Gdy pojawiło się chrześcijaństwo, ludzie zaczęli inaczej patrzeć na świat — sprawy doczesne ustąpiły miejsca trosce o wieczność. Filozofowie średniowiecza skupiali się przede wszystkim na rozważaniach metafizycznych, zwłaszcza na pytaniach o naturę Boga i Jego atrybuty.

Myśliciele tej epoki nie stronili od dorobku Platona i Arystotelesa, choć znali go jedynie z przekładów. W średniowieczu rozgorzała także dyskusja o powszechniki, czyli — mówiąc najprościej — odpowiedniki nazw ogólnych; próbę jej rozstrzygnięcia przyniosła dopiero brzytwa Ockhama.

Choć św. Augustyn z Hippony żył u schyłku antyku, jego myśl wywarła ogromny wpływ na średniowiecze, między innymi na twórcę scholastyki, Anzelma z Canterbury, który uważał, że wiara powinna poprzedzać wszelkie rozumowanie. Tomasz z Akwinu rozdzielił teologię i filozofię, a wypracowana przez niego doktryna stopniowo stała się oficjalnym nauczaniem Kościoła — i pozostaje nim do dziś.

Średniowieczny mistycyzm stał się z kolei jednym z punktów wyjścia dla renesansowego panteizmu. 

Poznaj średniowiecze — epokę, która umocniła fundamenty kultury Europy i ukształtowała podstawy chrześcijańskiej doktryny.