W każdej bryle geometrycznej istnieją szczególne odcinki, które charakteryzują jej rozmiar. W stożku wyróżnia się promień podstawy, wysokość oraz tworzącą. Istnieje ciekawa zależność pomiędzy tymi odcinkami. Długość wysokości stożka zależy od kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny jego podstawy.
RIEvvbSLoJS9y
Ilustracja przedstawia kapelusz wiedźmy w kształcie stożka.
Źródło: dostępny w internecie: www.pixabay.com, domena publiczna.
Twoje cele
Rozpoznasz kąty między odcinkami w walcu i stożku.
Użyjesz funkcji trygonometrycznych do wyznaczania miar kątów między odcinkami.
Zaznaczysz kąty między płaszczyznami a odcinkami w stożku.
Wykorzystasz związki miarowe geometrii płaskiej oraz związki trygonometryczne do rozwiązywania zagadnień związanych z geometrią przestrzenną.
Przekrój bryły
Przekrojem dowolnej bryły płaszczyzną jest figura płaska, która jest częścią wspólną danej bryły i tej płaszczyzny.
Przekrojem osiowym walca jest prostokąt, o bokach równych wysokości walca i średnicy podstawy walca.
R1GVaTk4MzILe
Ilustracja przedstawia walec oraz prostokąt będącym jego przekrojem osiowym. Promień podstawy walca ma długość r, a wysokość walca ma długość h. Wymiary ścian bocznych prostokąta to dwa r oraz h.
Przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny, którego ramionami są tworzące stożka, a podstawą średnica podstawy stożka.
R1djc6MtY0oP1
Ilustracja przedstawia stożek oraz jego przekrój osiowy będącym trójkątem równoramiennym. Na ilustracji zaznaczono tworzącą stożka jako l oraz promień podstawy stożka jako r.
Kąty między odcinkami w walcu
Na rysunku poniżej zaznaczono kąt pomiędzy przekątną przekroju osiowego, a promieniem (średnicą) podstawy.
R11yVoZDG6oWl
Ilustracja przedstawia walec oraz prostokąt znajdujący się wewnątrz bryły będącym jego przekrojem osiowym. W prostokącie o wymiarach H na dwa r, gdzie H jest wysokością walca, natomiast r jest promieniem jego podstawy, zaznaczono także przekątną przekroju o długości p będącą pod kątem alfa do płaszczyzny podstawy.
Trójkąt, którego bokami są średnica podstawy, wysokość walca i przekątna przekroju osiowego jest trójkątem prostokątnym.
Przykład 1
Obliczymy miarę kąta nachylenia przekątnej przekroju osiowego walca do średnicy podstawy, jeżeli wysokość walca jest dwukrotnie dłuższa od promienia podstawy.
Rozwiązanie:
Jeżeli wysokość jest dwukrotnie dłuższa od promienia podstawy, to znaczy, że średnica ma długość równą długości wysokości. A zatem trójkąt prostokątny, którego bokami są średnica, wysokość i przekątna jest równoramienny. Szukany kąt ma więc miarę .
Przykład 2
Kąt pomiędzy przekątną przekroju osiowego, a średnicą podstawy walca ma miarę . Obliczymy objętość i pole powierzchni tego walca, jeżeli wysokość tego walca wynosi .
Rozwiązanie:
Zróbmy rysunek pomocniczy:
RNz4oXHVTDRDZ
Ilustracja przedstawia walec oraz prostokąt znajdujący się wewnątrz bryły będącym jego przekrojem osiowym. W prostokącie o wymiarach 10 na dwa r, gdzie wysokość ma długość dziesięć natomiast r jest promieniem jego podstawy, zaznaczono także przekątną przekroju będącą pod kątem sześćdziesięciu ośmiu stopni do płaszczyzny podstawy.
Mamy, że
Czyli , a stąd .
Mamy więc oraz .
Wysokość walca, która zawiera się w jego powierzchni bocznej, nazywamy tworzącą walca. Na rysunku poniżej zaznaczony został kąt pomiędzy przekątną przekroju osiowego, a tworzącą walca.
RxIFAoaUfdzQm
Ilustracja przedstawia walec oraz jego przekrój osiowy będący prostokątem wewnątrz bryły. W prostokącie poprowadzono przekątną oraz zaznaczono kąt alfa przy górnej podstawie walca stworzonym z wysokości walca oraz przekątnej prostokąta.
Przykład 3
Przekątna przekroju osiowego walca ma długość , a promień . Obliczymy tangens kąta pomiędzy przekątną tego przekroju a tworzącą.
Rozwiązanie:
Zróbmy rysunek pomocniczy:
R1Ok4lOsdH8bh
Ilustracja przedstawia walec oraz prostokąt znajdujący się wewnątrz bryły będącym jego przekrojem osiowym. W prostokącie o wymiarach h na dwa r, gdzie promień podstawy r ma długość cztery. Zaznaczono także przekątną przekroju o długości siedemnaście będącą pod kątem alfa ośmiu stopni do wysokości walca.
Obliczymy z z twierdzenia Pitagorasa: , a stąd . A zatem .
Kąty między płaszczyznami a odcinkami w walcu
Zapoznaj się z apletem Geogebry. Włącz wyświetlanie odcinków leżących na ramionach podanych poniżej kątów. Następnie sprawdź swoje odpowiedzi włączając widok odpowiedniego kąta.
kąt nachylenia przekątnej przekroju osiowego do płaszczyzny podstawy;
kąt pomiędzy przekątną przekroju osiowego a wysokością walca;
kąt pomiędzy odcinkiem łączącym brzeg podstawy ze środkiem drugiej podstawy a płaszczyzną podstawy;
kąt pomiędzy odcinkiem łączącym brzeg podstawy ze środkiem drugiej podstawy a wysokością walca.
