najmniejsza część pierwiastka chemicznego, która zachowuje jego właściwości chemiczne

właściwość materii (np. fotonów, elektronów) polegająca na przejawianiu, w zależności od sytuacji, właściwości falowych (np. dyfrakcja) lub korspuskularnych (np. pęd)

cząstka elementarna (niepodzielna) zajmująca przestrzeń wokół jądra atomu posiadająca ładunek ujemny

centralna część atomu, tworzą ją nukleony (protony i neutrony); prawie cała masa atomu zgromadzona jest w jądrze

liczba protonów w jądrze atomowym, która jest równa liczbie elektronów danego atomu; informuje nas też o miejscu pierwiastka w układzie okresowym

liczba nukleonów w jądrze atomowym, równa sumie liczby protonów i liczby neutronów

cząstka obojętna (nie posiada ładunku elektrycznego) będąca składnikiem jądra atomowego; neutrony nie są cząstkami elementarnymi, składają się z mniejszych elementów, tzw. kwarków (górnego i dwóch kwarków dolnych)

funkcja falowa, opisująca stan jednego elektronu, zależna od współrzędnych określających jego położenie w atomie (orbital atomowy) i w cząsteczce (orbital molekularny, orbital cząsteczkowy)

cząstka o ładunku dodatnim będąca składnikiem jądra atomowego; składa się z jednego kwarka dolnego i dwóch kwarków górnych