bg‑yellow

Dla ciekawskich

Ciekawostki

Aby połączyć chęć posiadania instrumentu w niewielkich pomieszczeniach skonstruowano fortepian, którego pudło rezonansowe mieściło się na ścianie w pozycji pionowej. Stąd nazwa poniżej zamieszczonej fotografii fortepianu- żyrafy. Dokładny opis tego i wielu innych podobnych instrumentów tego typu, znajdziesz na stronie Narodowego Instytut Fryderyka Chopina- nifc.pl

R1EVL6K9JT6CG
Źródło: Fortepian żyrafa, dostępny w internecie: http://www.fortepian.instrumenty.edu.pl/pl/pianos/show/piano/12.

Warto pamiętać z poprzednich epok... .

Instrumentem podobnym do fortepianu pod względem techniki gry jest powstały w XV w. klawesyn. Jest to chordofon, którego struny wprawiane są w ruch za pomocą tzw. piórek, poruszanych przez mechanizm skoczków, reagujących na naciśnięcie poszczególnych klawiszy. Klawesyn nie pozwalał na granie dynamiczne (tzn. nie można było zagrać piano‑cicho lub forte- głośno), wszystkie dźwięki były więc jednorodne pod względem głośności. Wykorzystywano go głównie w barokowym basso continuo, a także jako solowy instrument w koncercie klawesynowym. W zależności od wielkości przyjmował różne nazwy, np. mały gabinetowy klawesyn nazywano szpinetem.

basso continuo
szpinet
Ćwiczenie 1

Znajdź ukryte punkty w interaktywnej ilustracji lub zapoznaj się z ich opisem. Porównaj ze zdobytą tutaj wiedzą dotyczącą fortepianu. Porównaj brzmienie obu instrumentów: fortepianu i klawesynu. Poddaj to dyskusji z koleżanką lub kolegą.

Ryw3G1PvGIvhL
Ilustracja interaktywna przedstawia klawesyn należący do Filharmonii Lubelskiej, kopia instrumentu z XVIII wieku. Klawesyn ze zdjęcia wyglądem przypomina mały fortepian. Instrument jest ozdobiony grafiką w kwiaty. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. Skala instrumentu obejmowała dźwięki od F kontra do f trzykreślnego. 2. Klawesyn posiadał od jednego do dwóch manuałów (klawiatury). 3. Uderzony klawisz wprawia w ruch skoczek, na którym przymocowane było tzw. piórko lub kolec, wprawiające struny w ruch. Gdy klawisz się podnosił, dźwięk został przerwany poprzez tłumienie struny. Przez ograniczenia techniczne wynikające z zastosowania sztywnych piórek, na klawesynie nie było możliwości gry dynamicznej. Bartłomiej Bulicz (fot.), Skoczek klawesynu. Widoczne piórko szarpiące strunę, W klawesynie, podobnie jak w innych instrumentach szarpanych, ważną rolę odgrywało pudło rezonansowe, dzięki któremu dźwięk był mocniejszy, 5. Klawesyny często ozdabiane były intarsją (łączono różne gatunki drewna, czasem podbarwianego w ornamenty i wzory) 6. Skrzydło klawesynu służyło do akustycznego skierowania dźwięku w odpowiednią stronę.7. W droższych klawesynach stosowano registry, które muzyk mógł przestawiać w trakcie gry, przesuwając je kolanem (gdy znajdowały się pod klawiaturą), nogą (gdy występowały w formie pedałów) lub ręką (gdy znajdowały się nad klawiaturą).
Klawesyn należący do Filharmonii Lubelskiej, kopia instrumentu z XVIII wieku, filharmonialubelska.pl, CC BY 3.0.
RH41GZSL4A9Q3
Ilustracja interaktywna przedstawia zdjęcie muzyka grającego na klawicyterium. Obraz jest czarno‑biały. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. François Couperin, L'art de toucher le clavecin, Preludium 5 A‑dur, 1716. Wykonanie: Robert Schröter. Kompozycja posiada umiarkowane tempo. Cechuje się spokojnym charakterem.
Muzyk grający na klawicyterium, 1723, fineartamerica.com, CC BY 3.0(ilustracja); François Couperin, L'art de toucher le clavecin, Preludium 5 A-dur, 1716, wikimedia.org, CC BY 3.0.