R1MLH7nfX3mKJ
Aplet przedstawia walec z zaznaczonymi dwoma średnicami podstaw. Pierwsza dolna podstawa posiada środek w punkcie O indeks dolny jeden koniec indeksu oraz średnice A B. Druga górna podstawa, posiada środek w punkcie O indeks dolny dwa koniec indeksu oraz średnicę D C. Poniżej walca znajduje się 10 interaktywnych opcji umożliwiających utworzenie wszystkich możliwych kątów między prostą a płaszczyzną walca. Opcja pierwsza. Przekrój osiowy. Opcja druga. Tworząca walca B C. Opcja trzecia. Średnica walca. Opcja czwarta. Odcinek łączący brzeg podstawę ze środkiem drugiej podstawy. Opcja piąta. Kąt nachylenia przekątnej przekroju do płaszczyzny podstawy. Opcja szósta. Kąt między przekątną przekroju i wysokością walca. Opcja siódma. Kąt między odcinkiem łączącym brzeg podstawy ze środkiem drugiej podstawy i płaszczyzną podstawy. Opcja ósma. Wysokość walca O indeks dolny jeden koniec indeksu O indeks dolny dwa koniec indeksu. Opcja dziewiąta. Promień walca. Opcja dziesiąta. Przekątna przekroju.
Aplet przedstawia walec z zaznaczonymi dwoma średnicami podstaw. Pierwsza dolna podstawa posiada środek w punkcie O indeks dolny jeden koniec indeksu oraz średnice A B. Druga górna podstawa, posiada środek w punkcie O indeks dolny dwa koniec indeksu oraz średnicę D C. Poniżej walca znajduje się 10 interaktywnych opcji umożliwiających utworzenie wszystkich możliwych kątów między prostą a płaszczyzną walca. Opcja pierwsza. Przekrój osiowy. Opcja druga. Tworząca walca B C. Opcja trzecia. Średnica walca. Opcja czwarta. Odcinek łączący brzeg podstawę ze środkiem drugiej podstawy. Opcja piąta. Kąt nachylenia przekątnej przekroju do płaszczyzny podstawy. Opcja szósta. Kąt między przekątną przekroju i wysokością walca. Opcja siódma. Kąt między odcinkiem łączącym brzeg podstawy ze środkiem drugiej podstawy i płaszczyzną podstawy. Opcja ósma. Wysokość walca O indeks dolny jeden koniec indeksu O indeks dolny dwa koniec indeksu. Opcja dziewiąta. Promień walca. Opcja dziesiąta. Przekątna przekroju.
Zwróć uwagę, że do zaznaczenia poszczególnych kątów wystarczy wykreślić sam przekrój osiowy walca. Spostrzeżenie to pomoże nam zaplanować strategię rozwiązania zadania.
Przykład 4
Pole powierzchni przekroju osiowego walca wynosi . Kąt pomiędzy przekątną przekroju osiowego a płaszczyzną podstawy walca ma miarę . Oblicz objętość walca.
Rozwiązanie
Wykreślmy przekrój osiowy walcaprzekrój osiowy walcaprzekrój osiowy walca i przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.
R18ckhiHndtOe
Ilustracja przedstawia prostokąt A B C D z zaznaczoną przekątną B D. Odcinek A B ma długość dwa r, natomiast odcinek A D został oznaczony jako H. Wewnątrz trójkąta prostokątnego A B D został zaznaczony kąt o mierze trzydziestu stopni, który znajduje się przy wierzchołu B.
- długość wysokości walca; - długość średnicy podstawy walca.
Objętość walca obliczymy ze wzoru .
Z warunków zadania otrzymujemy zależności i .
Wyznaczając z drugiej zależności i podstawiając odpowiednio do pierwszej zależności, otrzymujemy .
Wynika stąd, że i . Ostatecznie objętość walca wynosi stąd .
Kąty między odcinkami w stożku
Zapoznaj się z apletem Geogebry, który przedstawia najbardziej charakterystyczne kąty w stożku.
Rlq4k5eWu4oIC
W aplecie zamieszczono stożek prosty. Wysokość tego stożka wychodząca z wierzchołka S, mająca długość H, upuszczona została na spodek wysokości oznaczony literą O. Na krawędzi podstawy zaznaczono punkt A, do którego poprowadzono promień oznaczony literą r. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się komentarz do apletu i 2 suwaki, czyli 2 poziome odcinki, na których ponadto znajdują się punkty. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym wartość parametru przypisanego do odpowiedniego suwaka. Jeden suwak dotyczy wysokości naszego stożka H, a drugi promienia r. W przypadku wysokości naszego stożka można wybrać wartości od 0, do 8. Wartości zmieniają się co 0,1. Jeśli chodzi natomiast o promień to zakres wartości zawiera się między 0,5 a pięć. Wartości zmieniają się co 0,1, Suwaki działają niezależnie, wybór wartości dla H nie wpływa w żaden sposób na wybór wartości dla r. Ponadto wierzchołek A jest punktem, dzięki któremu możemy także zmieniać długość promienia, wydłużać go bądź skracać. Poniżej suwaków znajdują się do wyboru 3 charakterystyczne kąty w stożku. Kąt między tworzącą a wysokością, kąt między tworzącą a płaszczyzną podstawy oraz kąt rozwarcia stożka. Po wybraniu pierwszej opcji, kolorem pomarańczowym zaznaczony zostaje kąt OSA. Po wybraniu drugiej opcji, kolorem czerwonym kąt OAS. Natomiast po wybraniu trzeciej opcji, kolorem zielonym zaznaczono kąt zawarty między tworzącymi, leżącymi naprzeciw siebie.
