Od franko‑flamandzkiej polifonii do rzymskiego ideału: narodziny i trwanie stile osservato
Klucz do rozwoju
Aby dobrze zrozumieć ten rozdział, zwróć uwagę na to, w jaki sposób włoscy kompozytorzy przejęli osiągnięcia szkoły franko‑flamandzkiej i dostosowali je do nowych wymagań muzyki liturgicznej. Poszukaj cech wspólnych twórczości Festy, Animuccii i Palestriny oraz zastanów się, dlaczego właśnie stile osservato stał się wzorem muzyki kościelnej na kolejne stulecia.
Ważne daty
ok. 1490–1545 – lata życia Costanza Festy, prekursora szkoły rzymskiej
1513 – utworzenie Capelli Giulia przez papieża Juliusza II
1517–1545 – działalność Costanza Festy w Kapeli Sykstyńskiej
ok. 1514–1571 – lata życia Giovanniego Animuccii
1525–1594 – lata życia Giovanniego Pierluigiego da Palestriny
1545–1563 – obrady Soboru Trydenckiego
1551 – Palestrina rozpoczyna działalność przy Bazylice św. Piotra
1555 – Palestrina zostaje członkiem Kapeli Sykstyńskiej; Giovanni Animuccia obejmuje stanowisko kapelmistrza Bazyliki św. Piotra
1555–1571 – Giovanni Animuccia pełni funkcję kapelmistrza Bazyliki św. Piotra
1567 – wydanie w Rzymie II Księgi Mszy Palestriny, zawierającej Missa Papae Marcelli
1571–1594 – Palestrina ponownie pełni funkcję kapelmistrza Capelli Giulia przy Bazylice św. Piotra
1582–1652 – lata życia Gregoria Allegriego
XIX w. – rozwój ruchu cecyliańskiego propagującego odrodzenie chorału gregoriańskiego i polifonii w stylu Palestriny
Cele
charakteryzować cechy szkoły rzymskiej i stylu stile osservato;
rozpoznać najważniejsze cechy twórczości Costanza Festy, Giovanniego Animuccii i Giovanniego Pierluigiego da Palestriny;
wyjaśnić wpływ Soboru Trydenckiego na rozwój renesansowej muzyki sakralnej.