I_RY_W13_M01Rozpoczynamy przygodę z programowaniem
IDE – środowiska do pisania programów
Podczas pisania aplikacji wykorzystywane są specjalne edytory kodu (środowiska IDEśrodowiska IDE). Python oddaje do dyspozycji programisty IDLE – proste, towarzyszące interpreterowi języka środowisko uruchomieniowe. IDLE jest jednym z narzędzi dopuszczonych do używania podczas egzaminu maturalnego z informatyki.
Istnieje również zaawansowane środowisko o nazwie PyCharm, które jest produktem firmy JetBrains. Jest ono wykorzystywane przez zaawansowanych programistów. Dostępne są dwie wersje opisywanego środowiska:
Community– darmowa edycja typu open source (rozpowszechniana na licencji GPLlicencji GPL)Professional– odmiana komercyjna (płatna); wspomaga ona tworzenie projektów wykorzystujących frameworki Django i Flask.
PyCharm jest jednym z narzędzi dopuszczonych do używania podczas egzaminu maturalnego z informatyki.
PyCharm obsługuje m.in. formaty JSON, XML, Markdown.
Sposoby instalacji Pythona w różnych systemach operacyjnych
LinuxLinux – w tym przypadku Python jest dostępny od razu, choć czasami bez IDLE. Środowisko to można zainstalować za pomocą graficznych narzędzi (takich jak Centrum oprogramowania) lub wydając komendy:
sudo aptapt install idle-pythonX.Y – (Debian/Ubuntu/Mint/Zorin - gdzie X.Y oznacza wersję Pythona, która jest dostępna w systemie)
sudo yum install python3‑idle – (RedHat/CentOS)
MacOSMacOS – należy skorzystać z instalatora na stronie python.org (zainstalowany zostanie Python oraz IDLE)
WindowsWindows – korzysta się z instalatora na stronie python.org (zainstalowany zostanie Python oraz IDLE)
Zainstaluj i skonfiguruj środowisko programistyczne dla języka Python. Po zainstalowaniu środowiska napisz program wyświetlający komunikat Hello world. Możesz skorzystać z filmu (samouczka).

Film dostępny pod adresem /preview/resource/RmSgAYnp95i8j
Film nawiązujący do treści materiału przedstawia sposób pobrania i instalacji interpretera Python.
Środowisko IDLE zgłasza się jako SHELLSHELL, zwany też REPLREPL. Jest to podstawowy tryb pracy. Można wpisać w nim pierwsze polecenie w języku Python:
W takim trybie trudno jest napisać duży program, który składa się z kilkudziesięciu poleceń.
W IDLE można przygotować aplikację złożoną z wielu poleceń. Napiszemy teraz program, który wyświetli kilka linijek tekstu. W tym celu wybieramy opcję File | New File i w wyświetlonym oknie wpisujemy kilka komend, na przykład:
Później zapisujemy plik (np. pod nazwą cytaty_kino.py). Wydajemy w tym celu polecenie File | Save. Aby uruchomić kod, wybieramy komendę Run | Run module lub naciskamy klawisz . Oto rezultat:
IDLE i PyCharm nie są jedynymi środowiskami do tworzenia programów. Inne, podobne narzędzia opisano na stronie Wiki Pythona.
W filmach samouczkach wykorzystywany jest edytor PyCharm. W momencie tworzenia nowego projektu edytor ten tworzy pliki z szablonu, gdzie na końcu mamy specyficzną instrukcję warunkową, dzięki której kod programu wykonywany jest w momencie jego wywołania. Specjalna zmienna dunderdunder o nazwie name zawiera nazwę modułu, a jeśli uruchamiamy bezpośrednio plik w języku Python, ma wartość "main".
W momencie uruchomienia takiego programu w środowisku otrzymujemy efekt:

Taka konstrukcja nie jest nam niezbędna; wykorzystywana jest w dużych projektach. Poznasz jej zastosowanie w dalszym ciągu nauki programowania.
Słownik
(ang. Python Enhancement Proposal) oficjalny dokument przeznaczony dla społeczności programistów Pythona; dokumenty tego typu służą między innymi jako opis nowych funkcji języka lub tzw. coding style – zalecenia dotyczące sposobu pisania programów w Pythonie
(ang. double under) – funkcja, metoda lub właściwość specjalnego przeznaczenia w języku Python
(ang. General Public License) jedna z pierwszych licencji ruchu Wolnego Oprogramowania, opisana przez Richarda Stallmana i Ebena Moglena w roku; pozwala ona legalnie dzielić się efektami własnej pracy z całym światem programistów; jest to podstawowa licencja systemów rodziny Linux
(ang. Integrated Development Environment) zintegrowane środowisko programistyczne; najczęściej zawiera edytor kodu źródłowego oraz wbudowany kompilator lub interpreter
polecenie służące do instalacji oprogramowania w systemach Linux korzystających z pakietów DEB (dostępne jest też dla systemów MacOS jako projekt Fink)
(powłoka); program, który interpretuje wpisywane polecenia (przykładowo, w systemie Windows jest to cmd.exe, w MacOS‑ie albo Linuksie bash); nazwa „shell” pochodzi od procesora poleceń systemu Multics, który był prekursorem Uniksa; shell został opracowany w latach sześćdziesiątych wieku na uczelni MIT w USA
(ang. Read‑Eval‑Print Loop); czytaj–wykonaj–wypisz–skocz na początek – tryb wpisywania poleceń w Pythonie lub w innych językach programowania; komendy są wykonywane po naciśnięciu klawisza ENTER
rodzina systemów operacyjnych dostępnych na licencji GPL; więcej na ich temat przeczytasz w e‑materiale System operacyjny LinuxSystem operacyjny Linux
komercyjny system operacyjny dla komputerów firmy Apple, opierający się na systemie BSD (ma wiele cech wspólnych z Linuksem, ponieważ oba należą do rodziny systemów opartych na Uniksie)
rodzina komercyjnych systemów operacyjnych firmy Microsoft