W aplecie zamieszczono stożek prosty. Wysokość tego stożka wychodząca z wierzchołka S, mająca długość H, upuszczona została na spodek wysokości oznaczony literą O. Na krawędzi podstawy zaznaczono punkt A, do którego poprowadzono promień oznaczony literą r. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się komentarz do apletu i 2 suwaki, czyli 2 poziome odcinki, na których ponadto znajdują się punkty. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym wartość parametru przypisanego do odpowiedniego suwaka. Jeden suwak dotyczy wysokości naszego stożka H, a drugi promienia r. W przypadku wysokości naszego stożka można wybrać wartości od 0, do 8. Wartości zmieniają się co 0,1. Jeśli chodzi natomiast o promień to zakres wartości zawiera się między 0,5 a pięć. Wartości zmieniają się co 0,1, Suwaki działają niezależnie, wybór wartości dla H nie wpływa w żaden sposób na wybór wartości dla r. Ponadto wierzchołek A jest punktem, dzięki któremu możemy także zmieniać długość promienia, wydłużać go bądź skracać. Poniżej suwaków znajdują się do wyboru 3 charakterystyczne kąty w stożku. Kąt między tworzącą a wysokością, kąt między tworzącą a płaszczyzną podstawy oraz kąt rozwarcia stożka. Po wybraniu pierwszej opcji, kolorem pomarańczowym zaznaczony zostaje kąt OSA. Po wybraniu drugiej opcji, kolorem czerwonym kąt OAS. Natomiast po wybraniu trzeciej opcji, kolorem zielonym zaznaczono kąt zawarty między tworzącymi, leżącymi naprzeciw siebie.
Zwróć uwagę, że do zaznaczenia kątów pomiędzy tworzącymi stożka a płaszczyzną podstawy wystarczy przeanalizować przekrój osiowy stożkaprzekrój osiowy stożkaprzekrój osiowy stożka.
kąt pomiędzy tworzącą a promieniem stożka
R1FLQ8Fl38IgR
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą a promieniem stożka.
kąt pomiędzy wysokością a tworzącą stożka
RQg0pxYcXiL4K
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą a wysokością stożka.
kąt rozwarcia stożka (kąt pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka)
RvpoYXHpTI1Bo
Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka.
Przykład 5
Obliczymy miarę kąta rozwarcia stożka, w którym promień podstawy ma długość , a tworząca długość .
Rozwiązanie:
Narysujmy stożek, zaznaczmy odpowiedni kąt oraz wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R1dLG5ydyve89
Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt alfa będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
Z zadania wiadomo, że oraz . Do wyznaczenia miary kąta użyjemy twierdzenia cosinusówtwierdzenie cosinusówtwierdzenia cosinusów.
Zatem:
.
Jeżeli skorzystamy z zależności dla , to .
Przykład 6
Promień podstawy, wysokość oraz tworząca stożka w podanej kolejności tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy . Wyznaczymy miarę kąta pomiędzy wysokością a tworzącą tego stożka.
Rozwiązanie:
Narysujmy stożek i wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R15YuqHZhEY7q
Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt alfa zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą o długości l a wysokością stożka o długości h.
Jeżeli promień podstawy, wysokość oraz tworząca stożka w podanej kolejności tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy , to:
,
.
Zatem:
,
.
Zatem , , .
Jeżeli wykorzystamy funkcję trygonometryczną sinus, to .
Wobec tego .
Przykład 7
Trójkąt równoramienny o bokach długości , , jest przekrojem osiowym stożka. Wyznaczmy miarę kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka.
Rozwiązanie
Wykreślmy przekrój osiowy stożka i przyjmijmy oznaczenia.
Rest6PKL81MI1
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki trójkąta mają długość a, a krawędź podstawy . Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
- długość średnicy podstawy stożka - długość tworzącej stożka - miara kąta pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka
Zauważmy, że , stąd mamy .
Przykład 8
Długość tworzącej stożka jest o dłuższa od długości średnicy podstawy stożka. Tworząca stożka tworzy z płaszczyzną podstawy stożka kąt , taki, że . Obliczmy pole powierzchni bocznej stożka.
Rozwiązanie
Wykreślamy przekrój osiowy stożka i przyjmujemy oznaczenia.
RW0mHLgBsU4RD
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny ASB. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
- długość tworzącej stożka - długość promienia podstawy stożka - kąt pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka
Z warunków zadania mamy układ zależności: i .
Korzystając z zależności , wyznaczymy wartość .
Mamy zatem . Wiedząc, że kąt jest kątem ostrym otrzymujemy .
Podstawiając do naszego układu warunków otrzymujemy zależność: , stąd , a stąd wynika, że i .
Pole powierzchni bocznej stożka wynosi .
Kąt środkowy wycinka kołowego powierzchni bocznej stożka
Jak zwinąć stożek z wycinka koła? Czy kąt środkowy wycinka koła, z którego tworzymy stożek, jest kątem rozwarcia stożka lub kątem nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy? Zapoznaj się z poniższym apletem i na jego podstawie postaraj się odpowiedzieć na te pytania.
R1Dx3UoTICBvd
W aplecie zamieszczono rozwiniętą siatkę stożka prostego. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się jeden suwak czyli poziomy odcinek, na którym znajduje się punkt. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym poziom zwinięcia siatki. Przesuwając suwak najbardziej w lewo otrzymujemy płaską siatkę stożka, natomiast wraz ze zmianą położenia suwaka w stronę prawą siatka ta zaczyna się składać, tworząc w końcu stożek, bryłę przestrzenną. Poniżej suwaków znajduje się możliwość zmiany kąta wycinka koła będącym siatką stożka. Kąt ten znajduje się pomiędzy dwoma promieniami wycinka koła, a jego zmiana wypływa na zmianę szerokości stożka. Szerokość stożka rośnie jeśli kąt będzie duży, natomiast maleje jeśli kąt będzie mały.
W aplecie zamieszczono rozwiniętą siatkę stożka prostego. Poniżej interaktywnej ilustracji znajduje się jeden suwak czyli poziomy odcinek, na którym znajduje się punkt. Punktem można manewrować po całej długości odcinka, zmieniając tym samym poziom zwinięcia siatki. Przesuwając suwak najbardziej w lewo otrzymujemy płaską siatkę stożka, natomiast wraz ze zmianą położenia suwaka w stronę prawą siatka ta zaczyna się składać, tworząc w końcu stożek, bryłę przestrzenną. Poniżej suwaków znajduje się możliwość zmiany kąta wycinka koła będącym siatką stożka. Kąt ten znajduje się pomiędzy dwoma promieniami wycinka koła, a jego zmiana wypływa na zmianę szerokości stożka. Szerokość stożka rośnie jeśli kąt będzie duży, natomiast maleje jeśli kąt będzie mały.
