R122HQ4R64FCS

Ilustracja przedstawia portret Richarda Wagnera. Starszy mężczyzna został ujęty z lewego profilu. Ma dłuższe włosy, na głowie kaszkiet. Twarz ma spokojną, lekko uchylone usta. Ubrany jest w białą koszulę i czarną marynarkę.

Richard Wagner (1813–1883)

Wagner uznawany jest za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli niemieckiej muzyki XIX wieku oraz jednego z największych twórców i reformatorów w historii opery. Znany jest także jako innowator w dziedzinie harmonizacji, który maksymalnie wykorzystał możliwości tkwiące w systemie dur‑moll i sztuce orkiestracji.

R4OAPXO39C7RA

Czarno biała ilustracja przedstawia scenę z opery "Rienzi" Richarda Wagnera.

Pierwsze dzieła operowe

Swą twórczość operową Wagner rozpoczął od mniej znanych dzieł. Są to: Boginki – nawiązujące do Webera, Zakaz miłości oraz Rienzi.

Następne dzieła przyniosły kompozytorowi uznanie i popularność. Napisane jeszcze w sposób tradycyjny, z podziałem na numery, wprowadzają już nowe rozwiązania kompozytorskie w zakresie harmonii i budowy scen. Do tych oper należą: Holender tułacz, Tannhäuser oraz Lohengrin.

RQREXXD539VN7

Reforma operowa

Po napisaniu Lohengrin Wagner rozpoczął pracę nad tekstem Opery i dramatu. Postulował w nim m.in. konieczność zespolenia tekstu z muzyką oraz połączenia krótszych odcinków w sceny będące jednolitą, większą całością. Ponadto usunięta została tradycyjna uwertura, zamiast niej pojawia się krótki wstęp (Vorspiel) wprowadzający w nastrój dramatu. W operach wzrosła funkcja i znaczenie motywów przewodnich, symbolizujących osoby, przedmioty, myśli, idee. Dramat muzyczny Wagnera stał się syntezą sztuk, oprócz tekstu i muzyki ogromne znaczenie miała dla Wagnera scenografia, taniec oraz gra aktorska.

R1PLT2G8CLJV1

Ilustracja przedstawia realizację dramatu „Walkiria” z 1908 r. Skalne miasto a poniżej stojąca kobieta w zbroi i drewnianą strzałą. Ujęta jest z lewego profilu, ma długi, upleciony warkocz. Po lewej stronie znajduje się siedzący na skale mężczyzna w długich włosach, obok niego znajduje się niewiasta, która leży na ziemi, głowę opiera o wewnętrzną część ud mężczyzny. Kobieta jest w białej sukni, ma długie, rozpuszczone włosy.

Późniejsze dzieła operowe

Późniejsze opery Wagner pisał według zasad zawartych w swojej pracy teoretycznej. Pierwszy był cykl czterech dramatów muzycznych, czyli tetralogia o wspólnym tytule Pierścień Nibelunga.
W trakcie tworzenia Pierścienia Nibelunga Wagner komponował dwa inne dzieła operowe. Były to Tristan i Izolda oraz Śpiewacy norymberscy.
Ostatnim dziełem scenicznym Wagnera jest Parsifal – dramat muzyczny powracający do legend o Świętym Graalu i strzegących go rycerzach.

RLPDVXPZJLPNA

Ilustracja przedstawia wnętrze Teatru Operowego w Bayreuth. Teatr operowy zbudowany w północnej części bawarskiego miasta Bayreuth, powstały jako miejsce wystawiania oper Ryszarda Wagnera podczas corocznego festiwalu w Bayreuth. Salę wypełniają krzesła z brązowymi, miękkimi obiciami. Po prawej stronie sali znajdują się jasne kolumny. Na każdej kolumnie zawieszona jest lampa. Sufit jest jasny, z delikatnymi zdobieniami.

Teatr Operowy w Bayreuth

Teatr powstał jako teatr festiwalowy, stał się miejscem spotkań nowej publiczności, miejscem pielgrzymki, teatrem przyszłości. Obiektem nie reprezentacyjnym, ale funkcjonalnym. Wszystko miało tu służyć dziełu muzyczno‑dramatycznemu. Wystawienie w teatrze Pierścienia Nibelunga, czyli kilkudniowe święto muzyki było spełnieniem marzenia Wagnera.
W Teatrze Operowym Wagnera orkiestra została też po raz pierwszy umieszczona w kanale, stanowiącym mistyczną przepaść między sceną a publicznością.

R1RLXH572512A

Strona posiada niebieskie tło, u góry napis "Linki źródłowe", poniżej adres strony internetowej

Utwór w tle: Richar Wagner, Cwał Walkirii z opery Walkiria, wyk. Wiener Philharmoniker, dyr. Sir Georg Solti, online skills, licencja CC BY 3.0.