przyrząd do wyznaczania temperatury topnienia i krzepnięcia związków chemicznych

w stanie równowagi dynamicznej stosunek stężeń substancji rozpuszczonej w dwóch niemieszających się rozpuszczalnikach (np. wodzie i węglowodorze) jest wielkością stałą w danej temperaturze

emisyjne i absorpcyjne widmo liniowe (np. widmo opt.) powstające w wyniku przejścia swobodnych lub słabo między sobą oddziałujących atomów z jednego poziomu energ. do drugiego

(gr. chēmeía „magia”) dział chemii, który bada budowę, właściwości oraz reakcje i zastosowanie związków organicznych

związek chemiczny oparty o pierwiastek węgiel; tlenki, siarczki, selenki węgla, a także kwasy węglowe i ich pochodne zaliczane są do chemii nieorganicznej

(gr. átomos „niepodzielny”) najmniejsza cząstka pierwiastka chemicznego

związki organiczne zawierające w swojej strukturze wyłącznie atomy węgla i wodoru