Zauważ, że pole wycinka koła jest równe polu powierzchni bocznej stożka.
Przykład 9
Powierzchnia boczna stożka o wierzchołku , po rozwinięciu jest wycinkiem koła o kącie środkowym miary . Obliczymy cosinus kąta nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy.
Rozwiązanie:
Wykreślmy rysunek pomocniczy. Wycinek koła przedstawia powierzchnię boczną stożka.
RZHFmx6p2xrgK
Ilustracja przedstawia powierzchnię boczną stożka po rozwinięciu będącą wycinkiem koła oraz przekrój osiowy stożka będący trójkątem równoramiennym A B S. Wycinek koła o promieniu o długości l i długości łuku dwa pi r posiada zaznaczony kąt przy wierzchołku S, pomiędzy dwoma promieniami wycina. Kąt ten wynosi sto dwadzieścia stopni. W trójkącie równoramiennym z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy A B w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek O B literą r. Zaznaczono również kąt wewnętrzy między tworzącą a płaszczyzną podstawy o mierze .
Przyjmijmy oznaczenia: - długość tworzącej stożka - długość promienia podstawy stożka; - miara kąta pomiędzy tworzącą stożka i płaszczyzną podstawy stożka
Zauważmy, że . Ponadto powierzchnia boczna stożka stanowi powierzchni koła o promieniu długości odpowiadającej długości tworzącej stożka.
Zatem , stąd , zatem .
Galerie zdjęć interaktywnych
Rozważmy odcinek łączący brzeg podstawy walca, czyli dowolny punkt okręgu podstawy, ze środkiem drugiej podstawy. W galerii zdjęć interaktywnych przedstawiono metodę kreślenia kąta pomiędzy tym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca oraz metodę kreślenia kąta pomiędzy tym odcinkiem a wysokością walca. Zapoznaj się z tymi technikami i wykonaj polecenia umieszczone pod galerią.
RV2v0heIXExRd
Ilustracja interaktywna numer jeden. Rozważmy odcinek łączący dowolny punkt okręgu podstawy i środek drugiej podstawy. Zastanówmy się jak zaznaczyć kąt pomiędzy tym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca. Zgodnie z definicją kąt pomiędzy płaszczyzną a prostą, to kąt pomiędzy prostą a jej rzutem prostokątnym na płaszczyznę. Zrzutujmy zatem prostopadle odcinek O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A na dolną podstawę walca. Ilustracja przedstawia walec z zaznaczonymi środkami obu podstaw. Środek dolnej podstawy został oznaczony jako O Środek górnej podstawy został oznaczony jako O indeks dolny jeden koniec indeksu i jest połączony z punktem A znajdującym się na okręgu dolnej podstawy walca.
Ilustracja interaktywna numer jeden. Rozważmy odcinek łączący dowolny punkt okręgu podstawy i środek drugiej podstawy. Zastanówmy się jak zaznaczyć kąt pomiędzy tym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca. Zgodnie z definicją kąt pomiędzy płaszczyzną a prostą, to kąt pomiędzy prostą a jej rzutem prostokątnym na płaszczyznę. Zrzutujmy zatem prostopadle odcinek O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A na dolną podstawę walca. Ilustracja przedstawia walec z zaznaczonymi środkami obu podstaw. Środek dolnej podstawy został oznaczony jako O Środek górnej podstawy został oznaczony jako O indeks dolny jeden koniec indeksu i jest połączony z punktem A znajdującym się na okręgu dolnej podstawy walca.
Rt93wEj9dIRoc
Ilustracja interaktywna numer dwa. Rzutem prostokątnym odcinka O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A na dolną płaszczyznę podstawy walca jest odcinek A O. Ilustracja przedstawia walec z zaznaczonymi środkami obu podstaw. Środek dolnej podstawy został oznaczony jako O i jest połączony z punktem A znajdującym się na okręgu dolnej podstawy. Środek górnej podstawy został oznaczony jako O indeks dolny jeden koniec indeksu i także jest połączony z punktem A. Oba środki podstaw są ze sobą połączone. Powstał trójkąt prostokątny O A O indeks dolny jeden koniec indeksu.
Ilustracja interaktywna numer dwa. Rzutem prostokątnym odcinka O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A na dolną płaszczyznę podstawy walca jest odcinek A O. Ilustracja przedstawia walec z zaznaczonymi środkami obu podstaw. Środek dolnej podstawy został oznaczony jako O i jest połączony z punktem A znajdującym się na okręgu dolnej podstawy. Środek górnej podstawy został oznaczony jako O indeks dolny jeden koniec indeksu i także jest połączony z punktem A. Oba środki podstaw są ze sobą połączone. Powstał trójkąt prostokątny O A O indeks dolny jeden koniec indeksu.
RXTWO2A4zasdh
Ilustracja interaktywna numer trzy. Kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca to kąt kąt O A O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego. Ilustracja z poprzedniego slajdu. Przy wierzchołku A został zaznaczony kąt.
Ilustracja interaktywna numer trzy. Kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca to kąt kąt O A O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego. Ilustracja z poprzedniego slajdu. Przy wierzchołku A został zaznaczony kąt.
R1d0U1UUoYtaX
Ilustracja interaktywna numer cztery. Natomiast kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a wysokością walca to kąt kąt O O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A. Ilustracja z poprzedniego slajdu. Przy wierzchołku O indeks dolny jeden koniec indeksu został zaznaczony kąt.
Ilustracja interaktywna numer cztery. Natomiast kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a wysokością walca to kąt kąt O O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A. Ilustracja z poprzedniego slajdu. Przy wierzchołku O indeks dolny jeden koniec indeksu został zaznaczony kąt.
