Zbiory liczbowe
3. Działania w zbiorze liczb wymiernych i rzeczywistych
Wszystkie liczby, z którymi spotykasz się w szkole, należą do zbioru liczb rzeczywistych. Istnieją różne definicje liczb rzeczywistych: niektóre używają aksjomatów, inne granic, ale wszystkie one wykraczają poza program nauki szkolnej.
Dla nas zbiór liczb rzeczywistych będzie po prostu sumą zbioru liczb wymiernych i zbioru liczb niewymiernych. W tej lekcji sklasyfikujemy wszystkie znane nam liczby oraz ponownie przyjrzymy się własnościom działań na nich.
Wykonasz działania na liczbach rzeczywistych.
Rozpoznasz, czy liczba jest naturalna, całkowita, wymierna czy niewymierna.
Zbiór liczb rzeczywistych złożony jest ze wszystkich liczb wymiernych i wszystkich liczb niewymiernych.
Oznaczamy go symbolem , który pochodzi od pierwszej litery angielskiego słowa real, oznaczającego rzeczywisty, realny.
“Najmniejszym” w sensie zawierania jest zbiór liczb naturalnych.
Liczby całkowite możemy skonstruować z liczb naturalnych: wystarczy do liczb naturalnych dodać liczby do nich przeciwne.
Liczby wymierne powstają jako ilorazy liczb całkowitych przy założeniu że dzielnik nie jest równy .
Liczby niewymierne “dopełniają” zbiór liczb wymiernych do całej osi liczbowej.
Zbiór liczb wymiernych i zbiór liczb niewymiernych nie mają wspólnych elementów, ale razem tworzą zbiór liczb rzeczywistych. Każdej liczbie rzeczywistej można przyporządkować dokładnie jeden punkt na osi liczbowej i odwrotnie każdy punkt osi odpowiada jednej liczbie rzeczywistej.
Na podstawie powyższych faktów możemy sporządzić rysunek:

Jako ciekawostkę podamy fakt, że liczb naturalnych jest dokładnie tyle samo co liczb całkowitych i dokładnie tyle samo co liczb wymiernych.
Liczb niewymiernych jest “więcej” niż liczb wymiernych. Wydawać by się mogło, że skoro każdy z omawianych zbiorów jest nieskończony, to wszystkie mają tyle samo elementów – nieskończenie wiele. Okazuje się jednak, że istnieją różne nieskończoności, a bada je dział matematyki o nazwie teoria mnogości.
Sformułowanie “w zbiorze jest tyle samo elementów co w zbiorze ” oznacza tu, że każdemu elementowi zbioru możemy przyporządkować dokładnie jeden element ze zbioru i odwrotnie – każdemy elementowie ze zbioru możemy przyporządkować dokładnie jeden element ze zbioru .
Innymi słowy elementy zbiorów i możemy połączyć w pary. Jeżeli w żadnym ze zbiorów nie zostanie element bez pary, to zbiory mają tyle samo elementów. Jeżeli w jednym ze zbiorów wykorzystamy wszystkie elementy, a w drugim zostaną elementy bez pary, to powiemy, że w tym drugim elementów jest więcej.
Aby pokazać, że w zbiorze liczb całkowitych jest tyle samo elementów, co w zbiorze liczb naturalnych ustawmy liczby całkowite w nieskończony ciąg o wyrazach np. . Zauważmy, że każda liczba całkowita pojawi się w nim dokładnie jeden raz, co oznacza że jest ich tyle ile liczb naturalnych. Na tej samej zasadzie można pokazać, że liczb wymiernych jest tyle samo, co liczb naturalnych ustawiając liczby wymierne w ciąg o niepowtarzających się wyrazach.
Jeśli i są liczbami rzeczywistymi, to zachodzi dokładnie jedna z trzech możliwości:
albo , albo , albo .
Innymi słowy własność trychotomii orzeka, że dowolne dwie liczby rzeczywiste można porównać.
