(łac. dissociatio „rozdzielenie”) rodzaj reakcji dysocjacji elektrolitycznej, polegającej na rozpadzie na jony wskutek reakcji ze sobą cząsteczek tego samego związku

cząsteczka polarna, biegunowa, w której na skutek różnicy elektroujemności następuje rozsunięcie ładunku dodatniego i ujemnego

(łac. dissociatio „rozdzielenie”) samorzutny proces rozpadu cząsteczek elektrolitów (kwasów, zasad, soli) w roztworach, na dodatnio i ujemnie naładowane cząstki, pod wpływem rozpuszczalnika.

(gr. ḗlektron „bursztyn”, lytós „rozpuszczalny”) związek chemiczny, który ulega procesowi rozpadu na jony pod wpływem wody i jest zdolny do przewodzenia prądu elektrycznego; gdy jest całkowicie zdysocjowany, mówimy o elektrolicie mocnym

chem. substancja, która w określonych warunkach wykazuje wyraźną zmianę właściwości, najczęściej zmianę lub pojawienie się zabarwienia, fluorescencji, chemoluminescencji i in., co pozwala na stwierdzenie odczynu badanego roztworu albo obecności określonego jonu lub cząsteczki

przyrząd służący do wyznaczania wartości pH

rodzaj przewodnictwa elektrycznego, gdzie nośnikiem prądu są jony

reakcja, która może zachodzić w obu kierunkach (w kierunku produktów lub substratów)

roztwór buforowy służący do uzyskania pH od $2$ do $12$, składa się on z roztworów ${\text{H}}_3{\text{BO}}_3$, ${\text{H}}_3{\text{PO}}_4$, ${\text{CH}}_3\text{COOH}$ o stężeniu $\mathrm{0,04} \frac{\text{mol}}{{\text{dm}}^3}$. W celu uzyskania pożądanego pH miareczkuje się go roztworem $\text{NaOH}$ o stężeniu $\mathrm{0,2} \frac{\text{mol}}{{\text{dm}}^3}$

wielkość charakteryzująca stan równowagi danej reakcji chemicznej; stosunek iloczynu stężeń produktów do iloczynu stężeń substratów (stężenia reagentów w potęgach równym współczynnikom stechiometrycznym w równaniu reakcji, której równowaga dotyczy)

teoria kwasowo‑zasadowa, w której kwas jest zdolny do oddawania protonów, a zasadą jest substancja zdolna do przyjmowania protonów; kwas –donor, zasada‑akceptor

utrzymywanie układu w stałej temperaturze

słabe kwasy lub zasady organiczne, których jony są zabarwione inaczej niż cząsteczki niezdysocjowane; zmieniają barwę w określonym zakresie $\mathrm{pH}$ roztworu; popularne wskaźniki kwasowo‑zasadowe to: fenoloftaleina, oranż metylowy, czerwień metylowa, lakmus; każdy wskaźnik ma charakterystyczną wartość $\mathrm{pH}$, przy której następuje zmiana jego zabarwienia

dobranie mieszaniny różnych wskaźników $\mathrm{pH}$ w taki sposób, że ich barwa zmienia się, przechodząc kolejno przez różne zabarwienia w szerokim zakresie $\mathrm{pH}$

Indeks górny Źródło: Wskaźniki kwasowo‑zasadowe, Edupedia.pl, dostęp online. Indeks górny koniec^{Źródło: Wskaźniki kwasowo‑zasadowe, Edupedia.pl, dostęp online.}