🌍 Kobiety, fortepian i emancypacja

Klara Schumann otworzyła kobietom drzwi na estradę koncertową”.

Zygmunt Lissa. Estetyka muzyczna romantyzmu

Fortepian odegrał istotną rolę w historii emancypacji kobiet.
Pozwalał im uczestniczyć w życiu kulturalnym, zdobywać zawód (nauczycielki muzyki, kompozytorki, koncertujące pianistki).
Postacie takie jak Klara Schumann (1819‑1896), Pauline Viardot (1821‑1910), Maria Szymanowska (1789‑1831) czy Nathalie Janotha (1856‑1932 ) pokazały, że kobieta może być uznanym artystą i autorytetem muzycznym. Samo muzykowanie przy fortepianie stało się podstawą edukacji muzycznej i słuchowejTymczasem już we współczesnym medium - w filmie...

Fortepian (1993) to tytuł filmu, którego głównym bohaterem jest właśnie ten instrument. Ada McGrath (w tej roli Holly Hunter) przybywa do brzegów Nowej Zelandii ze swoją córką (nagrodzona Oscarem Anna Paquin). Przywozi ze sobą fortepian, który jest jej środkiem komunikacji z ludźmi. Film Fortepian otrzymał trzy statuetki Oscara (w sumie otrzymał osiem nominacji), ale przedstawia historię kobiety, która zniewolona wiktoriańską moralnością i obyczajowością samotnie wychowuje dziecko. Jej ojciec bez jej zgody wydaje ją korespondencyjnie za mąż za brytyjskiego kolonizatora wykupującego ziemię rdzennych Nowozelandczyków. Ada, bo tak ma na imię główna bohaterka, odbywa wraz ze swoją nieślubną córką długą morską podróż, aby zderzyć się z patriarchalnym światem jej męża. Pozbawiona jakichkolwiek praw postanawia walczyć o pozostałą jej odrobinę godności.

RpqBiXUMzBdsP
Ada nie posługuje się mową, ale posługuje się słowami. Z córką rozmawia językiem migowym, z innymi komunikuje się za pomocą muzyki. Film pokazuje nie tyle jej przemianę, co walkę jej własnej woli. Samo cierpienie nie zmienia Ady, od początku do końca jest tak samo zdeterminowana i pilnuje swoich granic, kierując się swoimi pragnieniami i wolą. Symboliczna pod tym względem jest scena z próbą samobójczą. Bohaterka mówi: moja wola wybrała życie.
Źródło: tylko do użytku edukacyjnego.

💡 Fortepian, a inne dziedziny nauki i techniki

Rozwój tego instrumentu był możliwy dzięki postępowi technicznemu jaki przypadł na XIX wieku. Pomógł mu z pewnością rozwój hutnictwa poprzez wprowadzenie stalowych ram, co zwiększyło wytrzymałość konstrukcji fortepianów; chemia materiałowa- dzięki wprowadzeniu nowych lakierów i klejów, które poprawiły jakość rezonansu oraz dynamika rozwoju samej fizyki i akustyki - czyli badań nad drganiem strun i pudła rezonansowego, które umożliwiły lepsze strojenie i intonację.

W tym sensie fortepian stał się pomostem między sztuką a nauką, a budowniczowie instrumentów – pierwszymi inżynierami dźwięku.

Ćwiczenie 2

Zapoznaj się z poniższym modelem fortepianu w wersji 3D lub z jego opisem. Sprawdź, czy już znasz wszystkie jego tajemnice?

RLo98JB2cSFq8
Źródło: GroMar Sp. z o.o., Fortepian, licencja: CC BY-SA 3.0.

Wizualizacja trzy de przedstawia fortepian.

Fortepian jest to instrument strunowy. Pudło rezonansowe instrumentu usytuowane jest na trzech nogach posiadających koła. Przedstawiony fortepian ma otwartą nakrywę główną, dzięki czemu widoczne są znajdujące się pod nią elementy.