Dla porządku przypomnijmy podstawowe prawa działań na liczbach rzeczywistych:
zbiórzbiór liczb rzeczywistych jest zamknięty na dodawanie, mnożenie, odejmowanie i dzieleniezamknięty na dodawanie, mnożenie, odejmowanie i dzielenie (poza dzieleniem przez zero);
dodawanie jest łącznedodawanie jest łączne;
liczba jest elementem neutralnym dodawaniaelementem neutralnym dodawania;
każda liczba rzeczywista posiada dokładnie jedną liczbę przeciwną ;
dodawanie jest przemienne;
mnożenie jest łącznemnożenie jest łączne;
liczba jest elementem neutralnym mnożenia;
mnożenie jest przemiennemnożenie jest przemienne;
mnożenie jest rozdzielne względem dodawania;
każda niezerowa liczba rzeczywista posiada dokładnie jedną liczbę rzeczywistą odwrotną .
a) Wyznaczymy liczbę przeciwną do liczby .
Liczbą przeciwnąLiczbą przeciwną jest liczba .
b) Wyznaczymy liczbę odwrotną do liczby .
Liczbą odwrotnąLiczbą odwrotną jest liczba .
Zauważmy, że:
(liczba jest ujemna, zaś wynik pierwiastkowania z definicji jest nieujemny – liczba jest przeciwna do i dodatnia, więc to ona jest wynikiem tego działania)
(liczba jest ujemna, zaś wynik pierwiastkowania z definicji jest nieujemny – liczba jest przeciwna do i dodatnia, więc to ona jest wynikiem tego działania)
Ale
Wykonamy mnożenie, dodawanie i odejmowanie liczb oraz .
a)
Aby pomnożyć te liczby, wystarczy pomnożyć licznik pierwszego ułamka przez licznik drugiego oraz mianownik pierwszego ułamka przez mianownik drugiego. Otrzymane iloczyny stają się odpowiednio licznikiem i mianownikiem iloczynu liczb i .
b)
Aby dodać te liczby, sprowadzamy je do wspólnego mianownika. W tym celu pierwszy składnik rozszerzamy przez , zaś drugi przez :
c)
Aby odjąć te liczby, sprowadzamy je do wspólnego mianownika. W tym celu pierwszy składnik rozszerzamy przez , zaś drugi przez :
Wykonamy działania
Korzystając z rozdzielności mnożenia względem dodawania (odejmowania)rozdzielności mnożenia względem dodawania (odejmowania) opuścimy nawiasy:
Korzystając z rozdzielności mnożenia względem dodawania wyłączymy wspólny czynnik przed nawias.
Przypomnijmy, że aby wyznaczyć rozwinięcie dziesiętne liczby wymiernej, wystarczy przedstawić ją w postaci ułamka zwykłego (być może niewłaściwego), a następnie wykonać dzielenie licznika przez mianownik tego ułamka. Przy czym dzielenia nie kończymy w chwili, gdy pojawia się reszta z dzielenia. Wówczas w ilorazie stawiamy przecinek (separator) dziesiętny równocześnie dopisując zero po prawej stronie reszty i kontynuujemy dzielenie.
Rozważmy kilka przykładów.
Obliczymy:
a)

b)

c)

d)

Zwróć uwagę na ostatni przykład. Po postawieniu przecinka dziesiętnego od pewnego miejsca zaczyna powtarzać się cyfra .
Przypomnijmy, że grupę powtarzających się cyfr w rozwinięciu dziesiętnym nazywamy okresem, zaś liczbę tych cyfr – długością okresudługością okresu.
OkresOkres zapisujemy zwykle w nawiasie okrągłym lub z kreską ponad nim:
W powyższym przykładzie okres ma długość .
Rozważając przykłady możemy zauważyć pewną prawidłowość.
Po zamianie liczby wymiernej na ułamek zwykły (być może niewłaściwy) i skróceniu go do ułamka nieskracalnego , rozłóżmy mianownik na czynniki pierwsze. Jeżeli w rozkładzie na czynniki pierwsze liczby występują tylko potęgi liczb i , to rozwinięcie dziesiętne liczby wymiernej jest skończone. Zaś jeśli w rozkładzie na czynniki pierwsze liczby występują liczby różne od potęg liczb i , wówczas rozwinięcie dziesiętne liczby jest okresowe.
