ziemiach polskich.