Na modelu znajduje się sześć punktów interaktywnych, po kliknięciu w które pojawia się ramka z tekstem oraz nagranie głosowe tożsame z treścią ramki.

Punkty interaktywne na modelu:

  1. Klawiatura. Jest umiejscowiona z przodu fortepianu, składa się z białych i czarnych klawiszy.

  2. Pedały. Znajdują się tuż przy ziemi, pod klawiaturą. Fortepian posiada trzy pedały.

  3. Mechanika młoteczkowa. Znajduje się wewnątrz pudła rezonansowego, tuż za klawiaturą.

  4. Strojnica. Jest to element ramy, to którego przymocowane są kołki, na które naciągnięte są struny.

  5. Rama żeliwna. Jest to element znajdujący się wewnątrz pudła rezonansowego, to na nim rozciągnięte są struny.

  6. Pudło rezonansowe. Jest to drewniana skrzynia wewnątrz, której znajdują się elementy strunowe instrumentu. Jej zadaniem jest wzmacnianie dźwięku.

🖼️ Fortepian w sztuce i literaturze

Fortepian był jednym z ulubionych motywów sztuki romantycznej.

Ideał — sięgnął bruku”... .

  • malarstwie przedstawiano go jako centrum domowego świata, symbol duchowości i miłości (np. obraz Henriego Fantina‑Latoura Przy fortepianie z 1861 r.);

  • literaturze fortepian często uosabiał emocje, wspomnienia lub samotność (np. u George Sand, w Lucrezia Floriani, 1846; u Bolesława Prusa w Lalce, gdzie muzyka Izabeli Łęckiej ma znaczenie symboliczne);

  • poezji romantycznej dźwięk fortepianu był metaforą duszy i nostalgii (Fortepian Szopena- Cypriana Kamila Norwida, 1863).

bg‑yellow

Biblioteka muzyczna

R11JA84C27G96
Ilustracja przedstawia portret Roberta Schumanna. Kompozytor ukazany jest od ramion w górę w pozycji frontalnej. Mężczyzna ma łagodne rysy twarzy, lekko kręcone, dłuższe włosy . Ubrany jest w aksamitny płaszcz , ma pod szyją zawiązaną jedwabną chustę. Po naciśnięciu punktu aktywnego pojawia się napis: Marzenie autorstwa Roberta Schumanna, wykonawca: pianista z Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego oraz pojawia się możliwość odtworzenia muzyki. Na nagraniu spokojny, pogodny , marzycielski utwór fortepianowy. Kantylenowa melodia grana jest legato, akompaniament jest kołyszący i bardzo dyskretny.
Robert Schumann, wikimedia.org, domena publiczna (Fotografia); Robert Schumann, „Marzenie”, online-skills, CC BY 3.0.
R57RSS55FO3S8
Ilustracja interaktywna przedstawia zdjęcie muzyka grającego na klawicyterium. Obraz jest czarno‑biały. Dodatkowo na ilustracji umieszczono następujące informacje: 1. François Couperin, L'art de toucher le clavecin, Preludium 5 A‑dur, 1716. Wykonanie: Robert Schröter. Kompozycja posiada umiarkowane tempo. Cechuje się spokojnym charakterem.
Muzyk grający na klawicyterium, 1723, fineartamerica.com, CC BY 3.0(ilustracja); François Couperin, L'art de toucher le clavecin, Preludium 5 A-dur, 1716, wikimedia.org, CC BY 3.0.
R9MZ58GEOAOTV
Utwór muzyczny: Ludwig van Beethoven "Sonata fortepianowa c‑moll Patetyczna" op. 13 cz. I fragment. Kompozycja rozpoczyna się wolnym tempem, następnie następuje jego zmiana na szybkie. Wykonywany jest na fortepianie. Cechuje ją burzliwy, dramatyczny, zmienny charakter.
R15wSFGERE9x3
Utwór muzyczny. Kompozycja posiada zróżnicowane tempo zmieniające się w trakcie utworu. Cechuje się miłosnym, spokojnym charakterem.