RhhUrCZRkFCwQ
Ilustracja interaktywna numer pięć. Zauważ, że oba te kąty możemy zaznaczyć odpowiednio kreśląc tylko przekrój osiowy walca. Ilustracja przedstawia trzy przekroje tego samego walca z zaznaczonym trójkątem O A O indeks dolny jeden koniec indeksu. Kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca. Na ilustracji zaznaczono kąt przy wierzchołku A. Kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a wysokością walca. Na ilustracji zaznaczono kąt przy wierzchołku O indeks dolny jeden koniec indeksu. Zauważ, że miara kąta A O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, O jest równa mierze kąta O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A B. Na przekroju został zaznaczony punkt B znajdujący się nad wierzchołkiem A. Powstał trójkąt A B O indeks dolny jeden koniec indeksu. Trójkąt ten jest taki sam jak trójkąt O A O indeks dolny jeden koniec indeksu.
Ilustracja interaktywna numer pięć. Zauważ, że oba te kąty możemy zaznaczyć odpowiednio kreśląc tylko przekrój osiowy walca. Ilustracja przedstawia trzy przekroje tego samego walca z zaznaczonym trójkątem O A O indeks dolny jeden koniec indeksu. Kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca. Na ilustracji zaznaczono kąt przy wierzchołku A. Kąt pomiędzy rozważanym odcinkiem a wysokością walca. Na ilustracji zaznaczono kąt przy wierzchołku O indeks dolny jeden koniec indeksu. Zauważ, że miara kąta A O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, O jest równa mierze kąta O indeks dolny, jeden, koniec indeksu dolnego, A B. Na przekroju został zaznaczony punkt B znajdujący się nad wierzchołkiem A. Powstał trójkąt A B O indeks dolny jeden koniec indeksu. Trójkąt ten jest taki sam jak trójkąt O A O indeks dolny jeden koniec indeksu.
Polecenie 1
W walcu poprowadzono odcinek łączący brzeg jednej z podstaw walca ze środkiem drugiej podstawy. Wyznacz cosinus kąta zawartego pomiędzy tym odcinkiem a płaszczyzną podstawy walca, jeśli długość wysokości walca wynosi , zaś długość promienia podstawy walca wynosi .
Wykreślmy przekrój osiowy walca i zaznaczmy odpowiedni kąt.
Rsqcw7wSwIF8U
Ilustracja przedstawia prostokąt A B C D z zaznaczonymi środkami boków A D w punkcie O oraz boku B C w punkcie O indeks dolny jeden koniec indeksu. Oba punkty wyznaczające środki boków prostokąta zostały połączone i tworzą odcinek o długości O O indeks dolny jeden koniec indeksu o długości H. Wierzchołek A został połączony z punktem O indeks dolny jeden koniec indeksu tworząc trójkąt prostokątny O A O indeks dolny jeden koniec indeksu. Odcinek O A ma długość r, natomiast odcinek A O indeks dolny jeden koniec indeksu jest nachylony do odcinka O A pod kątem alfa.
Przyjmijmy oznaczenia: - długość wysokości walca; - długość promienia podstawy walca; - kąt nachylenia odcinka do płaszczyzny podstawy walca.
Zauważmy, że z trójkąta prostokątnego mamy zależność .
Do wyznaczenia długości odcinka wykorzystamy twierdzenie Pitagorasa. Mamy zatem , stąd , zatem . Wyznaczając wartość cosinusa kąta otrzymujesz .
Polecenie 2
Wysokość walca ma długość . Oblicz pole powierzchni bocznej walca wiedząc, że , gdzie kąt jest kątem zawartym pomiędzy odcinkiem łączącym brzeg jednej z podstaw walca ze środkiem drugiej podstawy i wysokością walca.
Wykreślmy przekrój osiowy walca i zaznaczmy odpowiedni kąt.
R1S0WILOURHBE
Ilustracja przedstawia prostokąt A B C D z zaznaczonymi środkami boków A D w punkcie O oraz boku B C w punkcie O indeks dolny jeden koniec indeksu. Oba punkty wyznaczające środki boków prostokąta zostały połączone i tworzą odcinek o długości O O indeks dolny jeden koniec indeksu o długości H. Wierzchołek A został połączony z punktem O indeks dolny jeden koniec indeksu tworząc trójkąt prostokątny O A O indeks dolny jeden koniec indeksu. Odcinek O A ma długość r, natomiast odcinek A O indeks dolny jeden koniec indeksu jest nachylony do odcinka O O indeks dolny jeden koniec indeksu pod kątem alfa.
Przyjmijmy oznaczenia: - długość wysokości walca; - długość promienia podstawy walca; - kąt pomiędzy odcinkiem a wysokością walca.
Pole powierzchni bocznej walca wyznaczymy ze wzoru .
Z warunków zadania mamy i . Zauważmy, że z trójkąta mamy . Zatem prawdziwa jest zależność , stąd . Dla rozważanego trójkąta wykorzystamy twierdzenie Pitagorasa , po podstawieniu otrzymujemy . Wynika stąd, że i . Zatem pole boczne walca ma wartość .
Zapoznaj się z galerią zdjęć interaktywnych, a następnie wykonaj poniższe polecenie.
R10EZfKrckPX5
Ilustracja interaktywna numer jeden. Przypomnijmy rodzaje kątów, jakie występują między odcinkami w stożku. Ilustracja przedstawia stożek oraz elementy jego budowy. Promień podstawy o długości r, tworzącą stożka o długości l, wysokość stożka o długości h.
Ilustracja interaktywna numer jeden. Przypomnijmy rodzaje kątów, jakie występują między odcinkami w stożku. Ilustracja przedstawia stożek oraz elementy jego budowy. Promień podstawy o długości r, tworzącą stożka o długości l, wysokość stożka o długości h.
RHueiRAVTTO4h
Ilustracja interaktywna numer dwa. Kąt pomiędzy promieniem podstawy a tworzącą stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą o długości l, a promieniem podstawy stożka o długości r. Zaznaczono także wysokość o długości h.