Rozważmy liczbę .
Ponieważ w rozkładzie na czynniki pierwsze liczby występują tylko potęgi liczb i , więc rozwinięcie dziesiętne liczby jest skończone.
Mianownik liczby w rozkładzie na czynniki pierwsze zawiera liczbę oraz ułamek ten jest nieskracalny.
Oznacza to, że jego rozwinięcie dziesiętne jest nieskończone okresowe.
Zamienimy liczby o podanym rozwinięciu dziesiętnym na ułamek zwykły.
a) lub
b) lub
Na przykładzie przypomnimy, w jaki sposób można liczby o rozwinięciach okresowych przedstawiać w postaci ułamków zwykłych. Więcej przykładów znajdziesz w animacji uzupełniającej lekcję.
Przedstawimy podane liczby w postaci ułamków zwykłych.
Niech
Możemy pomnożyć obie strony równości przez potęgę dziesiątki o wykładniku, który jest równy długości okresudługości okresu liczby , czyli przez .
Otrzymamy wówczas równość
Po odjęciu lewej strony pierwszej równości od lewej strony drugiej równości i prawej strony pierwszej równości od prawej strony drugiej równości, otrzymujemy

Bawiąc się zwykłym kalkulatorem, możemy się przekonać, jak postrzega ułamki zwykłe nasza elektroniczna „maszynka”.
Jeśli, naciskając odpowiednie przyciski, podzielimy przez , to zobaczymy na ekranie kalkulatora liczbę:

Po rozkazie „ podzielić przez ” ujrzymy z kolei:

W pierwszym przykładzie otrzymaliśmy ułamek dziesiętny skończonyułamek dziesiętny skończony, czyli taki, którego zapis dziesiętny kończy się na pewnym miejscu po przecinku (po przecinku występuje skończona liczba cyfr).
W drugim przykładzie kalkulator nieco nas „oszukał”. Wykorzystując bowiem własne obliczenia, widzimy, że: , gdzie trójki po przecinku nigdy się nie kończą. Mamy więc w rzeczywistości do czynienia z ułamkiem dziesiętnym nieskończonym okresowymułamkiem dziesiętnym nieskończonym okresowym. Oznaczamy go następująco: .
Jeśli w ułamku dziesiętnym nieskończonym okresowym powtarza się np. grupa cyfr , to powtarza się także grupa , czy też . Stąd jest sens mówić o najkrótszej z powtarzających się grup cyfr.
Uwaga. Zamiast mówić: „ułamek dziesiętny” używamy też terminu: „rozwinięcie dziesiętne ułamka zwykłego”.
Pamiętasz zapewne umowę, według której w nawias bierzemy zawsze najkrótszą z powtarzających się w nieskończoność grup cyfr rozwinięcia dziesiętnego. Tę grupę cyfr nazywamy okresem rozpatrywanego ułamka, a liczbę cyfr występujących w tej najkrótszej grupie nazywamy długością okresu.
Rozwinięcie dziesiętne ułamka jest skończone: i powstaje w wyniku przedstawionego poniżej dzielenia. Zauważmy, że dzielenie zostało zakończone, gdy pojawiła się reszta zero.
Rozwinięcie dziesiętne ułamka jest nieskończone i okresowe:
Na podstawie powyższych przykładów możemy zrozumieć, na czym polega mechanizm, który sprawia, że każdy ułamek zwykły daje się zapisać w postaci rozwinięcia dziesiętnego. Otóż, reszt z dzielenia przez mianownik jest skończenie wiele (gdy dzielimy przez liczbę naturalną dodatnią , wtedy jedyne możliwe reszty, jakie mogą się pojawić, to: , , , , . .. itd. aż do ) i w końcu:
albo któraś z reszt jest równa zeru i rozwinięcie dziesiętne jest skończone,
albo każda reszta jest niezerowa, a wtedy któraś z reszt musi się powtórzyć i w efekcie rozwinięcie dziesiętne jest nieskończone, okresowe.
