Aby dobrze zrozumieć ten materiał, przypomnij sobie, na czym polega technika imitacji i czym różni się polifonia od homofonii. Zastanów się, jakie były główne postulaty Soboru Trydenckiego wobec muzyki kościelnej i dlaczego kwestia czytelności tekstu stała się tak istotna. Wróć myślą do stylu franko‑flamandzkiego i spróbuj uchwycić, co szkoła rzymska z niego przejęła, a z czego świadomie zrezygnowała. Zwróć uwagę na znaczenie chorału gregoriańskiego jako fundamentu wielu kompozycji Palestriny. Pomyśl, w jaki sposób muzyka może wyrażać duchowość bez gwałtownych kontrastów i efektownych środków brzmieniowych. Spróbuj dostrzec różnicę między konserwatywnym Rzymem a bardziej nowatorską Wenecją i odpowiedzieć sobie, dlaczego oba ośrodki były równie ważne dla rozwoju muzyki. Zastanów się również, jak styl szkoły rzymskiej mógł przetrwać w epoce baroku, mimo zmiany estetyki. Jeśli uchwycisz wspólny mianownik tego zjawiska – dążenie do harmonii między kunsztem kompozytorskim a funkcją liturgiczną – łatwiej zrozumiesz sens i znaczenie całego omawianego zagadnienia.