Ilustracja interaktywna numer dwa. Kąt pomiędzy promieniem podstawy a tworzącą stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt alfa zaznaczony pomiędzy tworzącą o długości l, a promieniem podstawy stożka o długości r. Zaznaczono także wysokość o długości h.
RsE0fLlfqFgHJ
Ilustracja interaktywna numer trzy. Kąt pomiędzy wysokością stożka a tworzącą. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt beta zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą o długości l a wysokością stożka o długości h.
Ilustracja interaktywna numer trzy. Kąt pomiędzy wysokością stożka a tworzącą. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt beta zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy tworzącą o długości l a wysokością stożka o długości h.
RVkWm8kF62f0I
Ilustracja interaktywna numer cztery. Kąt pomiędzy tworzącymi stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt delta będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
Ilustracja interaktywna numer cztery. Kąt pomiędzy tworzącymi stożka. Ilustracja przedstawia stożek oraz kąt delta będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
R67zywFARpkxN
Ilustracja interaktywna numer pięć. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy o długości r, tworzącej stożka o długości l, wysokość stożka o długości h. Zaznaczono także wszystkie trzy kąty alfa, beta i delta tak jak w poprzednich rysunkach. Przypomnijmy podstawowe zależności zachodzące w stożku. Twierdzenie Pitagorasa, r indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, h indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. nawias, dwa r, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, razy, kosinus DELTA Twierdzenie cosinusów. DELTA, równa się, dwa, razy, BETA.
Ilustracja interaktywna numer pięć. Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy o długości r, tworzącej stożka o długości l, wysokość stożka o długości h. Zaznaczono także wszystkie trzy kąty alfa, beta i delta tak jak w poprzednich rysunkach. Przypomnijmy podstawowe zależności zachodzące w stożku. Twierdzenie Pitagorasa, r indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, h indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego. nawias, dwa r, zamknięcie nawiasu, indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, równa się, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, plus, l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, minus, dwa l indeks górny, dwa, koniec indeksu górnego, razy, kosinus DELTA Twierdzenie cosinusów. DELTA, równa się, dwa, razy, BETA.
Polecenie 3
Kąt rozwarcia stożka ma miarę , zaś pole powierzchni bocznej stożka jest równe . Oblicz objętość tego stożka.
Narysujmy stożek i wprowadźmy odpowiednie oznaczenia, jak na rysunku.
R1eteih6M3XJW
Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości r, wysokością o długości h oraz tworzącą o długości l. Zaznaczono także kąt pomiędzy wysokością a tworzącą wynoszący sześćdziesiąt stopni oraz kąt pomiędzy promieniem a tworzącą wynoszący trzydzieści stopni.
Jeżeli kąt rozwarcia stożka ma miarę , to oraz .
Ponieważ pole powierzchni bocznej stożka jest równe , zatem do wyznaczenia wartości rozwiązujemy równanie:
Wobec tego .
Zatem objętość tego stożka jest równa:
.
Zestaw ćwiczeń interaktywnych
1
Ćwiczenie 1
Na rysunku wykreślono przekrój osiowy stożka. Przeciągnij poprawną odpowiedź.
RbPXA45CGD8Cg
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny A B S. Z wierzchołka S poprowadzona jest wysokość padająca na środek krawędzi podstawy AB w punkcie O. Ma ona długość H. Ponadto boki oznaczono literą l, a odcinek OB literą r.
RNHmhwMyAV7Sa
Kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy to kąt 1. kąt O S B, 2. kąt A S B, 3. kąt B A S.
Kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy to kąt 1. kąt O S B, 2. kąt A S B, 3. kąt B A S.
1
Ćwiczenie 2
Rno0oeNHRExbv
Wiadomo, ze Możliwe odpowiedzi: 1. Prawidłowa odpowiedź, 2. Nieprawidłowa odpowiedź A, 3. Nieprawidłowa odpowiedź B
1
Ćwiczenie 3
Zapoznaj się z poniższym rysunkiem.
R16zR6zRBAcEs
Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości sześć i wysokością o długości sześć oraz tworzącą o długości l.
RIS4ggQDBcTQi
Zaznacz wszystkie zdania prawdziwe. Możliwe odpowiedzi: 1. Miara kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy wynosi czterdzieści pięć stopni., 2. Miara kąta pomiędzy tworzącą stożka a promieniem podstawy wynosi sześćdziesiąt stopni., 3. Długość tworzącej stożka z rysunku jest dwa razy większa od długości promienia podstawy., 4. Dla stożka z rysunku P indeks dolny, b, koniec indeksu dolnego, równa się, trzydzieści sześć pierwiastek kwadratowy z dwa PI.
2
Ćwiczenie 4
R1X3t2QAV8D5P
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
RGvY4QpRa5prQ
Połącz w pary miary kąta z pasującymi do nich opisami. alfa, równa się, pięćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, trzydzieści sześć stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, sześćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka.
Połącz w pary miary kąta z pasującymi do nich opisami. alfa, równa się, pięćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, trzydzieści sześć stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka. alfa, równa się, sześćdziesiąt stopni Możliwe odpowiedzi: 1. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy ramionami trójkąta, który jest przekrojem osiowym stożka., 2. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczoną wysokością o długości osiem i tworzącą o długości dziesięć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy wysokością a tworzącą stożka., 3. Ilustracja przedstawia stożek z zaznaczonym promieniem o długości pięć i wysokością o długości sześć. Zaznaczono także kąt alfa znajdujący się pomiędzy promieniem a tworzącą stożka.