Każdy ułamek zwykły ma rozwinięcie dziesiętne skończone lub nieskończone okresowe.
Rozwinięcie dziesiętne skończone można też zapisać w postaci nieskończonej, dopisując zera po jego ostatniej niezerowej cyfrze. W praktyce szkolnej z tej możliwości nie korzystamy i wyraźnie odróżniamy rozwinięcia dziesiętne skończone od nieskończonych, okresowych.
Jeśli ułamek ma rozwinięcie dziesiętne nieskończone okresowe, to w jego okresie jest mniej niż cyfr.
Zamiana ułamka dziesiętnego na ułamek zwykły jest najprostsza w sytuacji, gdy rozpatrujemy ułamek dziesiętny skończonyułamek dziesiętny skończony.
.
Gdy zamieniamy na ułamek zwykły rozwinięcie dziesiętne nieskończonerozwinięcie dziesiętne nieskończone, sytuacja jest już nieco trudniejsza.
Aby pomnożyć ułamek dziesiętny przez potęgę liczby , wystarczy odpowiednio w prawo przesunąć przecinek w zapisie dziesiętnym danego ułamka, np.: .
Aby podzielić ułamek dziesiętny przez potęgę liczby , wystarczy odpowiednio w lewo przesunąć przecinek w zapisie dziesiętnym danego ułamka, np.: .
Zapiszemy ułamek w postaci ułamka zwykłego. Przyjmijmy, że . Wtedy:
,
.
Stąd:
i ostatecznie: .
Prawdziwa jest zatem równość .
Równość należy rozumieć następująco: jest innym sposobem zapisu liczby , podobnie, jak jest innym zapisem liczby .
Powyższy przykład pokazuje, że rozwinięcie dziesiętne skończone można też zapisać w postaci okresowej, nie używając do tego celu zer dopisywanych w nieskończoność po jego ostatniej niezerowej cyfrze.
W ten sposób zapiszemy na przykład
,
.
Powyższe przykłady proponujemy jedynie jako ciekawostkę. W zastosowaniach szkolnych pozostaniemy przy wygodnym dla nas zapisywaniu rozwinięć dziesiętnych liczb wymiernych z podziałem na skończone i nieskończone okresowe.
Dowody niewymierności liczb
Dowody niewymierności liczb często przeprowadzamy metodą nie wprost. W metodzie tej zaprzeczamy tezie, którą chcemy udowodnić i wyciągamy z tego zaprzeczenia wnioski. Jeżeli otrzymane wnioski stoją w sprzeczności z założeniami twierdzenia lub innymi faktami matematycznymi, oznacza to, że teza jest prawdziwa.
Liczba jest liczbą niewymierną.
Dowód:
Sprawdźmy, do czego doprowadzi nas zaprzeczenie tezy.
Do czego doprowadziłoby przypuszczenie, że jest liczbą wymierną?
Gdyby był liczbą wymierną, wówczas (z definicji) istniałyby liczby całkowite i takie, że , przy czym . Ponieważ jest liczbą dodatnią możemy przyjąć, że i są liczbami naturalnymi dodatnimi. Ponadto przyjmijmy, że jest ułamkiem nieskracalnym, czyli że jedynym wspólnym dzielnikiem liczb i jest liczba (o takich liczbach mówimy, że są to liczby względnie pierwszeliczby względnie pierwsze). Ponieważ obie strony równości są dodatnie, można je podnieść do kwadratu otrzymując , co jest równoważne równości . Zauważmy, że lewa strona równości jest liczbą podzielną przez .
Aby równość była prawdziwa, prawa strona też musi dzielić się przez . Ponieważ prawa strona jest pełnym kwadratem, więc dzieli się przez . Wynika stąd, że lewa strona również dzieli się przez , czyli dzieli . Zatem dzieli . Okazuje się, że zarówno jaki i są podzielne przez , co jest sprzeczne z założeniem, że ułamek jest nieskracalny. Do sprzeczności doprowadziło nas założenie, że jest liczbą wymierną.
