"Kartoteka" Różewicza i "Tango" Mrożka a teatr absurdu. 

Kategorie
Język polski
Liceum ogólnokształcące i technikum

Licencja: CC BY 3.0

 

Element jest częścią wątku pt. "Literatura współczesna (R)". Kliknij tutaj, aby przejść do spisu treści.

Materiał zawiera obszerne omówienie cech teatru absurdu. Wskazuje na jego pochodzenie, charakterystyczne cechy poetyki i kreacji świata przedstawionego. Zawiera także fragmenty "Tanga" i "Kartoteki" oraz fragmenty opracowań krytycznych (prezentacja multimedialna), które dają podstawę do rozstrzygnięcia, na ile oba utwory można zaliczyć do teatru absurdu.

Wprowadzenie do tematu
Dowiedz się
Prezentacja multimedialna
Ćwiczenia

Bibliografia

  • Źródło: Jakub Z. Lichański, Władca pierścieni.
  • Źródło: Albert Camus, Mit Syzyfa, [w:] Albert Camus, Eseje, tłum. J. Guze, wybór J. Guze, Warszawa 1971, s. 93.
  • Źródło: Michał Głowiński, Zarys teorii literatury, Warszawa 1975, s. 438.
  • Źródło: Jan Błoński, Powtórka z „Tanga”, „Życie Literackie” 1967, nr 44.
  • Źródło: Sławomir Mrożek, Tango, Kraków 2014, s. 208.
  • Źródło: Małgorzata Sugiera, Dramat i teatr absurdu w Polsce – recenzja, „Pamiętnik Literacki” 1999, nr 1, s. 225–227.
  • Źródło: Sławomir Mrożek, Tango, [w:] tegoż, Wybór dramatów i opowiadań, Kraków 1975, s. 102–103.
  • Źródło: Sławomir Mrożek, Tango, [w:] tegoż, Wybór dramatów i opowiadań, Kraków 1975, s. 164.
  • Źródło: Tadeusz Różewicz, Kartoteka. Kartoteka rozrzucona, Kraków 2021, s. 49–50.
  • Źródło: Sławomir Mrożek, Tango, [w:] tegoż, Wybór dramatów i opowiadań, Kraków 1975, s. 152–153.