1
Ćwiczenie 5
RO34RRqNiwH6C
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
R1Y2uwEm2ukD3
Uzupełnij luki podanymi pojęciami. Jakie kąty opisano w poniższych zdaniach? Wybierz prawidłowe odpowiedzi z listy rozwijalnej. W walcu oznaczono środki podstaw: górnej B i dolnej A. Środki te połączono, tworząc wysokość AB o długości 4; z wierzchołka B poprowadzono ukośny odcinek do krawędzi dolnej podstawy do punktu C. Odcinek AC będący promieniem dolnej podstawy ma długość trzy. Trójkąt ABC, który utworzono, jest trójkątem 1. prostokątnym, 2. 50, 3. 90, 4. 60, 5. 30, 6. równobocznym, 7. równoramiennym. Odcinek AC nachylony jest do osi walca pod kątem 1. prostokątnym, 2. 50, 3. 90, 4. 60, 5. 30, 6. równobocznym, 7. równoramiennym stopni, a do płaszczyzny bocznej walca pod kątem 1. prostokątnym, 2. 50, 3. 90, 4. 60, 5. 30, 6. równobocznym, 7. równoramiennym stopni.
Uzupełnij luki podanymi pojęciami. Jakie kąty opisano w poniższych zdaniach? Wybierz prawidłowe odpowiedzi z listy rozwijalnej. W walcu oznaczono środki podstaw: górnej B i dolnej A. Środki te połączono, tworząc wysokość AB o długości 4; z wierzchołka B poprowadzono ukośny odcinek do krawędzi dolnej podstawy do punktu C. Odcinek AC będący promieniem dolnej podstawy ma długość trzy. Trójkąt ABC, który utworzono, jest trójkątem 1. prostokątnym, 2. 50, 3. 90, 4. 60, 5. 30, 6. równobocznym, 7. równoramiennym. Odcinek AC nachylony jest do osi walca pod kątem 1. prostokątnym, 2. 50, 3. 90, 4. 60, 5. 30, 6. równobocznym, 7. równoramiennym stopni, a do płaszczyzny bocznej walca pod kątem 1. prostokątnym, 2. 50, 3. 90, 4. 60, 5. 30, 6. równobocznym, 7. równoramiennym stopni.
1
Ćwiczenie 6
Na rysunku przedstawiono kilka kątów pomiędzy odcinkami w walcu.
RfULoSeKnPdC3
Ilustracja przedstawia walec oraz prostokąt znajdujący się wewnątrz bryły będącym jego przekrojem osiowym. W prostokącie o wymiarach h na dwa r poprowadzono dwie przekątne. Zaznaczono także cztery kąty, pierwszy ostry kąt alfa znajduje się pomiędzy dwiema przekątnymi, drugi kąt beta znajduje się przy górnej podstawie walca pomiędzy wysokością walca a przekątną prostokąta. Trzeci gamma znajduje się pomiędzy średnica walca a przekątną prostokąta. Czwarty ostatni kąt delta znajduje się przy dolnej podstawie walca pomiędzy wysokością a przekątną prostokąta.
Ry5ukn9sT9OXK
Łączenie par. . Suma kątów BETA i DELTA wynosi sto osiemdziesiąt stopni.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jeżeli promień podstawy jest krótszy od wysokości, to kąt alfa jest ostry.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jeżeli punkt przecięcia przekątnych przekroju na rysunku połączymy z punktami na brzegu jednej z podstaw, to kąt .. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Ostrosłup jest prawidłowy.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
Łączenie par. . Suma kątów BETA i DELTA wynosi sto osiemdziesiąt stopni.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jeżeli promień podstawy jest krótszy od wysokości, to kąt alfa jest ostry.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Jeżeli punkt przecięcia przekątnych przekroju na rysunku połączymy z punktami na brzegu jednej z podstaw, to kąt .. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz. Ostrosłup jest prawidłowy.. Możliwe odpowiedzi: Prawda, Fałsz
RXQBuMFHl8krj1
Ćwiczenie 7
Wysokość walca jest czterokrotnie dłuższa od promienia podstawy. Wówczas kąt pomiędzy przekątną przekroju osiowego a tworzącą walca ma miarę: Możliwe odpowiedzi: 1. około dwadzieścia siedem stopni., 2. trzydzieści stopni., 3. sześćdziesiąt stopni., 4. około sześćdziesiąt trzy stopnie.
R2jFFhPuGOyWQ2
Ćwiczenie 8
Kąt pomiędzy przekątnymi przekroju osiowego walca ma miarę dziewięćdziesiąt stopni. A zatem: Możliwe odpowiedzi: 1. Przekrój osiowy jest kwadratem, 2. Przekrój osiowy jest rombem o kątach różnej miary, 3. Nieprawidłowa odpowiedź C, 4. Prawidłowa odpowiedź D
2
Ćwiczenie 9
RdQQYMEGOOZ68
Wstaw w tekst odpowiednie liczby. Jeżeli w stożku długość tworzącej jest trzy razy większa od promienia podstawy, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość tworzącej jest cztery razy większa od wysokości, to miara kąta pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą wynosi około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość promienia podstawy jest dwa razy krótsza od tworzącej, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Wstaw w tekst odpowiednie liczby. Jeżeli w stożku długość tworzącej jest trzy razy większa od promienia podstawy, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość tworzącej jest cztery razy większa od wysokości, to miara kąta pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą wynosi około 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
Jeżeli w stożku długość promienia podstawy jest dwa razy krótsza od tworzącej, to kąt pomiędzy wysokością stożka a jego tworzącą ma miarę 1. sześćdziesiąt stopni, 2. piętnaście stopni, 3. dziewiętnaście stopni, 4. trzydzieści stopni, 5. siedemdziesiąt jeden stopni, 6. siedemdziesiąt pięć stopni.