Oznacza to, że nie jest liczbą wymierną, czyli jest liczbą niewymierną.
Wiedząc że jest liczbą niewymierną, udowodnimy, że jest liczbą niewymierną.
Dowód ponownie przeprowadzimy metodą nie wprost.
Zbadajmy, do czego doprowadziłoby założenie, że jest liczbą wymierną. Wówczas istniałaby taka liczba wymierna , dla której .
Otrzymaną równość możemy przekształcić następująco:
Ponieważ iloczyn, iloraz, suma i różnica liczb wymiernych są liczbami wymiernymi, zatem cała prawa strona równości jest liczbą wymierną. Ponieważ jest liczbą niewymierną, otrzymujemy sprzeczność (liczba wymierna nie jest równa żadnej liczbie niewymiernej). Do sprzeczności doprowadziło nas założenie, że liczba jest wymierna.
Oznacza to, że liczba jest niewymierna.
Działania na liczbach niewymiernych
Zbiór liczb niewymiernych nie jest zamknięty na żadne z działań: dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie. Oznacza to, że suma, różnica iloczyn i iloraz liczb niewymiernych może być wymierny.
Podamy przykłady par liczb niewymiernych, dla których iloczyn, iloraz, suma i różnica są liczbami wymiernymi, oraz par liczb niewymiernych, dla których iloczyn, iloraz, suma i różnica są liczbami niewymiernymi.
Przykłady par liczb niewymiernych, dla których suma, różnica, iloczyn i iloraz są liczbami niewymiernymi | Przykłady par liczb niewymiernych, dla których suma, różnica, iloczyn i iloraz są liczbami wymiernymi |
|---|---|
Animacje multimedialne
Zapoznaj się z poniższą animacją. Bazując na rozwiązanych w niej przykładach rozwiąż kolejne polecenia.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R19NHKSZSN328
Film nawiązujący do treści materiału o ułamkach dziesiętnych skończonych i okresowych.
Wynik działania zapisz w postaci ułamka nieskracalnego.
Rozpatrujemy rozwinięcie dziesiętne ułamka . Przez , , , oznaczamy cyfry tego rozwinięcia, które znajdują się na miejscach odpowiednio: pierwszym, drugim, trzecim oraz setnym. Oblicz wartość wyrażenia .
Dane są liczby: oraz . Zapisz w postaci ułamka nieskracalnego iloraz . Podaj rozwinięcie dziesiętne (skończone lub nieskończone okresowe) tego ilorazu.
Przeanalizuj informacje zawarte w prezentacji multimedialnej, a następnie wykonaj kolejne polecenie.
Naturalna Całkowita Wymierna Niewymierna Rzeczywista
Liczba trzy przecinek jeden cztery jest:
Naturalna Całkowita Wymierna Niewymierna Rzeczywista
Liczba pierwiastek kwadratowy z sześćset dwadzieścia pięć jest:
Naturalna Całkowita Wymierna Niewymierna Rzeczywista
Liczba pierwiastek sześcienny z minus, sto jest:
Naturalna Całkowita Wymierna Niewymierna Rzeczywista
Liczba pierwiastek kwadratowy z dwa, razy, nawias, pierwiastek kwadratowy z dwa, plus, dwa, zamknięcie nawiasu jest równa:
dwa, razy, nawias, pierwiastek kwadratowy z dwa, plus, dwa, zamknięcie nawiasu cztery trzy pierwiastek kwadratowy z dwa dwa, razy, nawias, pierwiastek kwadratowy z dwa, plus, jeden, zamknięcie nawiasu dwa pierwiastek kwadratowy z dwa, plus, dwa
Przeanalizuj informacje zawarte w animacji.

Film dostępny pod adresem /preview/resource/R1OMVLQKUEEMV
Film nawiązujący do zagadnienia liczb niewymiernych.
Zestaw ćwiczeń interaktywnych
Przedstaw liczbę w postaci ułamka zwykłego.
Częścią całkowitą (lub podłogą) liczby nazywamy największą liczbę całkowitą niewiększą od liczby . Część całkowitą liczby oznaczamy .