2
Ćwiczenie 10
R1P5BqGbe10IA
Jeżeli pole podstawy stożka wynosi osiem PI, a kąt między tworzącą stożka a promieniem podstawy ma miarę sześćdziesiąt stopni, to wysokość stożka ma długość: Możliwe odpowiedzi: 1. dwa pierwiastek kwadratowy z sześć, 2. cztery pierwiastek kwadratowy z trzy, 3. dwa pierwiastek kwadratowy z dwa
R19UWVZJuBJij2
Ćwiczenie 11
Łączenie par. . Objętość walca może wynosić V, równa się, dziesięć tysięcy trzysta sześćdziesiąt osiem PI cm indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego.. Możliwe odpowiedzi: prawda, fałsz. Objętość walca może wynosić V, równa się, tysiąc sto pięćdziesiąt dwa PI cm indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego.. Możliwe odpowiedzi: prawda, fałsz
Łączenie par. . Objętość walca może wynosić V, równa się, dziesięć tysięcy trzysta sześćdziesiąt osiem PI cm indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego.. Możliwe odpowiedzi: prawda, fałsz. Objętość walca może wynosić V, równa się, tysiąc sto pięćdziesiąt dwa PI cm indeks górny, trzy, koniec indeksu górnego.. Możliwe odpowiedzi: prawda, fałsz
2
Ćwiczenie 12
Rp9XJoIawFh4W
Uzupełnij tekst odpowiednimi liczbami. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt prostokątny równoramienny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny o kącie przy podstawie czterdzieści stopni, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni.
Uzupełnij tekst odpowiednimi liczbami. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt prostokątny równoramienny, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni. Jeżeli przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoramienny o kącie przy podstawie czterdzieści stopni, to kąt rozwarcia stożka ma miarę Tu uzupełnij stopni.
1
Ćwiczenie 13
Uzupełnij zdanie.
RamqQXWqbBQjF
Ilustracja przedstawia przekrój osiowy stożka, trójkąt równoramienny A B S . Zaznaczono kąt rozwarcia stożka przy wierzchołku S między dwoma tworzącymi stożka o mierze stu czterdziestu ośmiu stopni.
ROCclYeglCRJK
Jeżeli kąt rozwarcia stożka jest równy sto czterdzieści osiem stopni, to kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy wynosi: Tu uzupełnijstopień.
Jeżeli kąt rozwarcia stożka jest równy sto czterdzieści osiem stopni, to kąt nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy wynosi: Tu uzupełnijstopień.
R1VYpJAW15uu62
Ćwiczenie 14
Pole powierzchni bocznej stożka jest dwa razy większe od pola powierzchni jego podstawy. Zaznacz poprawne odpowiedzi (możliwa jest więcej niż jedna poprawna odpowiedź): Możliwe odpowiedzi: 1. Prawidłowa odpowiedź A, 2. Nieprawidłowa odpowiedź B, 3. Nieprawidłowa odpowiedź B, 4. Prawidłowa odpowiedź A
2
Ćwiczenie 15
Na rysunku wykreślono wycinek koła, z którego zwinięto stożek o kącie nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy miary .
R11qc62EzrkZQ
Ilustracja przedstawia wycinek koła o długości promienia równej dwadzieścia cztery. Kąt przy wierzchołku S utworzony pomiędzy dwoma promieniami wycinka wynosi sto pięćdziesiąt stopni.
RbPHW9x2bqcj9
Cosinus kąta alfa nachylenia tworzącej stożka do płaszczyzny podstawy stożka wynosi (zaznacz poprawną odpowiedź): Możliwe odpowiedzi: 1. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, pięć, mianownik, dwanaście, koniec ułamka, 2. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, cztery, koniec ułamka, 3. kosinus alfa, równa się, kosinus piętnaście stopni, 4. kosinus alfa, równa się, początek ułamka, jeden, mianownik, dwa, koniec ułamka
RhGf5EkJfc0un2
Ćwiczenie 16
Wybierz jedno nowe słowo poznane podczas dzisiejszej lekcji i ułóż z nim zdanie.
3
Ćwiczenie 17
Oblicz miarę kąta rozwarcia stożka, w którym promień podstawy ma długość , a tworząca długość .
Narysujmy stożek, zaznaczmy odpowiedni kąt oraz wprowadźmy oznaczenia, jak na rysunku.
R1dLG5ydyve89
Ilustracja przedstawia stożek o promieniu podstawy r oraz kąt alfa będącym kątem rozwarcia stożka. Został zaznaczony przy wierzchołku stożka, pomiędzy ramionami trójkąta o długości l, który jest przekrojem osiowym stożka.
Z zadania wiadomo, że oraz . Do wyznaczenia miary kąta użyjemy twierdzenia cosinusów.
Zatem:
.
Jeżeli skorzystamy z zależności dla , to .
3
Ćwiczenie 18
Wysokość walca jest o krótsza od średnicy podstawy walca, natomiast przekątna przekroju osiowego walca jest o dłuższa od promienia podstawy walca. Wyznacz sinus kąta nachylenia przekątnej przekroju osiowego walca do płaszczyzny podstawy walca.
Wykreślmy przekrój osiowy walca i przyjmijmy oznaczenia:
RQUpZjT9zi7TH
Ilustracja przedstawia prostokąt A B C D z zaznaczoną przekątną A C o długości p. Odcinek A B ma długość dwa pi r, natomiast odcinek B C został oznaczony jako H. Wewnątrz trójkąta prostokątnego A B C został zaznaczony kąt alfa. Kąt ten znajduje się przy wierzchołku A.
Z warunków zadania mamy odpowiednio: i . Z trójkąta i twierdzenia Pitagorasa wynika , stąd mamy po uporządkowaniu . Po rozwiązaniu równanie otrzymujemy .
Z trójkąta mamy , zatem .
Słownik
przekrój bryły
przekrój bryły
figura geometryczna będąca częścią wspólną bryły i płaszczyzny, która ją przecina
kąt między prostą a jej rzutem prostopadłym na płaszczyznę
stożek
stożek
bryła obrotowa, która powstaje przez obrót trójkąta prostokątnego wokół przyprostokątnej
twierdzenie cosinusów
twierdzenie cosinusów
w dowolnym trójkącie kwadrat długości jednego boku równa się sumie kwadratów długości dwóch pozostałych boków pomniejszonej o podwójny iloczyn długości tych boków i cosinusa kąta zawartego między nimi