Na przykład:
Częścią ułamkową (mantysą) liczby nazywamy liczbę ,
gdzie:
– oznacza część całkowitą liczby .
Przykłady:
jest skończone.
O ile miejsc w prawo należy przesunąć przecinek w tym rozwinięciu, aby otrzymać liczbę całkowitą, której ostatnia cyfra nie jest równa zero? Możliwe odpowiedzi: 1. 11, 2. 20, 3. 30, 4. 39
siedem pierwiastek kwadratowy z siedem
Liczba pierwiastek kwadratowy z nawias, minus, dziesięć, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego jest równa:
dziesięć minus, dziesięć
Liczba pierwiastek sześcienny z cztery indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego jest równa:
cztery pierwiastek sześcienny z cztery
Liczba pierwiastek sześcienny z nawias, minus, pięć, zamknięcie nawiasu, indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego jest równa:
pięć minus, pięć
Liczba pierwiastek kwadratowy z nawias, pierwiastek kwadratowy z dziesięć, minus, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego jest równa:
pierwiastek kwadratowy z dziesięć, minus, trzy trzy, minus, pierwiastek kwadratowy z dziesięć
Liczba pierwiastek kwadratowy z nawias, dwa, minus, pierwiastek kwadratowy z dziesięć, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego jest równa:
dwa, minus, pierwiastek kwadratowy z dziesięć pierwiastek kwadratowy z dziesięć, minus, dwa
Liczba pierwiastek sześcienny z nawias, pierwiastek kwadratowy z siedemnaście, minus, pięć, zamknięcie nawiasu, indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego jest równa:
pierwiastek kwadratowy z siedemnaście, minus, pięć pięć, minus, pierwiastek kwadratowy z siedemnaście
Liczba pierwiastek sześcienny z nawias, pierwiastek kwadratowy z piętnaście, minus, trzy, zamknięcie nawiasu, indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego jest równa:
pierwiastek kwadratowy z piętnaście, minus, trzy trzy, minus, pierwiastek kwadratowy z piętnaście
Oblicz:
W zbiorze liczb rzeczywistych definiujemy działanie w następujący sposób . Sprawdź, czy działanie jest przemienne. Sprawdź, czy działanie jest łączne.
W zbiorze liczb rzeczywistych definiujemy działanie w następujący sposób . Sprawdź, czy działanie jest przemienne. Sprawdź, czy działanie jest łączne.
Słownik
mówimy, że zbiór jest zamknięty na działanie (*), gdy dla dowolnych elementów , należących do zbioru element ( * ) również należy do zbioru
mówimy, że działanie (*) jest łączne, gdy dla dowolnych elementów , , zachodzi równość ( * ) * = * ( * )
mówimy, że element jest elementem neutralnym działania (*), jeśli dla dowolnego elementu zachodzi warunek * = * =
mówimy, że liczba jest przeciwna do liczby , gdy ; możemy tez powiedzieć, że liczby i są wzajemnie przeciwne
mówimy, że niezerowa liczba jest odwrotna do niezerowej liczby , gdy
mówimy, że działanie (*) jest przemienne, gdy dla dowolnych elementów , zachodzi równość * = *
mówimy, że działanie (*) jest rozdzielne względem działania #, gdy dla dowolnych elementów , , zachodzi równość * ( # ) = ( * ) # ( * )
ułamek, w którego rozwinięciu dziesiętnym po przecinku występuje skończona liczba cyfr różnych od zera
ułamek, w którego rozwinięciu dziesiętnym, począwszy od pewnego miejsca po przecinku, cyklicznie powtarza się pewna grupa cyfr (zwana okresem tego ułamka)
grupa cyfr w określonej kolejności, która powtarza się w rozwinięciu dziesiętnym liczby wymiernej
liczba cyfr w okresie
przynajmniej dwie liczby naturalne, których największy wspólny dzielnik to
liczba rzeczywista, której nie można przedstawić jako iloraz dwóch liczb całkowitych